Andrzej Wawrzyniak

Andrzej Michał Wawrzyniak (ur. 1931), marynarz, dyplomata, znawca i kolekcjoner sztuki orientalnej, muzealnik, założyciel i dożywotni dyrektor/kustosz Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie. W Indonezji, z którą związany jest od lat znany jako „Andrzej Nusantara Wawrzyniak”

Życiorys

Urodził się 3 grudnia 1931 r. w Warszawie. W wieku 16 lat zaciągnął się na statek szkolny Dar Pomorza i od tego czasu pływał na dwunastu statkach, awansując do stopnia oficera Polskiej Marynarki Handlowej. W międzyczasie ukończył studia na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie, następnie studiował na Wydziale Morskim Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie. Ukończył też studia podyplomowe i doktoranckie w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie. Od 1956 r. rozpoczął pracę w polskiej służbie dyplomatycznej, od 1973 r. w randze ministra pełnomocnego.

W latach 1956-1960 był szefem wydziału Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. Od 1961 do 1965 r. – attaché kulturalnym, następnie, w latach 1967-1971, zastępcą szefa misji i chargé d’affaires Polski w Indonezji. Od 1973 do 1974 r. pełnił funkcję szefa Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie, w latach 1977-1981 szefem Ambasady Polskiej w Nepalu. W 1989 był obserwatorem międzynarodowym ONZ podczas wyborów w Namibii. W latach 1990–1993 sprawował funkcję szefa Ambasady Polskiej w Afganistanie, w roku 1996 szefa biura terenowego Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Bośni i Hercegowinie, a w 1999 był obserwatorem ONZ na Timorze Wschodnim. W latach 1997–2003 był honorowym konsulem generalnym Republiki Sri Lanki w Polsce.