|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Superkomputer ,,Zeus" z Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) znalazł się na 88. miejscu prestiżowej listy Top 500 - najpotężniejszych komputerów na świecie. Pierwsze miejsce, podobnie jak w poprzednim, czerwcowym zestawieni... Kierownik Dziecięcego Centrum Oparzeniowego w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, dr Jacek Puchała, został laureatem tegorocznej nagrody im. Giuseppe Whitakera. Uroczyste jej wręczenie odbędzie się w czwartek wieczorem w Palermo w obecności wład... Pokazy walk i szyków bojowych, prezentacje ubiorów i zwyczajów sprzed tysięcy lat, scenki rodzajowe, działanie rzymskiej machiny miotającej typu Skorpion, zwiedzanie obozów - to tylko część atrakcji, które będą czekać 29 maja na odwiedzających 8. Krakowski P... Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Andrzej Tęczyński - zm. 1561 Czy wiesz że...? Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski . Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę. Patent – potocznie: dokument wydawany przez urzędy patentowe; właściwie: prawo wydane osobie fizycznej lub prawnej do zabronienia innym osobom fizycznym lub prawnym zarobkowego bądź zawodowego użytkowania danego wynalazku bądź wynalazków (będących przedmiotem patentu). Andrzej Tęczyński herbu Topór, (ur. ok. 1480, zm. 25 grudnia 1561) – wojewoda lubelski, kasztelan krakowski, starosta śniatyński i rohatyński, chorąży krakowski, miecznik wielki koronny, hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jego ojcem był Gabriel Tęczyński, z Morawcy, (ur. ok. 1430, zm. 27 października 1497 w bitwie pod Koźminem), a matką była Anna z Konińskich Tęczyńska. Żoną jego została Katarzyna Zaklika z Czyżowa, z którą miał córkę Jadwigę. Po śmierci żony, ożenił się z Anna Ożarowską, z którą miał syna Jana (zm. 1593) – kasztelana wojnickiego, starostę lubelskiego i Andrzeja (zm. 1588) – kasztelana i wojewodę bełskiego, oraz dwie córki; Zofię (zm. po 1584) – żonę Mikołaja Zborowskiego – rotmistrza królewskiego i Annę (zm. 1581) – żonę Krzysztofa Lanckorońskiego – kasztelana małogoskiego i radomskiego. Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) - grupa ludów tureckich wschodniej Europy i centralnej Azji. Nazwa Tatar pochodzi prawdopodobnie od słowa Tartar - mitologicznego piekła. Ludziom w napadniętej Europie Wschodniej (XIII wiek) stepowi wojownicy wydawali się przybyszami z piekieł. Nazwa się przyjęła i od słowa Tartarzy (przybysze z piekieł) powstała obecna nazwa Tatarzy.
Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i grof, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami. Podróżował po Europie, m.in. do Hiszpanii. W 1538 r. brał udział w obronie Podola przed Tatarami. Przed śmiercią uzyskał z rąk Cesarza patent potwierdzający tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego (nadany w 1527 r.) i herb: do czterodzielnej tarczy, na której wyobrażone były Topory Tęczyńskich oraz dwugłowe orły cesarskie, dodano herb sercowy z wyobrażeniem lamparta dzierżącego Topór. Andrzej Tęczyński pochowany został w Końskowoli (swojej własności, której za królewską promesą nadał prawa miejskie), w niezidentyfikowanej dotychczas krypcie. Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego , (niem.) Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation, łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicæ ,Sacrum Imperium 1157 , Sacrum Romanum Imperium - pierwsza wzmianka 1254, do 1512 Święte Cesarstwo Rzymskie, niem. Heiliges Römisches Reich , (łac.) Sacrum Romanum Imperium , nazwa odwołująca się do idei jak i tworu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy.
Końskowola – osada położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Końskowola. Leży na Wysoczyźnie Lubartowskiej, nad rzeką Kurówką, w odległości 5 kilometrów na wschód od Puław oraz 10 km na zachód od Kurowa i 42 km od Lublina. Przebiega przez nią droga krajowa nr 12 oraz linia kolejowa nr 7.
Czy wiesz że...? beta Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Kasztelan (łac. castellanus mieszkający w twierdzy; wcześniej komes grodowy, nazwa kasztelan pojawia się od XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
Lampart (pantera, leopard, rysiec) (Panthera pardus) – ssak z rodziny kotowatych. Czwarty pod względem wielkości kot świata (po tygrysie, lwie i jaguarze), na wolności żyje ich około 100 tysięcy więc jeszcze dość liczny w swoim naturalnym środowisku.
Podole (łac. Podolia; ukr. Поділля, Podilla; ros. Подолье, Podolje; rum. Podolia; tur. Podolya) – kraina historyczna i geograficzna (Wyżyna Podolska) nad północnymi dopływami środkowego Dniestru (np. Smotrycz, Zbrucz) i w górnym biegu rzeki Boh.
Gabriel Tęczyński, z Morawcy, h. Topór, (ur. ok. 1430, zm. 27 października 1497 w bitwie pod Koźminem) – polski szlachcic i rycerz, dziedzic m.in. Kraśnika, Końskowoli, właściciel ziemski.
Krzysztof Lanckoroński (Włodzisławski) herbu Zadora (zm. 1591) – kasztelan małogoski, kasztelan radomski, zwolennik reformacji, senior kalwinizmu w Małopolsce, dziedzic dóbr kurozwęckich, Kotuszowa, Jabłonicy, Korytnicy, Czernicy, Ponika i Strzelec.
Zaklikowie, Zaklikowie Czyżowscy herbu Topór – małopolski ród szlachecki piszący się początkowo (w XIV wieku) "ze Szczekarzewic" lub "z Międzygórza", później (XV-XVIII wiek) "z Wojsławic" i przede wszystkim "z Czyżowa". W średniowieczu wydał kilku wojewodów sandomierskich. Później jedna z gałęzi rodu związała się na stałe z Sandomierszczyzną, kilku jej członków było kasztelanami połanieckimi. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |