Andrzej Hopfer - Polski Serwis Naukowy

Andrzej Hopfer (ur. 6 sierpnia 1933) – prof. zw. nauk technicznych, członek korespondent PAN, geodeta, rzeczoznawca majątkowy. Specjalista z zakresu geodezji, katastru, gospodarki przestrzennej, gospodarki nieruchomościami oraz wyceny nieruchomości. Brat Tomasza Hopfera.

Absolwent Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Jeden z założycieli oraz wieloletni dziekan Wydziału Geodezji i Gospodarki Przestrzennej na ówczesnej WSR (obecnie Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie) oraz rektor ówczesnej Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Dziekan Wydziału Ekonomii Wyższej Szkole Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie, jeden z założycieli i od 2003 r. rektor Wyższej Szkoły Biznesu Wiejskiego w Warcinie (obecnie Wyższa Szkoła Inżynierii Gospodarki w Słupsku). Prezydent Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych.

Rektor – godność osoby zarządzającej wraz z senatem szkołą wyższą. Najczęściej jest to jeden z profesorów takiej uczelni. Wyraz pochodzi od łacińskiego rector – "władca", "zarządca"; od łac. regere – "rządzić". Za cesarstwa rzymskiego oznaczał namiestnika podwładnego prefektom czyli egzarchom. Na przełomie XIX i XX wieku tytuł ten oznaczał zwierzchników niektórych zgromadzeń zakonnych i kościołów oraz przełożonych uniwersytetów, gimnazjów i zakładów naukowych. W większości polskich uczelni państwowych istnieje wymóg statutowy, aby wyboru rektora dokonywać spośród samodzielnych pracowników naukowych, zwykle z tytułem profesora. Zasada ta często nie jest spełniana w niepaństwowych uczelniach wyższych. Wybieralność rektora przez społeczność akademicką jest jedną z podstawowych tradycji autonomii akademickiej – często nieprzestrzeganej w ustrojach totalitarnych. W Polsce powojennej zasada zaczęła być wprowadzana konsekwentnie po 1989 i była jedną ze znaczących oznak demokratyzacji ustroju.

Dziekan – , jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.

Przedstawiciel Polski w komisji Międzynarodowej Federacji Geodetów (FIG) oraz członek wielu krajowych i międzynarodowych organizacji i stowarzyszeń, m.in.: Międzynarodowego Towarzystwa Planowania Miejscowego i Regionalnego, Brytyjskiego Towarzystwa Teledetekcji, Kanadyjskiej Grupy Studiów i Badań Katastralnych oraz Royal Institution of Chartered Surveyors (RICS). Spośród polskich organizacji naukowych i zawodowych, jest członkiem m.in.: Stowarzyszenia Geodetów Polskich (SGP), Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych (PFSRM), Towarzystwa Naukowego Nieruchomości (TNN), Towarzystwa Naukowego im. W. Kętrzyńskiego, Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP) i innych.

Towarzystwo Urbanistów Polskich (TUP) - ogólnopolskie stowarzyszenie społeczno-zawodowe urbanistów. Towarzystwo Urbanistów Polskich założono w 1923 r. Inicjatorami była grupa twórców i naukowców skupionych wokół Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Celem Towarzystwa jest aktywne oddziaływanie na wszelkie dziedziny twórczości i działalności kształtującej zagospodarowanie przestrzenne kraju oraz ochronę środowiska. Towarzystwo składa się z oddziałów terenowych, działających m.in. w Gdańsku, Katowicach, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Od 1998 członek korespondent PAN. Od 1999 do 2003 roku przewodniczący Państwowej Rady Nieruchomości przy ówczesnym Urzędzie Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast (obecnie Ministerstwo Infrastruktury); członek Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej do spraw uprawnień i licencji zawodowych.

Za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne uzyskał liczne nagrody ministerialne. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Sopron i Akademii Rolniczej im. Hugona Kołłątaja w Krakowie.

Akademia Rolniczo-Techniczna im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie (ART) – jedna z trzech placówek, na bazie których powstał 1 września 1999 Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie.

Doctor honoris causa (z łac. [doktor] dla zaszczytu) – honorowy tytuł naukowy nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[potrzebne źródło] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym.

Autor ponad 200 monografii, rozpraw i artykułów naukowych, podręczników, skryptów oraz innych opracowań, sporządził ponad 40 ekspertyz, opinii oraz recenzji i opracowań, dla ministerstw, Sejmu, polskich i zagranicznych uczelni.

W mieście Can-Tho w Wietnamie pomagał w tworzeniu jednej z uczelni wyższych.

Lekkoatleta, były reprezentant Polski w biegach średnich.

Politechnika Warszawska (PW) – państwowa wyższa uczelnia w Warszawie. Jest jedną z największych i najlepszych wyższych uczelni technicznych w Polsce oraz w Europie Środkowo-Wschodniej. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 3. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 604. pośród wszystkich typów uczelni..

Gospodarka przestrzenna - to całokształt działań biernych i czynnych dotyczących podmiotów i przedmiotów związanych z organizacją użytkowania przestrzeni. Celem gospodarki przestrzennej jest zarówno ochrona określonych wartości przestrzeni, jak i racjonalne kształtowanie przestrzeni przez stymulowanie procesów gospodarczych. Działania ochronne obejmują dążenie do zachowania równowagi pomiędzy elementami naturalnymi środowiska, a wytworami działalności ludzkiej. Natomiast kształtowanie przestrzeni to działanie przekształceniowe związane z nowymi kierunkami rozwoju społeczno-gospodarczego.

W latach 1973–1985 tajny współpracownik Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Prezes”.

Przypisy

Paweł Warot. Przedostatni rektor – nie ostatni TW. „Debata”. 4. 1, s. I-VI, 2008.

Źródła

Andrzej Hopfer w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)