Andreas Goldberger (ur. 29 listopada 1972 w Ried im Innkreis) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, siedmiokrotny medalista mistrzostw świata, trzykrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny zdobywca Pucharu Świata w skokach, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata w lotach, dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, dwukrotny zdobywca Pucharu KOP, a także zwycięzca w Letnim Grand Prix w skokach.

Kariera

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1991 roku w Innsbrucku, podczas trzeciego konkursu 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni. W konkursie tym, podobnie jak dwa dni później w Bischofshofen zajął 35. miejsce. Pierwsze punkty zdobył 17 marca 1991 roku w Planicy, gdzie zajął 9. miejsce. W sezonie 1990/1991 wystartował jeszcze tylko w jednym konkursie, ponownie w Planicy zajmując siódmą pozycję, co dało mu 37. miejsce w klasyfikacji generalnej. Równocześnie zajął 14. miejsce w sezonie 1990/1991 Pucharu Świata w lotach.

Pierwsze sukcesy osiągnął już w sezonie 1991/1992. Rywalizację ponownie zaczął od konkursu w Innsbrucku i od razu wywalczył pierwsze podium w karierze, zajmując drugie miejsce, wyprzedził go tylko Toni Nieminen z Finlandii. Podobnie jak rok wcześniej Goldberger nie startował w niemieckiej części Turnieju Czterech Skoczni, co sprawiło że zajmował odległe pozycje w klasyfikacji końcowej. Dwa miesiące później Andreas zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, lepszy był tylko Noriaki Kasai z Japonii. Austriak dziewięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata, przy tym trzykrotnie stawając na podium, dzięki czemu zajął ósme miejsce w klasyfikacji generalnej tego sezonu. Był ponadto drugi w klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 w lotach, ustępując tylko swemu rodakowi Wernerowi Rathmayrowi.

Jeszcze lepszy w jego wykonaniu był sezon 1992/1993. Podczas konkursu w Oberstdorfie 30 grudnia 1992 roku był drugi, w Garmisch-Partenkirchen trzeci, a 4 stycznia 1992 roku w Innsbrucku odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo. Wynik ten powtórzył także w Bischofshofen, co pozwoliło mu zwyciężyć w 41. Turnieju Czterech Skoczni. Mistrzostwa świata w Falun w 1993 roku były jedną z najbardziej udanych dużych imprez w jego karierze. W konkursie indywidualnym na normalnej skoczni po pierwszej serii skoków Goldberger zajmował trzecie miejsce za Masahiko Haradą z Japonii i Włochem Ivanem Lunardim. Jednak w drugiej kolejce Austriak uzyskał 88,5 metra, co było drugą odległością tej serii i awansował na drugie miejsce. Zwyciężył Harada, a trzecie miejsce zajął czeski skoczek, Jaroslav Sakala. Na dużym obiekcie sytuacja wyglądała podobnie, z tym że po pierwszej serii Austriaka nie było na miejscu gwarantującym medal, a na prowadzeniu znajdował się Norweg Espen Bredesen ze skokiem 125,5 m. Tym razem w drugiej kolejce "Goldi" uzyskał najlepszą odległość, skacząc 118,5 m i zdobył brązowy medal. Pierwsze miejsce obronił Bredesen, a drugi był Sakala. Ponadto w konkursie drużynowym wraz z Ernstem Vettorim, Heinzem Kuttinem i Stefanem Horngacherem wywalczył kolejny brązowy medal. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, przy czym dwukrotnie zwyciężał, trzykrotnie był drugi i cztery razy trzeci, co dało mu pierwszą w karierze Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej PŚ. W klasyfikacji generalnej PŚ w lotach był trzeci, za Sakalą i Francuzem Didierem Mollardem.

