Andrew Ilie (ur. 18 kwietnia 1976 w Bukareszcie) – tenisista australijski pochodzenia rumuńskiego, zwycięzca turniejów zawodowych w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Życiorys

Urodzony w Bukareszcie, treningi tenisowe rozpoczął w Rumunii, skąd przeniósł się z rodzicami do Australii jako 13-latek (wkrótce otrzymał obywatelstwo australijskie). Zaliczał się do światowej czołówki juniorów, sezon 1994 zakończył jako 8. rakieta rankingu juniorów, z finałem Australian Open (przegrał z rodakiem Benem Ellwoodem), ćwierćfinałem US Open oraz wygraną międzynarodowych mistrzostw Kanady. W tym samym roku oficjalnie rozpoczął karierę zawodową. W 1995 dzięki "dzikiej karcie" debiutował w seniorskim Wielkim Szlemie w Australian Open, ale start zakończył na I rundzie. Lepiej powiodło mu się kilka miesięcy później na French Open w Paryżu; przeszedł eliminacje, a w turnieju głównym pokonał rozstawionego Holendra Richarda Krajicka, by odpaść w 1/16 finału z Marokańczykiem El Aynaoui. Latem 1995 wygrał pierwszy turniej challengerowy (Lillehammer), w grudniu tegoż roku kolejny (Perth). W kolejnych latach grał nadal głównie w challengerach, a w 1997 stracił znaczną część sezonu z powodu kontuzji.

Do szerokiej czołówki przebił się w 1998. W Australian Open osiągnął III rundę (odpadł z Chilijczykiem Marcelo Ríosem), a w kwietniu tegoż roku odniósł pierwsze turniejowe zwycięstwo w ATP Tour, w Coral Springs. W decydującym meczu pokonał Włocha Sanguinettiego. Do III rundy doszedł także na French Open, gdzie odpadł ze zmierzającym po końcowe zwycięstwo Hiszpanem Moyą. Dalsze starty, w tym kilka wygranych challengerów, dały mu awans w rankingu w okolice pięćdziesiątego miejsca na świecie. Pozycję tę utrzymał również w 1999. Sezon rozpoczął udanym występem w Australian Open (IV runda), kilka cennych zwycięstw odniósł też w turnieju w Dubaju (pokonał wicelidera rankingu Corretję oraz dwóch niedawnych triumfatorów wielkoszlemowych Kuertena i Kordę, by odpaść w półfinale z Niemcem Kieferem). W 2000 wygrał drugi turniej ATP Tour, w finale w Atlancie pokonując nieco starszego rodaka Stoltenberga. W tym samym roku był w finale w Sankt Pölten (porażka z Rumunem Pavelem), a w drodze do półfinału turnieju w Stuttgarcie wyeliminował dziesiątą rakietę świata, Rosjanina Safina. W maju 2000 zajmował najwyższą w karierze pozycję rankingową – nr 38.

W 2001 ponownie doszedł do 1/8 finału Australian Open, pokonując m.in. rozstawionego Hiszpana Ferrero, a ulegając późniejszemu zwycięzcy Agassiemu. W marcu 2001 w Scottsdale odniósł zwycięstwo nad byłym liderem rankingu Samprasem, pokonał w ciągu roku także dwukrotnie innego amerykańskiego weterana, Changa. W dalszej części sezonu był jeszcze w kilku ćwierćfinałach turniejowych oraz w półfinale w Hongkongu, co pozwoliło mu zakończyć rok na miejscu 62. na świecie. Kolejne sezony nie były już udane w wykonaniu Ilie, w efekcie zakończył występy jesienią 2003.

Jako deblista Ilie udzielał się sporadycznie, o czym świadczy jego najwyższa pozycja rankingowa – nr 296 w czerwcu 2000. Barw narodowych Australii bronił na igrzyskach olimpijskich w Sydney (2000), ale nie wypadł tam udanie, ulegając w I rundzie Hiszpanowi Vicente. Również bez sukcesów grał w Pucharze Davisa; powołany na mecz z Argentyną w lutym 2002, uległ wyraźnie zarówno Gastonowi Gaudio (1:6, 1:6, 2:6), jak i Juanowi Ignacio Cheli (1:6, 1:6).

Praworęczny Ilie (bekhend grał jedną ręką) znany był jako ekspresyjny gracz, szukający efektownych rozwiązań na korcie. Jednym z jego popisowych uderzeń był drajw-wolej z bekhendu. Od French Open 1999 wprowadził na korty nowy zwyczaj – po ważnym dla siebie zwycięstwie w ramach triumfalnych gestów rozdzierał na sobie koszulkę. Miał opinię jednego z nielicznych graczy australijskich, potrafiących grać na wolnym korcie ziemnym.

Zwycięstwa turniejowe (wszystkie w grze pojedynczej)

Finały turniejowe (w grze pojedynczej)

Linki zewnętrzne