Andrzej Bogucki - Polski Serwis Naukowy

Andrzej Bogucki (ur. 11 listopada 1904 w Warszawie, zm. 29 lipca 1978 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, śpiewak operetkowy, piosenkarz.

Był uczniem Gimnazjum Reja w Warszawie. Ukończył Szkołę Podchorążych w Grudziądzu. Był zawodowym oficerem kawalerii (z woli swojego ojca), służył w 7 Pułku Ułanów w Mińsku Mazowieckim. Jednakże z powodów zdrowotnych zakończył służbę w 1929 roku. Od tego czasu poświęcił się aktorstwu.

Związany z Warszawą, choć był też aktorem teatrów innych miast. Od roku 1947 do końca życia mieszkał w stolicy. Mieszkał na osiedlu Mariensztat. Pracował do swych ostatnich dni. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Operetka (wł. operetta) – sceniczny utwór muzyczny z dialogami mówionymi, zbliżony do opery, charakteryzujący się lekką, melodyjną muzyką i komediową akcją.
Bronisław Dąbrowski (ur. 24 listopada 1903 w Bielcach, zm. 10 kwietnia 1992 w Krakowie) — polski aktor i reżyser teatralny, wieloletni dyrektor teatrów, także tłumacz. Jest bohaterem pracy zbiorowej Bronisław Dąbrowski i jego teatr (red. Henryk Vogler, 1972).

Kariera aktorska

Pochodził z rodziny o głęboko zakorzenionych tradycjach aktorskich Rapackich i Leszczyńskich. Jego ojciec, Stanisław Bogucki był barytonem Opery Warszawskiej. Zarówno ze sceną, jak i z filmem związany był od dzieciństwa.

Film

W filmie zadebiutował rolą dziecka w Tajemnicach Alei Ujazdowskich (Tajemnice Warszawy).

Filmografia

1917 – Pokój nr 13, Tajemnica Alei Ujazdowskich, Wanda Barska, Tajemnica hotelu w Tajemnice Warszawy jako dziecko

1933 – Jego ekscelencja subiekt

1933 – Szpieg w masce jako mężczyzna na trybunach i w kawiarni

1934 – Śluby ułańskie jako oficer

1935 – Manewry miłosne jako huzar

1936 – Pan Twardowski (nie występuje w czołówce)

1936 – Bolek i Lolek jako kolega Lola

1937 – Pan redaktor szaleje

1937 – Niedorajda jako Zenon, syn Majewskich

1938 – Za winy niepopełnione jako Baron

1939 – Złota Maska jako baron Wolski

1939 – Włóczęgi jako Roman, brat Wandzi

1953 – Żołnierz zwycięstwa jako baron von Ballen

1953 – Sprawa do załatwienia jako pracownik telewizji (nie występuje w czołówce)

1956 – Nikodem Dyzma jako Władysław Jaszuński, minister rolnictwa

1959 – Małpa w kąpieli (recytacja)

1968 – Wniebowstąpienie jako psychiatra

1970 – Epilog norymberski jako oskarżony

1975 – Jej powrót jako Vogler, podwładny Edwarda

1976 – Zagrożenie jako literat

1978 – Akademia druha Kieruzalskiego (współpraca)

Teatr

Oficjalny debiut teatralny aktora przypadł na dzień 30 kwietnia 1930 roku. Początkowo Bogucki związany był z warszawskim Teatrem Polskim (1930-1933), następnie z Teatrem Nowej Komedii (1933-1934), Redutą i Teatrem Ateneum w Warszawie. Potem współpracował z teatrami krakowskimi i łódzkimi.

Mińsk Mazowiecki – miasto we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, w aglomeracji warszawskiej, siedziba powiatu mińskiego, gminy miejskiej Mińsk Mazowiecki i gminy wiejskiej Mińsk Mazowiecki. Wg danych z 2008 Mińsk zamieszkiwało 38 181 mieszkańców. Pod względem gęstości zaludnienia zajmowało 11. miejsce w Polsce. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego.
Andrzej Dąbrowski (ur. 13 kwietnia 1938 w Wilnie) – polski muzyk, piosenkarz, wokalista jazzowy, perkusista, kompozytor; dziennikarz, fotografik, a także kierowca rajdowy (wicemistrz Polski w rajdach samochodowych w 1957).

Po wojnie był kolejno aktorem następujących teatrów:

Teatr Wojska Polskiego w Łodzi (1945-1947)

oraz warszawskich:

Teatr Nowy (1947-1950),

Teatr Polski (1950-1954),

Teatr Klasyczny (1954-1969),

Teatr Narodowy (1969-1978).