Najważniejszym wydarzeniem sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer. Po pierwszej serii skoków w konkursie indywidualnym na dużej skoczni Goldi zajmował trzecią pozycję za Niemcem Jensem Weißflogiem i Espenem Bredesenem. Mimo trochę słabszego wyniku w drugiej serii zdołał obronić swą pozycję i zdobył brązowy medal. W konkursie na normalnej skoczni Goldberger po pierwszym skoku znajdował się na czwartej pozycji, za Bredesenem, jego rodakiem Lasse Ottesenem i Japończykiem Kasai, który znajdował się na trzecim miejscu, zaledwie 0,5 punktu przed Austriakiem. Niestety w drugiej kolejce Andreas osiągnął dopiero dziesiąty wynik i ostatecznie zajął siódmą pozycję. Austriacy w składzie: Heinz Kuttin, Christian Moser, Stefan Horngacher i Goldberger wywalczyli brązowy medal. W tym sezonie Austriak zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej 42. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak był trzeci w Oberstdorfie, piąty w Ga-Pa i Bischofshofen oraz zwyciężył w Innsbrucku. Co więcej trzeci był także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, za Bredesnem i Weißflogiem. Nie poszczęściło mu się na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 1994 roku, gdzie zajął 13. miejsce. Po zakończeniu sezonu zimowego wziął udział w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w skokach, zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej za Japończykiem Takanobu Okabe i Finem Ari-Pekką Nikkolą.

Sezon 1994/1995 to zdecydowana dominacja Goldbergera. Z 21 rozegranych indywidualnych konkursów PŚ w skokach wygrał aż 10, a pięć razy był drugi, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej z przewagą ponad 600 punktów nad drugim Roberto Ceconem z Włoch. Za wyniki w lotach zdobył Puchar KOP oraz Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w PŚ w lotach. Najlepszy był także w 43. Turnieju Czterech Skoczni, podczas którego był drugi w trzech pierwszych konkursach, a w Bischofshofen zwyciężył. Mimo tych sukcesów, z mistrzostw świata w Thunder Bay przywiózł tylko jeden medal. Zdobył go w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, w którym to konkursie zdecydowanie najlepszy okazał się Tommy Ingebrigtsen z Norwegii. Wyprzedził on Austriaka o 13,1 punktu, na trzecim miejscu uplasował się Jens Weißflog, który z kolei stracił aż 29,6 punktu do Goldiego. W konkursie drużynowym reprezentacja Austrii z Goldbergerem w składzie zawiodła, zajmując dopiero szóste miejsce. Szósty był także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Za to w lecie 1995 roku zwyciężył w drugiej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Dobrą passę kontynuował w sezonie 1995/1996. Po raz trzeci w karierze zdobył Kryształową Kulę i po raz drugi z rzędu Puchar KOP oraz Małą Kryształową Kulę PŚ w lotach. Pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach jest na trzecim miejscu w historii, za Finem Mattim Nykänenem i Adamem Małyszem. W 27 startach w PŚ sześciokrotnie zwyciężał i po dwa razy stawał na drugim i trzecim stopniu podium. W tym sezonie odniósł także swoje ostatnie zwycięstwo w pucharowych zawodach, 9 marca 1996 roku w Harrachovie. Miesiąc wcześniej triumfował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, wyprzedzając Janne Ahonena z Finlandii i Urbana Franca ze Słowenii.

Rok później, na mistrzostwach świata w Trondheim wywalczył brązowy medal na normalnej skoczni, ustępując tylko Ahonenowi i Haradzie. Kolejny Japończyk, Kazuyoshi Funaki, który zajął czwarte miejsce stracił do Austriaka zaledwie 1 punkt. Na dużym obiekcie szansę na dobre miejsce stracił już po pierwszym skoku, w którym uzyskał zaledwie 90,5 m, co dało mu 47. miejsce. W konkursie drużynowym Goldberger zaprezentował się najlepiej z ekipy austriackiej, mimo to Austriacy zajęli czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z reprezentacją Niemiec, do której stracili 4,7 punktu. W 45. Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce, za Primožem Peterką ze Słowenii, a o 0,1 punktu przed Niemcem Dieterem Thomą. Z czterech konkursów tego Turnieju nie wygrał żadnego, był kolejno trzeci, drugi czwarty i ósmy. W klasyfikacji generalnej sezonu 1996/1997 Pucharu Świata zajął szóste miejsce, sześciokrotnie stawając na podium, jednak ani razu nie zwyciężył.

