Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Historycy Litwy, Polski, Białorusi i Ukrainy wydadzą książkę
Historycy Litwy, Polski, Białorusi i Ukrainy pracują nad wspólną publikacją, obejmującą okres Wielkiego Księstwa Litewskiego i wspólnej historii Polski i Litwy. Publikacja jest tematem spotkania historyków, które rozpoczęło się w Wilnie 17 listopada.Pierwszy t...
 
Pierwsze dokumenty wolnej Warszawy z listopada 1918 roku
Organizacja polskich władz w opuszczanej przez Niemców Warszawie, codzienne problemy miasta, ewidencjonowanie mienia, ale i obywatelskie donosy - to obraz stolicy w listopadzie 1918 r. rysujący się z rozkazów Komendy Miasta udostępnionych PAP przez Central...
 
Wicepremier spotkał się z wynalazcą nakładki na palec
Wicepremier Waldemar Pawlak spotkał się w środę w Ministerstwie Gospodarki z Piotrem Górskim, wynalazcą JUST PEN - nakładki na palec umożliwiającej pisanie osobom z dysfunkcjami dłoni. Wynalazek ma pomóc osobom, które nie mają kciuka czy innych palców, ...
 
Wicepremier spotkał się z konstruktorami łazika marsjańskiego
Wicepremier Waldemar Pawlak spotkał się w środę w Sejmie z konstruktorami łazika marsjańskiego Magma2. Pojazd skonstruowany przez zespół z Politechniki Białostockiej zajął pierwsze miejsce w międzynarodowych zawodach University Rover Challenge (URC). Ministe...
 
Listopad 1918 roku
Na przełomie października i listopada 1918 r. wobec rozpadu monarchii austro-węgierskiej i zapowiedzi bliskiej klęski Niemiec Polacy coraz wyraźniej odczuwali, że odbudowa niepodległego państwa polskiego jest bliska.Za...

Reklama:


Andrej Kabiakou

To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3]

Czy wiesz że...?
Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

Rosjanie (ros. русские/russkije) - jedna z grup etnicznych należąca do wschodnich Słowian, zamieszkująca głównie Rosję i sąsiadujące kraje. Potocznie słowo Rosjanie jest używane do określenia wszystkich obywateli Rosji, podobnie jak często czyniono to wobec obywateli Związku Radzieckiego. Natomiast we współczesnym języku rosyjskim dla określenia osoby o dowolnym pochodzeniu etnicznym, która jest obywatelem Rosji, używa się poprzednio uznawane za przestarzałe i książkowe słowo россиянин/rossijanin. Etniczni Rosjanie stanowią około 80% ludności Rosji. Pochodzenie Rosjan (jako wspólnoty narodowo-etnicznej) nie jest jasne.

Andriej Władimirowicz Kobiakow (ros. Андрей Владимирович Кобяков, biał. Андрэй Уладзіміравіч Кабякоўm Andrej Uładzimirawicz Kabiakou; ur. w 1960 w Moskwie) – białoruski polityk narodowości rosyjskiej, w latach 1998–2000 przewodniczący Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi, w latach 2002–2003 minister gospodarki, w latach 2000–2002 i 2003–2010 zastępca premiera, od 2011 roku – ambasador Białorusi w Rosji.

Komunistyczna Partia Białorusi, do 1952 roku Komunistyczna Partia (bolszewików) Białorusi – komunistyczna partia istniejąca na Białorusi, która wyłoniła się w grudniu 1918 roku z RKP(b).
Białoruś, Republika Białorusi (również często niepoprawnie Republika Białoruś) (biał. Беларусь ?/i, Рэспубліка Беларусь ?/i, Biełaruś, Respublika Biełaruś ros. Беларусь, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). Nie posiada dostępu do morza.

Biografia

Urodził się w 1960 roku w Moskwie, w Rosyjskiej FSRR. Jego ojciec pochodził spod Tuły i był pilotem myśliwców, matka pochodziła z miasta Puszkin (obecnie część Sankt Petersburga). W wieku trzech lat przeprowadził się wraz z rodziną na Białoruś, gdzie mieszkał do 16 roku życia. Skończył szkołę w Mińsku. W 1983 roku, po 5,5 roku studiów, ukończył Moskiewski Instytut Lotniczy im. S. Ordżonikidze, w 1991 roku – Białoruski Państwowy Instytut Gospodarki Ludowej im. Kujbyszewa. W latach 1989–1991 był słuchaczem Mińskiego Instytutu Politologii i Zarządzania Społecznego Komunistycznej Partii Białorusi (KPB). Posiada wykształcenie inżyniera mechanika, ekonomisty, politologa, wykładowcy dyscyplin społeczno-politycznych.

