Andrzej Szmajke - Polski Serwis Naukowy

Andrzej Jerzy Szmajke (ur. 1953 r. we Wrocławiu) - polski psycholog, specjalizujący się w zakresie autoprezentacji, postrzegania ludzi, psychologii osobowości i psychologia społecznej, nauczyciel akademicki, związany z uczelnia we Wrocławiu i w Opolu.

Biografia

Urodził się w 1953 roku we Wrocławiu. W latach 1960-1968 uczęszczał do tamtejszej Szkoły Podstawowej nr 33 im. Mariana Buczka, położonej na Śródmieściu. Następnie kontynuował naukę w I Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, w klasie o profilu humanistycznym. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym rozpoczął w 1972 roku studia na kierunku psychologia na Uniwersytecie Wrocławskim, które ukończył magisterium w 1977 roku. Z uczelnią tą związał się przez kolejnych kilka dekad, rozpoczynając pracę od stanowiska asystenta, a kończąc na profesorze nadzwyczajnym na Instytucie Psychologii UWr. Kierował tam Zakładem Eksperymentalnej Psychologii Społecznej. Otrzymał na niej także stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii. W 1997 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na Instytucie Psychologii PAN w Warszawie na podstawie pracy pt. Samoutrudnianie jako sposób autoprezentacji.

Psychologia (od gr. ψυχή Psyche = dusza, i λόγος logos = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka empiryczna, zajmująca się badaniem mechanizmów i praw rządzących zjawiskami psychicznymi oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. W zasadzie psychologia dotyczy ludzi, ale mówi się o psychologii zwierząt (czyli zoopsychologii), chociaż zachowaniem się zwierząt zajmuje się także dziedzina biologii – etologia.

Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.

Od lat 90. XX wieku wykładał także w Zakładzie Psychologii Katedry Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu oraz Instytucie Psychologii Uniwersytetu Opolskiego, gdzie w 2008 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W tym samym roku został dyrektorem tej placówki naukowo-dydaktycznej.

Magister (z nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (dawniej: studiów jednolitych magisterskich lub magisterskich studiów uzupełniających), a w przypadku niektórych kierunków (farmacja, prawo, psychologia) – studiów jednolitych drugiego stopnia oraz wcześniejszym uzyskaniu absolutorium, złożeniu pracy dyplomowej i zdaniu egzaminu magisterskiego. Jest to również tytuł zwyczajowy używany przez farmaceutów (podobnie jak tytuł doktora używany przez lekarzy).

Instytut Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych UWr. Decyzję uruchomienia na Uniwersytecie Wrocławskim Instytutu Psychologii zatwierdziło Ministerstwo Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki w dniu 4 stycznia 1972 roku (drogą przekształcenia Katedry Psychologii).

Przypisy

Wykaz absolwentów SP nr 33 we Wrocławiu, w posiadaniu Kuratorium Oświaty we Wrocławiu.
Wykaz absolwentów I LO we Wrocławiu z roku 1972.
↑ Biografia na stronie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 29.02.2012]
Informacje dotyczące habilitacji na stronie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 29.02.2012]
Informacja na stronie AWF we Wrocławiu [on-line] [dostęp: 28.02.2012]
Biografia na stronie IP UO [on-line] [dostęp: 29.02.2012]

Dorobek naukowy

Andrzej Szmajke zajmuje się badaniami dotyczącymi percepcji interpersonalnej, autoprezentacji, atrakcyjności interpersonalnej, egotyzmu. Zajmuje się również psychologią zachowań politycznych i psychologią sportu. Jest autorem ponad 90 publikacji, m. in:

Profesor nadzwyczajny (z łac. professor extraordinarius , z niem. außerordentlicher Professor, skrót: ao. Prof.) - stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 2 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Ustawodawca dopuszcza jednak zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby, która posiada tylko stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, jednak tylko na podstawie umowy o pracę (art. 115, ust. 1 i 5 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora nadzwyczajnego jest niższe rangą od stanowiska profesora zwyczajnego. Na uczelniach morskich na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić doktora, który dodatkowo posiada najwyższy dyplom morski, tj. kapitana żeglugi wielkiej bądź starszego mechanika.

Śródmieście - była dzielnica samorządowo-administracyjna Wrocławia, ustanowiona 12 lutego 1952 roku, jej funkcje 8 marca 1990 roku przejął w szerokim zakresie Urząd Miejski nowo powstałej Gminy Wrocław. Nazwa Śródmieście przywoływana jest dla celów statystycznych, oraz funkcjonuje w organach administracji rządowej i specjalnej np. ZOZ, urząd skarbowy, prokuratura, policja, itp. Obszar byłej dzielnicy Śródmieście liczy 16 km² zamieszkuje ją 121 663 osób (GUS, 31.12.2008). Obecnie dzielnica ta ulega procesowi dezurbanizacji, czyli wyludniania.

Samoutrudnianie. Dobre i złe strony rzucania kłód pod własne nogi, (współautor prof. D. Doliński),

Samoutrudnianie jako sposób autoprezentacji: Czy rzucanie kłód pod własne nogi jest skuteczna metodą wywierania korzystnego wrażenia na innych?, Instytut Psychologii PAN, Warszawa 1997.

Autoprezentacja: maski - pozy - miny, Wyd. Ursa, Olsztyn 1999.

Źródła

Andrzej Szmajke w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)

Biografia na stronie Instytutu Psychologii Uniwersytetu Opolskiego

Wszystkie książki wydane przez profesora Andrzeja Szmajke

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Habilitacja (z łac. habilitas – "zdatność, zręczność") – postępowanie, którego celem jest uzyskanie przez uprawnioną osobę stopnia naukowego doktora habilitowanego. Praca habilitacyjna i przewód habilitacyjny stanowią etap na drodze do uzyskania stanowiska profesora na uczelni a następnie profesora tytularnego.