Sezon 1997/1998 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Goldberger ani razu nie zdołał stanąć na podium, zajmując ostatecznie 17. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano w lutym 1998 roku wystartował tylko w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, gdzie zajął 22. miejsce. Również na odbywających się w tym samym sezonie mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie nie wiele zdziałał, plasując się na czternastej pozycji. Kolejne podium wywalczył 30 grudnia 1998 roku w Oberstdorfie, gdzie zajął drugie miejsce. Było to jego jedyne podium w tym sezonie. W następnych konkursach 46. edycji Turnieju Czterech Skoczni był kolejno siódmy, jedenasty i dziewiętnasty, co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej. Walkę o trzecie miejsce przegrał z Janne Ahonenem, ale był w tej edycji najwyżej sklasyfikowanym Austriakiem. Nie brał udziału w mistrzostwach świata w Ramsau w lutym 1999 roku.

Andreas Goldberger przypomniał o sobie w lecie 1999 roku zajmując drugie miejsce w szóstej edycji Letniego Grand Prix w skokach, przegrywając jedynie ze Svenem Hannawaldem z Niemiec. Dobre wyniki w lecie przełożyły się na zimowy sezon 1999/2000. Już w pierwszym konkursie, 27 listopada 1999 roku w fińskim Kuopio zajął drugie miejsce, ustępując jedynie Martinowi Schmittowi z Niemiec. Później jeszcze pięciokrotnie stawał na podium, raz był drugi i cztery razy trzeci. Dobre wyniki w 48. Turnieju Czterech Skoczni dały mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Piąty był także w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach, a w Pucharze Świata w lotach był czwarty. Głównym wydarzeniem sezonu były tym razem mistrzostwa świata w lotach w Vikersund, gdzie zajął ósme miejsce. Jednak największym wyczynem Austriaka w tym sezonie było ustanowienie nowego rekordu świata w długości skoku narciarskiego wynikiem 225,0 metrów. Dokonał tego 18 marca 2000 roku na Velikance w Planicy. Rekord ten utrzymał się aż do zakończenia sezonu 2002/2003, kiedy najpierw został wyrównany przez Adama Małysza, a następnie trzykrotnie poprawiony przez jednego skoczka, Fina Mattiego Hautamäkiego, który uzyskał kolejno 227,5 m, 228,5 m oraz 231,0 m.

Po trudnym początku sezonu 2000/2001 do dobrej formy powrócił na początku lutego 2001 roku, tuż przed mistrzostwami świata w Lahti. Na mistrzostwach tych zajął na dużej skoczni najpierw 11. miejsce indywidualnie, a następnie wspólnie z Wolfgangiem Loitzlem, Martinem Höllwarthem i Stefanem Horngacherem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. Jeszcze lepiej wypadł w konkursach na skoczni normalnej, gdzie indywidualnie był szósty, a w konkursie drużynowym Austriacy w tym samym składzie, w którym wystąpili na dużym obiekcie zdobyli złoty medal. Miesiąc po mistrzostwach, 9 marca 2001 roku w norweskim Trondheim Goldberger wywalczył jedyne swoje podium w tym sezonie zajmując drugie miejsce za Adamem Małyszem. Polak był także jedynym skoczkiem, który wyprzedził Austriaka w klasyfikacji generalnej piątej edycji Turnieju Nordyckiego oraz ósmej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Kolejne podium wywalczył 2 grudnia 2001 roku w niemieckim Titisee-Neustadt, gdzie zajął trzecie miejsce, za Hannawaldem i Małyszem. Podobnie jak w poprzednim sezonie było to jedyne podium Austriaka w całym sezonie 2001/2002, w efekcie w klasyfikacji generalnej był trzynasty. Wystartował także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie w 2002 roku, gdzie zajął. 29 miejsce. Rok później, w sezonie 2002/2003 trzykrotnie stawał na podium, w tym po raz ostatni w karierze, 1 stycznia 2003 roku w Garmisch-Partenkirchen, gdzie był drugi. Swój ostatni sukces Goldi osiągnął na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie w konkursie drużynowym wraz z Andreasem Widhölzlem, Wolfgangiem Loitzlem i Thomasem Morgensternem zdobył brązowy medal. W konkursie indywidualnym nie wystartował. Ostatni występ w Pucharze Świata Andreas Goldberger zaliczył 6 marca 2005 roku w Lahti, gdzie zajął 49. miejsce. Oficjalne zakończenie kariery ogłosił po oddaniu swego ostatniego skoku 13 stycznia 2006 roku na skoczni Kulm w Tauplitz. Łącznie w przeciągu całej kariery 63 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 20 razy zwyciężał, 25 razy był drugi i 18 razy trzeci.