|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Strategie tworzenia nowego lnu, terapia bakteriofagowa, zielona energia jako alternatywa dla Polski - to niektóre tematy konferencji "Biotechnologia & Biznes". Spotkanie odbędzie się we Wrocławiu, w dniach 24-25 kwietnia. Konf... Prace nad zapłodnieniem in vitro u kota domowego, rozpoczęte niedawno na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, mają w przyszłości pomóc w ocaleniu polskich żbików i rysi. Otwarte w grudniu (na Wydziale Medycyny Weterynaryj... Ponad pięciuset chirurgów, naukowców, konstruktorów i studentów bierze udział w pierwszym Międzynarodowym Kongresie Polskiego Towarzystwa Chirurgii Robotowej, który w czwartek rozpoczął się we Wrocławiu. Jak powiedział PAP dyrektor Wo... Około 300 naukowców, inżynierów i studentów wzięło udział w konferencji "World of Innovation", która we wtorek odbyła się na Politechnice Wrocławskiej. Spotkanie było poświęcone najnowszym osiągnięciom w dziedzinie technologii informa... W piątek, 21 stycznia w Instytucie Astronomicznym Uniwersytetu Wrocławskiego podczas popularnonaukowego wykładu dr Marek Stęślicki przedstawi galaktyczne sąsiedztwo Drogi Mlecznej. Będzie to kolejna odsłona rozpoczętego jeszcze w 2010 roku cyklu otwa...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Andrzej WaligórskiCzy wiesz że...? 60 minut na godzinę (Sześćdziesiąt minut na godzinę), audycja satyryczna emitowana w radiowej Trójce w latach 1974-1981 (dokładnie do 13 grudnia), początkowo w poniedziałki o 20:00, potem w soboty, a wreszcie w niedzielne poranki (w godz. 10.00 - 11.00, powtórki w poniedziałki w godz. 20.00 - 21.00). Część materiałów prezentowana była potem w audycji Powtórka z rozrywki. Inicjatorem audycji był Marcin Wolski, współpracujący m. in. z Andrzejem Zaorskim i Krzysztofem Materną. Wkrótce, za namową Wolskiego, do grona autorów dołączył Jacek Fedorowicz, stając się od razu jej główną postacią; po pewnym czasie z grona autorów odszedł Materna. Marcin Wolski nazywany był nadredaktorem Magazynu. W roku 1976 zmieniono czołówkę, a nadredaktor mianował się arcydyrektorem. Audycję reżyserował Andrzej Pruski. Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii) – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem. Zawał mięśnia sercowego jest postacią choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego (obok: nagłej śmierci sercowej, dławicy sercowej, przewlekłej choroby niedokrwiennej serca i tzw. "kardiomiopatii" niedokrwiennej). Aleksander Grotowski, częściej: Olek Grotowski (ur. 1952 w Gdyni) - kompozytor i wykonawca wierszy Andrzeja Waligórskiego oraz tekstów Artura Andrusa. Związany z wrocławskim środowiskiem kabaretowym i tamtejszym Studiem 202. Andrzej Waligórski (ur. 20 października 1926 w Nowym Targu, zm. 10 maja 1992 we Wrocławiu) – polski aktor, poeta, satyryk, dziennikarz, długoletni współpracownik Polskiego Radia we Wrocławiu. Słuchowisko – dramat najczęściej radiowy, podstawowa artystyczna, literacka forma, której tworzywem jest wyłącznie materia foniczna: głos ludzki, efekty akustyczne i muzyka. Teksty słuchowisk mają postać zbliżoną do dramatu teatralnego.
Najwyższy CZAS! – polityczno-społeczny tygodnik konserwatywno-liberalny związany z Unią Polityki Realnej. Wydawany od 31 marca 1990 r. przez Oficynę Konserwatystów i Liberałów z siedzibą w Józefowie pod Warszawą, której właścicielem był Janusz Korwin-Mikke. Zasłynął jako twórca tekstów piosenek wykonywanych między innymi przez Tadeusza Chyłę (Ballada o Cysorzu) i Olka Grotowskiego z Małgorzatą Zwierzchowską (około tysiąca piosenek). Sam określał siebie często jako tekściarza. Był kierownikiem wrocławskiego radiowego magazynu rozrywkowego "Studio 202" gdzie wypromował kabaret "Elita", z którym następnie podjął współpracę. Stworzył postać Dreptaka, był autorem m.in. "Bajeczek Babci Pimpusiowej" oraz popularnego słuchowiska radiowego "Rycerze" nadawanego w magazynie "60 minut na godzinę", parodiującego Trylogię Henryka Sienkiewicza (pochodzi z niego piosenka "Hej, szable w dłoń"). Ulica Sudecka – wytyczona pod koniec XIX w. ulica (wówczas pod niem. nazwą Hohenzollernstraße) w południowym przedmieściu Wrocławia, w utworzonej tu dzielnicy cesarza Wilhelma I Hohenzollerna (Kaiser-Wilhelm-Viertel). Początkowo na swoim południowym skraju kończyła się na skrzyżowaniu z aleją Wiśniową, przy wybudowanej nieco później (w 1904) wieży ciśnień przy Wiśniowej. Przecinała się wówczas z wytyczoną w tym samym okresie Kleinburger Straße (później Kaiser-Wilhelm-Straße, dzisiejszą ulicą Powstańców Śląskich) na dużym, okrągłym placu (Kaiser-Wilhelm-Platz, po I wojnie światowej Hindenburgplatz), który dziś nosi nazwę Placu Powstańców Śląskich. Dalej Hohenzollernstraße biegła na północ, przecinając prostokątny Höfchenplatz (dziś plac Hirschfelda), następnie mniejszy okrągły plac na skrzyżowaniu z Gabitzstraße (Gajowicką) oraz po zachodniej pierzei trójkątnego Hohenzollernplatz (plac Jakuba Szeli) aż do Gräbscherner Straße (Grabiszyńskiej). Cała ulica, między Kirschstraße (Wiśniową) a Gräbscherner Straße (Grabiszyńską) miała (podobnie jak ul. Powstańców) dwie jezdnie i szeroki pas zieleni pośrodku pomiędzy nimi. Parę lat po przyłączeniu w 1897 r. do miasta wsi Kleinburg (dziś Borek) nazwę Hohenzollernstraße nadano również (około 1904) dotychczasowej Platanenalee (alei Platanowej, pomiędzy Wiśniową a Dębową) i jej przedłużeniu, Parkstraße (ul. Parkowej); w ten sposób ulica została przedłużona o dalsze półtora kilometra, aż do wiaduktu pod południową obwodnicą kolejową (przy skrzyżowaniu ze Ślężną koło Parku Południowego). Ten odcinek miał już (i ma nadal) jezdnię pojedynczą, bez pasa zieleni. W 1909 r. przy Sudeckiej na odcinku pomiędzy wieżą ciśnień a placem Powstańców zbudowano ewangelicki kościół św. Jana (dziś jest to świątynia katolicka pod wezwaniem św. Augustyna).
Rycerze - satyryczne słuchowisko radiowe, według pomysłu Andrzeja Waligórskiego stworzone i zrealizowane przez kabaret Elita, znane też pod tytułem "Rycerzy Trzech". Przeszło 100 odcinków zostało wyemitowane przez Program Trzeci Polskiego Radia w ramach audycji satyryczno-rozrywkowych "60 minut na godzinę" oraz reemitowane w tym samym programie w ramach "Powtórki z rozrywki". Jego wiersze publikował na ostatniej stronie tygodnik Najwyższy CZAS!. Nie utożsamiał się z żadną opcją polityczną, przez pewien czas był członkiem Stronnictwa Demokratycznego Zmarł na zawał serca. Jest patronem Gimnazjum nr 16 we Wrocławiu. Jego imię otrzymała także jedna z ulic w południowej części Wrocławia, łącząca ul. Sudecką z ul. Karkonoską w Parku Południowym. Przypisy
BibliografiaLinki zewnętrzneStudio 202 – magazyn rozrywkowy, tworzony od końca lat 50. XX wieku przez pracowników oddziału Polskiego Radia we Wrocławiu, aktorów i artystów kabaretowych.
Tadeusz Chyła (ur. 30 października 1933 w Sopocie) – polski piosenkarz, kompozytor i gitarzysta, znany z wykonywania ballad okraszonych humorem i satyrą. Z wykształcenia malarz (absolwent Wydziału Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie). Jest bohaterem filmu krótkometrażowego Tadeusz Chyła (w cyklu Gwiazdy tamtych lat) w reżyserii Janusza Horodniczego i Krzysztofa Wojciechowskiego (1994), zrealizowanego przez TVP2.
Czy wiesz że...? beta Polskie Radio (PR) – jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie, której celem działalności jest wypełnianie zadań radiofonii publicznej w Polsce.
20 października jest 293. (w latach przestępnych 294.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 72 dni. Jest to początek miesiąca Brumaire we francuskim kalendarzu rewolucyjnym.
Małgorzata Zwierzchowska - piosenkarka i flecistka, znana głównie z występów z Aleksandrem Grotowskim. Jako duet, Grotowski i Zwierzchowska wykonują piosenki skomponowane do tekstów Andrzeja Waligórskiego i Artura Andrusa.
Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905) za całokształt twórczości, jeden z najpopularniejszych pisarzy polskich przełomu XIX i XX wieku.
Cmentarz Grabiszyński – obok Cmentarza Osobowickiego, Cmentarza Świętej Rodziny, Cmentarza Świętego Wawrzyńca jedna z największych nekropolii we Wrocławiu. Cmentarz w swoich obecnych granicach to jedna z trzech części stanowiących w pierwszej połowie XX w. większy kompleks cmentarny. Początkowo był to cmentarz na którym chowano zmarłych z południowych parafii Wrocławia, ewangelickich: św. Elżbiety i św. Trójcy, katolickich: św. Karola Boromeusza i św. Elżbiety Węgierskiej oraz zakonników z klasztoru Bonifratrów. Później stał się cmentarzem komunalnym.
Stronnictwo Demokratyczne (SD) – polska centrowa partia polityczna założona 15 kwietnia 1939. W okresie II wojny światowej działała w ramach Polski Walczącej. W okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej partia sojusznicza wobec PZPR i posiadająca w każdej kadencji kilkudziesięciu przedstawicieli w Sejmie. W okresie III RP niewielkie ugrupowanie startujące z list różnych komitetów wyborczych, posiadające pojedynczych przedstawicieli w Sejmie.
Lesław Lech (ur. 19 lipca 1947 w Książnicach) – polski polityk, przedsiębiorca, poseł na Sejm X kadencji. Były wiceprzewodniczący i sekretarz generalny Stronnictwa Demokratycznego, współzałożyciel i przewodniczący Zjednoczenia Demokratycznego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |