Andrzej Bachleda-Curuś II - Polski Serwis Naukowy

Andrzej Jan Bachleda-Curuś (ur. 2 stycznia 1947 w Zakopanem) - były polski narciarz alpejski, medalista mistrzostw świata, olimpijczyk.

Pierwszy polski narciarz, który zdobył medal mistrzostw świata w konkurencjach alpejskich - brąz w 1970 w Val Gardena w kombinacji alpejskiej. W 1974 na mistrzostwach świata w St. Moritz poprawił to miejsce zdobywając w kombinacji alpejskiej srebrny medal.

Dwukrotnie wystąpił na olimpiadzie: w Grenoble 1968 (najlepsze miejsce: 6. w slalomie specjalnym) oraz w Sapporo 1972 (najlepsze miejsce: 9. w slalomie gigancie). W 1972 pełnił obowiązki chorążego polskiej reprezentacji olimpijskiej. Na swoim koncie ma także: zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata, 6 medali Zimowej Uniwersjady, 7 złotych medali Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych oraz 14-krotne zwycięstwo w mistrzostwach Polski.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie – międzynarodowe zawody sportowe organizowane co 4 lata przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Należą do jednych z największych i najbardziej popularnych zawodów sportowych na świecie. Zwycięstwo na igrzyskach olimpijskich uznawane jest przez sportowców za najbardziej prestiżowe osiągnięcie.

Slalom (dawniej slalom specjalny) – olimpijska konkurencja narciarska, rozgrywana zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, jedna z podstawowych obok biegu zjazdowego i slalomu giganta.

Jest pierwszym Polakiem, który otrzymał nagrodę UNESCO "Fair Play" (1969). Po zakończeniu kariery (1981) wyjechał do Francji, gdzie mieszka do dzisiaj (2005).

4 listopada 2009 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Życie prywatne

Jest synem Andrzeja Bachledy-Curuś - śpiewaka operowego (tenora) i Marii Gąsienicy-Wawrytko - mistrzyni Polski w narciarstwie alpejskim. Narciarzami alpejskimi i olimpijczykami byli także jego brat Jan i syn Andrzej z małżeństwa z Marią Ronikier, z którą miał jeszcze dwoje dzieci Szymona i Annę, której mąż Stéphane Exartier jest francuskim alpejczykiem.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Konkurencje narciarstwa alpejskiego podczas 10.Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1968 w Grenoble (Francja) rozegrane zostały od 9 do 17 lutego 1968 roku. Były to jednocześnie 20. Mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim. Kombinacja alpejska rozgrywana była tylko w ramach mistrzostw świata.

Osiągnięcia

Igrzyska Olimpijskie

Mistrzostwa Świata

1968 Grenoble – 6. (slalom), 4. (kombinacja)

1970 Val Gardena – 10. (slalom), 6. (gigant), 3. (kombinacja)

1974 St. Moritz – 13. (gigant), 2. (kombinacja), 7. (slalom)

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

Miejsca na podium w zawodach

Przypisy

Różne źródła podają rozbieżne informacje na temat daty urodzenia:
2 stycznia 1947 podają: Andrzej Bachleda-Curuś na stronie PKOl, Wielka Encyklopedia PWN tom III ISBN 83-01-13436-4 strona 76
21 stycznia 1947 podaje Profil zawodnika na stronie FIS
2 lutego 1947 podaje Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2006, Fundacja Dobrej Książki, ISBN 978-83-86320-10-3, str. 582
M.P. z 2010 r. Nr 28, poz. 324

Linki zewnętrzne

Profil zawodnika na stronie FIS

Andrzej Bachleda-Curuś na stronie PKOl