Anna Aloysia Esterle - Polski Serwis Naukowy

Anna Aloysia Maximiliane von Lamberg, hrabina Esterle (zm. 28 czerwca 1738 we Wrocławiu) – hrabianka austriacka, córka grafa Kaspara Friedricha von Lamberg-Kunstadt i Marii Františki Hýzrlovej z Chodů, jedna z wielu kochanek króla polskiego i elektora saskiego Augusta II Mocnego.

Życiorys

Około 1695 Anna Aloysia poślubiła czeskiego grafa Franza Michaela Hýzrle z Chodů (Esterle). Latem 1696, podczas pobytu w Wiedniu, poznała elektora saskiego Fryderyka Augusta I, którego została metresą. Mąż hrabiny zawarł wówczas układ z jej kochankiem, na mocy którego otrzymał 20 tysięcy złotych pensji rocznej.

Władcy Polski – lista obejmuje książąt i królów Polski. Pierwszą dynastią panującą w Polsce byli Piastowie. Rządzili od powstania państwa polskiego (około 900 roku) do 1370, z krótką przerwą na panowanie Przemyślidów (1291-1305). W latach 1138-1320 miało miejsce tzw. rozbicie dzielnicowe, kiedy władza nad ziemiami polskimi należała równocześcnie do wielu niezależnych książąt piastowskich. Od 1370 do 1399 roku panowali dwaj monarchowie z węgierskiej linii Andegawenów, zaś od 1386 do 1572 roku przedstawiciele dynastii Jagiellonów, jednej z linii litewskich Giedyminowiczów.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

W 1697 przyjechała wraz z Fryderykiem Augustem do Krakowa, gdzie został on koronowany na króla Polski jako August II. W tym samym roku rozwiodła się z mężem. Po rozwodzie wyszła ponownie za mąż za śląskiego grafa Gustava Hanibala von Oppersdorffa. 11 sierpnia 1698 urodziła królowi nieślubnego syna, który zmarł w dzieciństwie. Jej związek z Augustem II zakończył się, gdy hrabina nawiązała romans z polskim magnatem Januszem Antonim Wiśniowieckim.

August II Mocny (niem. August II der Starke ur. 12 maja 1670 w Dreźnie (wg kalendarza juliańskiego), zm. 1 lutego 1733 w Warszawie) – król Polski i wielki książę litewski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I (Friedrich August I.). Pierwszy władca dynastii saskiej Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą.

Wrocław (, niem. Breslau ?/i, dialekt śląski Brassel, czes. Vratislav lub Vroclav, węg. Boroszló) – historyczna stolica Śląska, miasto na prawach powiatu (wrocławski powiat grodzki), stolica województwa dolnośląskiego, oraz siedziba władz wrocławskiego powiatu ziemskiego grupującego 9 okolicznych gmin.

Po rozstaniu z królem hrabina Esterle wyjechała do Wrocławia, gdzie została kochanką polskiego królewicza Aleksandra Benedykta Sobieskiego. Tam też zmarła 28 czerwca 1738.

Przypisy

↑ Marek M.: Lamberg family. 2009-01-30.
Okoliczności pierwszego spotkania hrabiny Esterle z elektorem na balu organizowanym przez syna cesarza opisuje K. L. von Pöllnitz, Ogień pałającej miłości, Warszawa 1973, ss. 109–113.
K. L. von Pöllnitz, Ogień pałającej miłości, Warszawa 1973, s. 119.
K. L. von Pöllnitz, Ogień pałającej miłości, Warszawa 1973, ss. 121–122.
K. M. Morawski, Źródło rozbioru Polski, 1935, s. 48.
K. L. von Pöllnitz, Ogień pałającej miłości, Warszawa 1973, s. 123, nie podaje imienia księcia Wiśniowieckiego, z którym hrabina Esterle zdradziła króla. Jego tożsamość ustaliła I. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 367.

Bibliografia

Czamańska I., Wiśniowieccy. Monografia rodu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2007, ISBN 978-83-7177-229-0, s. 367.

Marek M.: Lamberg family (ang.). euweb.cz, 2009-01-30. [dostęp 2011-08-08].

Morawski K. M., Źródło rozbioru Polski, Księgarnia Św. Wojciecha, 1935, s. 48.

von Pöllnitz K. L., Ogień pałającej miłości, Czytelnik, Warszawa 1973, ss. 110–126.