Gościnnie występował w Teatrze Małym i Teatrze Rozmaitości.

Często pojawiał się w komediach muzycznych i operetkach. Grał też role dramatyczne.

Kordian (tytuł właściwy: Kordian: Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny) – dramat romantyczny autorstwa wieszcza - Juliusza Słowackiego. Utwór napisany został w Szwajcarii w 1833 roku, ukazał się anonimowo w Paryżu w 1834.
Śpiew - czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.

Spektakle teatralne

Role

1937 – Ludzie na krze (reż. Stanisława Perzanowska)

1945 – Barykady Warszawy jako Gość I, Hrabia, Młody Dyplomata (reż. Dobiesław Damięcki, Jan Kreczmar, Leonia Jabłonkówna, Jacek Woszczerowicz)

1945, 1946 – Pan Jowialski jako Ludmir (reż. Henryk Szletyński)

1946 – Świerszcz za kominem jako Głos autora (reż. Stanisław Daczyński)

1946 – Zemsta jako Papkin (reż. Jerzy Leszczyński)

1946 – Pan Damazy jako Genio (reż. Aleksander Zelwerowicz)

1947 – Ożenek jako Koczkariew (reż. H. Szletyński)

1947 – Śluby panieńskie jako Gustaw (reż. S. Daczyński)

1947 – Wesele Figara jako Hrabia Almawiwa (reż. S. Daczyński)

1947 – Rewizor jako Iwan Kuźmicz Szpiekin (reż. S. Perzanowska)

1948 – Słomkowy kapelusz jako Rentier Fadinard (reż. S. Perzanowska)

1948 – Porwanie Sabinek jako Emil (reż. S. Perzanowska)

1948 – Dom otwarty jako Alfons Fikalski (reż. S. Perzanowska)

1949 – Zemsta nietoperza jako Frank (reż. S. Perzanowska)

1949 – Aurora jako Jej Mąż (reż. Irena Babel)

1949 – Mąż przeznaczenia (reż. I. Babel)

1949 – Maszeńka jako Leonaid Borysowicz (reż. Janusz Warnecki)

1950 – Sprytna wdówka jako Milord Runbif (reż. Józef Wyszomirski)

1951 – Próba sił jako Dr Zdzisław Grodecki (reż. Aleksander Bardini)

1951 – Mądremu biada jako Anton Zagoriecki (reż. Bronisław Dąbrowski)

1952 – Ożenek jako Koczkariew (reż. B. Dąbrowski)

1952 – Lalka jako Kazimierz Starski (reż. B. Dąbrowski)

1953 – Śluby panieńskie jako Gustaw (reż. Maria Wiercińska)

1954 – Lubow Jarowaja jako Arkadiusz Jelisatow (reż. B. Dąbrowski)

1954 – Legenda o miłości jako Astrolog (reż. Jerzy Rakowiecki)

1954 – Dombey i syn jako Carker (reż. S. Daczyński)

1956 – Ostatnia noc jako Gisquet (reż. Stanisław Bugajski)

1957 – Teoria Einsteina jako Profesor fizyki teoretycznej (reż. S. Bugajski)

1957 – Skiz jako Tolo (reż. Władysław Sheybal)

1958 – Popas Króla Jegomości jako Desportes (reż. Wiktor Biegański)

1958 – Frantik, skarb i piraci jako Goliat Huragan (reż. Zbigniew Stok)

1959 – Sędzia w potrzasku jako Sędzia Wyduś (reż. Emil Chaberski)

1959 – Dwaj panowie z Werony jako Książę Mediolański (reż. Tadeusz Cygler)

1960 – Złote ręce jako Ojciec Gwardian (reż. Stanisław Bugajski)

1960 – Klub kawalerów jako Nieśmiałowski (reż. Józef Słotwiński)

1960 – Pan Jowialski jako Janusz (reż. E. Chaberski)

1962 – Żeglarz jako Rektor (reż. J. Słotwiński)

1962 – Czy to jest miłość? jako Wacław (reż. Irena Grywińska-Adwentowicz)

1962 – Miecz Damoklesa jako Aptekarz (reż. E. Chaberski)

1962 – Niepokój przed podróżą jako Rudolf (reż. Andrzej Szafiański)

1963 – Tymon Ateńczyk jako Flawiusz (reż. Tadeusz Byrski)

1963 – Dyplomaci jako Łazański (reż. Jadwiga Chojnacka)

1963 – Iwanow jako Matwiej Szabelski (reż. Andrzej Ziębiński)

1964 – Róża jako Pan II (reż. I. Babel)

1964 – W gołębniku jako Ignacy (reż. Jan Kulczyński)

1965 – Ondyna jako August (reż. Ireneusz Kanicki)

1966 – Pruski mur jako Ksiądz (reż. I. Kanicki)

1966 – Don Juan jako Profesor (reż. I. Kanicki)

1966 – Śluby panieńskie jako Radost (reż. I. Kanicki)

1967 – Dziś do ciebie przyjść nie mogę (reż. I. Kanicki)

1967 – Mirandolina jako Markiz di Forlipopoli (reż. Tadeusz Aleksandrowicz)

1969 – Śluby panieńskie jako Radost (reż. Władysław Krasnowiecki)

1970 – Kordian jako Ksiądz (reż. Adam Hanuszkiewicz)

1970 – Norwid (reż. A. Hanuszkiewicz)

1972 – Proces jako Oskarżony (reż. A. Hanuszkiewicz)

1972 – Lorenzaccio jako Niccolini (reż. Tadeusz Minc)

1973 – Zabawa w koty jako Wiktor Czermelenyi (reż. Jan Machulski)

1973 – Kartoteka jako Ojciec (reż. T. Minc)

1974 – Jezioro Bodeńskie jako Internowany (reż. A. Hanuszkiewicz)

1975 – Pluskwa jako Reporter (reż. Konrad Swinarski)

1978 – Aptekarz jako Sempronio (reż. Halina Dzieduszycka)

Opracowanie wokalne piosenek

Marta Mirska, właśc. Alicja Nowak, zamężna Reiniger (ur. 12 lutego 1920 w Warszawie, zm. 15 listopada 1991) – polska piosenkarka, śpiewająca altem, popularna w latach 40. i 50. XX w. Karierę rozpoczęła na krótko przed wybuchem II Wojny Światowej w warszawskim Teatrze Rewiowym Ali-Baba. Podczas wojny występowała m.in. w Wilnie u boku Ludwika Sempolińskiego. Po wojnie nagrała wiele piosenek w poznańskiej Wytwórni MEWA, najczęściej z akompaniamentem Orkiestry Braci Łopatowskich, gdzie poznała swojego męża. W latach 50 nagrywała płyty dla Polskich Nagrań. Występy sceniczne zakończyła w połowie lat 60.
Literatura to wszystkie "sensowne twory słowne" (jak to ujęła Stefania Skwarczyńska), czyli dzieła artystyczne, tj. literatura piękna, oraz teksty użytkowe, tj. literatura stosowana, zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym.

1958 – Królowa przedmieścia (reż. Zbigniew Koczanowicz)

Występy w telewizji

Role w Teatrze Telewizji

1955 – Wesele jako Pan Młody

1962 – Romantyczni

1963 – Taniec księżniczki jako Ryszard

1963 – Syn marnotrawny jako Szlachcic

1963 – Pan Benet

1964 – Don Juan, czyli Kamienny gość

1965 – Skąpiec

1966 – Szwejk na tyłach

1966 – Katarynka jako Radca

1969 – Mieszczanin szlachcicem jako Nauczyciel muzyki

1970 – Dziewczęta z Nowolipek

1972 – Zabezpieczenie macierzyństwa jako Adwokat Kasprzak

1972 – Elektra (aut. Giraudoux) jako Prezes

1973 – Norwid

1974 – Twarz pokerzysty jako Bednarczyk

1975 – Emancypantki jako Mielnicki

1976 – Jedenaste przykazanie jako Króliczek

1977 – Dyplomaci i sztabowcy w Przed burzą jako Kennedy

1978 – Filomena Marturano jako Nocella

Role w serialach i filmach telewizyjnych

1965 – Ping-Pong w Perły i dukaty (cykl tv) jako Pan Stefan

1968 – Stawka większa niż życie jako Profesor Porschatt

1973 – Wielka miłość Balzaka jako Krytyk (odc. 2)

1973 – Janosik (serial tv) jako Szlachcic (odc. 5, 13)

1975 – Czterdziestolatek jako Profesor Aleksander Nowowiejski, dziadek Urszuli (odc. 12)

1977 – Noce i dnie (serial tv) Gość na przyjęciu u Woynarowskiego (odc. 11)

1977 – Lalka (serial tv) jako Marszałek na zebraniu u księcia) (odc. 3)

1978 – Życie na gorąco jako Johann Feining, ojciec Marty (odc. 7)

1981 – Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (odc. 13)

Kariera muzyczna

Jako piosenkarz zadebiutował w roku 1931 w teatrzyku Banda, w którym występował do 1932 roku. Miał bardzo charakterystyczny głos. To właśnie działalność piosenkarska przyniosła mu największą popularność.

Aleksander Zelwerowicz (ur. 14 sierpnia 1877 w Lublinie, zm. 18 czerwca 1955 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, dyrektor teatru, pedagog, mąż reżyserki Krystyny Severin-Zelwerowicz.
Proces (niem. Der Prozeß) jest surrealistyczną powieścią Franza Kafki. Pisarz rozpoczął pracę nad nią w roku 1914. Została wydana pośmiertnie, wbrew woli autora, przez jego przyjaciela Maxa Broda w roku 1925.

Po 1945 roku przez wiele lat występował wraz z Chórem Czejanda, z którym nagrał wiele utworów. Spopularyzował znaną piosenkę Czerwony autobus, a także piosenki o stolicy: "Jak przygoda, to tylko w Warszawie", "Warszawska piosenka", "A tu jest Warszawa".

Wylansował też wiele przebojów lirycznych w radiu, takich jak: "Czy ty wiesz, moja mała", "Mnie się żadna tak nie podoba jak ty", "Jest jedna jedyna", "A mnie jest szkoda lata", "Dorotka".

Dyskografia

Solo

Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2055)

Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2088)

1980 Andrzej Bogucki: Titina... (LP, Muza SX-1943)

Składanki

A. Bogucki / ? (SP, Muza_-2313)

Piosenki z filmu "Przygoda na Mariensztacie" (SP, Muza_-2287)

Chór Czejanda (SP, Muza_-2067)

Andrzej Bogucki / Janina Godlewska (SP, Muza_-2056)

Andrzej Bogucki / Marta Mirska (SP, Muza_-2156)

Chór Czejanda / Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2054)

Mieczysław Fogg / Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2087)

Andrzej Bogucki / Marta Mirska (SP, Muza_-2155)

Tuwim – Wiersze (SP, Tonpress SM-391)

I. Sobieszczańska / Andrzej Bogucki (Pocztówka, PWP Ruch R-0182-II)

Andrzej Bogucki / dzieci (Pocztówka, PWP Ruch R-0195-II)

1977 Warszawo, ty moja Warszawo – Mój Warszawski dzień (LP, Muza SX-1518)

1978 Od Momusa do Ali-Baby (LP, Muza SX-1702)

1980 Banda (Pocztówka, Tonpress R-0832-II)

1983 Tych lat nie odda nikt – Kazimierz Winkler i jego piosenki (LP, Pronit SX-1945)

Wspomnień czar. Cz.1 – Miłość ci wszystko wybaczy (CD)

Inne płyty

Czerwony Kapturek (EP, Muza N-0183) jako Gajowy

Artyści Scen Warszawskich: Muchy króla Apsika (EP, Muza N-0504) jako Lord kanclerz

Pinokio – Bajka muzyczna (reżyseria – Wiesław Opałek, LP, Muza SX-1453) jako Narrator

1973 Czarodziejski Młyn (reż. Ludwik René, LP, Muza SXL-0730

1977 Chatka z piernika (EP, Muza SN-0771/2) jako Narrator

1978 Tomcio Paluch (reż. W. Opałek, LP, Muza SX-1641) jako Narrator

Zabawa w podróż (bajka muzyczna, LP, Muza L-0515)

Najpopularniejsze piosenki

A mnie jest szkoda lata (muz. Adam Lewandowski, sł. Edward Schlechter)

A tu jest Warszawa (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. A. Bartels)

Czerwony autobus (muz. Władysław Szpilman, sł. Kazimierz Winkler)

Czy ty wiesz, moja mała (muz. Walter Jurman, sł. E. Schlechter)

Dorotka (Moja Dorotka) (muz. Franciszka Leszczyńska, sł. Henryk Rostworowski)

Jak przygoda, to tylko w Warszawie (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. Ludwik Starski)

Jest jedna jedyna (muz. Henryk Wars, sł. Emanuel Schlechter)

Mnie się żadna tak nie podoba jak ty

Titina (muz. L. Daniderff, sł. Willy)

Trzej przyjaciele z boiska (muz. Władysław Szpilman, sł. Artur Międzyrzecki)

Warszawska piosenka (muz. F. Leszczyńska, sł. Roman Sadowski)

Udział w muzycznych programach telewizyjnych

Zaśpiewajmy to jeszcze raz

Co nam zostało z tych lat

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.
Artur Międzyrzecki (ur. 6 listopada 1922 r. w Warszawie, zm. 2 listopada 1996 r. w Warszawie), polski poeta, tłumacz literatury francuskiej i anglosaskiej, działacz społeczny i polityczny.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)