Andrzej Feliks Grabski - Polski Serwis Naukowy

Andrzej Feliks Grabski (ur. 13 września 1934 w Warszawie - zm. 26 czerwca 2000 w Łodzi) polski historyk, ekspert z zakresu historii historiografii i historii średniowiecza.

Był synem Andrzeja Kazimierza i Marii z Jaśkowskich, wnukiem Władysława - ekonomisty i premiera RP.

Kariera naukowa

W 1951 roku rozpoczął studia historyczne na Wydziale Filozoficzno - Historycznym UŁ, gdzie kształcił się m.in. pod okiem Stanisława Zajączkowskiego, Stefana Krakowskiego i Mariana Henryka Serejskiego. Ukończył je w 1955 r. W 1962 roku uzyskał stopień doktora na podstawie pracy pt: Polska X-XII wieku w opinii współczesnych. Po skończeniu studiów podjął pracę w Instytucie Historii PAN, gdzie w 1967 roku przedstawił pracę habilitacyjną pt: Polska w opiniach Europy Zachodniej XIV - XV wieku. Profesorem nadzwyczajnym został w 1976 roku, zwyczajnym w roku 1988.

Ogólnopolski Komitet Grunwaldzki – instytucja powołana w 1986 roku przez Radę Krajową PRON, której celem było propagowanie tradycji oręża polskiego i krzewienie pamięci o bitwie pod Grunwaldem.

Historia – nauka, która zajmuje się badaniem przeszłości. Humanistyczna i społeczna dziedzina nauki zajmująca się dochodzeniem do wiedzy o zdarzeniach minionych na podstawie a) świadectw bezpośrednich, b) źródeł pisanych lub c) wyników badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia). Przedmiotem badań jest z reguły historia człowieka i cywilizacji ludzkiej.

W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

Zajmował się historią średniowiecza, dziejami myśli społecznej i politycznej XIX i XX wieku oraz - przede wszystkim historią historiografii.

Przez cały okres swej kariery zawodowej związany z Instytutem Historii PAN nie zerwał związków z UŁ, gdzie pod koniec lat 70. współtworzył Międzyuczelniany Instytut Nauk Politycznych. Ponadto pełnił funkcję przewodniczącego Rady Narodowej m. Łodzi. W latach 90. objął Katedrę Historii Historiografii UŁ, którą kierował aż do śmierci.

Uniwersytet Łódzki – polska wyższa uczelnia utworzona 24 maja 1945 r. jako kontynuatorka dorobku i tradycji działających w okresie międzywojennym w Łodzi Instytutu Nauczycielskiego (1921-1928), Wyższej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych (1924-1928) oraz oddziału Wolnej Wszechnicy Polskiej (1928-1939). W 2007 r. znalazł się wśród 500 najlepszych uczelni na świecie według rankingu magazynu The Times.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Członek - założyciel Międzynarodowej Komisji Historii Historiografii, członek komitetu redakcyjnego periodyku Storia della Storiografia, redaktor serii Klasycy historiografii, uhonorowany wieloma odznaczeniami i nagrodami.

Opublikował 17 książek i kilkaset artykułów naukowych, w tym liczne monografie oraz podręczniki i syntezy z zakresu historii historiografii. Wśród nich, wyróżniają się zwłaszcza pozycje "Zarys dziejów historiografii polskiej" i "Dzieje historiografii". Wiele z jego prac zostało wydanych również za granicą.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Władysław Dominik Grabski (ur. 7 lipca 1874 w Borowie nad Bzurą w obecnym powiecie łowickim, zm. 1 marca 1938 w Warszawie) – polski polityk narodowej demokracji, ekonomista i historyk, minister skarbu oraz dwukrotny premier II RP. Znany powszechnie jako autor reformy walutowej.

Według Sławomira Nowinowskiego A. F. Grabski był tajnym współpracownikiem SB.

Publikacje

Polska sztuka wojenna w okresie wczesnofeudalnym (1959)

Bolesław Chrobry (1964)

Polska w opiniach Europy Zachodniej X-XII w. (1964)

Bolesław Krzywousty (1968)

Polska w opiniach Europy Zachodniej XIV-XV w. (1968)

Orientacje polskiej myśli historycznej (1972)

Mieszko I (1973)

Myśl historyczna polskiego oświecenia (1976)

Historiografia i polityka. Dzieje konkursu historycznego im. Juliana Ursyna Niemcewicza 1867-1922 (1979)

W kręgu naczelnika. Rapperswilskie inicjatywy kościuszkowskie 1894-1897 (1981)

Troski i nadzieje. Z dziejów polskiej myśli społecznej i politycznej XIX wieku (1981)

Perspektywy przeszłości. Studia i szkice historiograficzne (1983)

Kształty historii (1985)

Joachim Lelewel i demokracja niemiecka (1987)

Między Wschodem a Zachodem. Studia z dziejów polskiego ruchu i myśli socjalistycznej (1995)

Zarys dziejów historiografii polskiej (2000)

Dzieje historiografii (2003)

Źródło

Andrzej Wierzbicki, Andrzej Feliks Grabski, "Kwartalnik Historyczny" 2001, nr 1.

Przypisy

S. Nowinowski, Andrzeja Feliksa Grabskiego żywoty równoległe, Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944-1989 2007/4.