Alaksandr (Alaksandar[1]) Ryhorawicz Łukaszenka (biał. Алякса́ндр (Алякса́ндар[1]) Рыго́равіч Лукашэ́нка, Alaksandr (Alaksandar[1]) Ryhoravič Łukašenka[2], [alʲaˈksandr rɨˈɣoravʲɪtʃ ɫukaˈʂɛnka]; ros. Алекса́ндр Григо́рьевич Лукаше́нко, Aleksandr Grigorjewicz Łukaszenko, [alʲɪˈksandr ɡrʲiˈɡorjɪvʲɪtɕ ɫukaˈʂɛnkə]; ur. 30 sierpnia 1954 w Kopysiu) – białoruski polityk, prezydent Białorusi od 1994 roku[3]. Prezydent Białoruskiego Komitetu Olimpijskiego od 1997.
Nasza Niwa (biał. Наша Ніва, Naša Niva, dosłownie Nasza ziemia) jest jednym z najstarszych tygodników wydawanych w języku białoruskim. "Nasza Niwa" została po raz pierwszy wydana w Wilnie w roku 1906, a od roku 1991 ukazuje się w niepodległej Białorusi. Aktualnie redaktorem gazety jest Andrej Skurko.

W latach 1985–1988 pracował jako starszy mistrz, zastępca kierownika wydziału, zastępca kierownika produkcji montażowej Zakładu "Diaprojektor" w Rohaczowie. W latach 1988–1989 był instruktorem działu organizacyjnego Rohaczewskiego Komitetu Miejskiego KPB. W latach 1991–1992 pełnił funkcję kierownika działu planowo-ekonomicznego Zakładu "Diaprojektor", a w latach 1992–1995 – zastępcy dyrektora ds. ekonomiki tego przedsiębiorstwa.

Język białoruski (беларуская мова, biełaruskaja mowa) – należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Liczba osób posługujących się tym językiem wynosi około 9 milionów.
Białystok (białorus. Беласток, ros. Белосток, lit. Balstogė, esp. Bjalistoko, jid. ביאַליסטאָק) – miasto wojewódzkie w północno-wschodniej Polsce, w Nizinie Północnopodlaskiej leżące nad rzeką Białą. Jest miastem na prawach powiatu, stolicą województwa podlaskiego i siedzibą władz ziemskiego powiatu białostockiego.

W latach 1995–1996 pracował jako zastępca kierownika Służby Kontroli Prezydenta Republiki Białorusi. W latach 1996–1998 był zastępcą przewodniczącego Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi. Od czerwca 1998 roku pełnił funkcję prezesa Białoruskiego Państwowego Koncernu Produkcji i Sprzedaży Towarów Przemysłu Lekkiego. Od 2 grudnia 1998 do 2000 roku był Przewodniczącym Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi. 6 października 2000 roku wyznaczono go na przedstawiciela państwa w spółce "Biełpromstrojbank". Od 2000 roku pełnił funkcję zastępcy premiera Republiki Białorusi. W styczniu 2001 roku otrzymał zadanie stworzenia komisji zajmującej się kontrolą operacyjną nad przychodami budżetu państwa w 2001 roku. Zgodnie z Konstytucją 21 września 2001 roku Rada Ministrów złożyła dymisję, ale już 24 września Andriej Kobiakow został ponownie wyznaczony przez prezydenta na stanowisko zastępcy premiera. Od 3 lipca 2002 do 24 grudnia 2003 roku był ministrem gospodarki. Od grudnia 2003 ponownie pełnił funkcję zastępcy premiera. 20 lutego 2004 roku ponownie został przedstawicielem państwa w "Biełpromstrojbanku". 27 grudnia 2010 roku, zgodnie z Konstytucją, wraz z całym rządem złożył dymisję ze stanowiska zastępcy premiera. 28 grudnia 2010 roku został mianowany zastępcą kierownika Administracji Prezydenta Białorusi. 8 listopada 2011 roku został zwolniony z tego stanowiska i mianowany Nadzwyczajnym i Pełnomocnym Ambasadorem Republiki Białorusi w Federacji Rosyjskiej, a jednocześnie Stałym Przedstawicielem Republiki Białorusi przy Eurazjatyckiej Wspólnocie Gospodarczej.

Siarhiej Sidorski (biał. Сярге́й Сярге́евіч Сідо́рскі, ur. 13 marca 1954 w Homlu) - białoruski polityk, premier Republiki Białorusi od 2003. Od 10 lipca 2003 pełnił obowiązki premiera na miejsce zdymisjonowanego Hienadzia Nawickiego. 19 grudnia 2003 prezydent Alaksandr Łukaszenka mianował go oficjalnie szefem rządu.
Białoruski Państwowy Uniwersytet Ekonomiczny (biał. Беларускі дзяржаўны эканамічны ўнівэрсытэт, БДЭУ, ros. Белорусский государственный экономический университет) – białoruska uczelnia wyższa o profilu ekonomicznym z siedzibą w Mińsku, jeden z największych uniwersytetów Republiki Białoruś.


czytaj dalej: [2], [3]




Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.