Ten artykuł dotyczy królowej Francji. Zapoznaj się również z: Anna Habsburżanka – królowa Polski i Szwecji.

Anna Habsburg, hiszp. Ana María Maurícia de Habsburgo (ur. 22 września 1601 w Valladolid, zm. 20 stycznia 1666 w Paryżu) – infantka hiszpańska, królowa i regentka francuska.

Urodziła się jako córka Filipa III Habsburga, króla Hiszpanii i Portugalii, i Małgorzaty Habsburg, córki arcyksięcia austriackiego Karola Styryjskiego i Marii Anny Wittelsbach. Pochodziła z hiszpańskiej gałęzi dynastii Habsburgów, jej młodszym bratem był Filip IV Habsburg.

Królowa Francji

Rodzina królewska

Anna Austriaczka z Ludwikiem XIV

Aby zacieśnić stosunki francusko-hiszpańskie, obie strony zaaranżowały podwójne małżeństwo – Anna miała poślubić Ludwika XIII, króla Francji i Nawarry, a siostra Ludwika – Elżbieta Burbon miała zostać żoną Filipa IV. Oba śluby per procura odbyły się tego samego dnia – 25 listopada 1615 – Anny i Ludwika w Burgos, Elżbiety i Filipa w Bordeaux. Po ceremoniach, małżonkowie spotkali się po raz pierwszy na wyspie na rzece Bidasoa, stamtąd Anna pojechała do Francji, a Elżbieta – do Hiszpanii. 11 maja 1616 Anna i Ludwik razem przybyli do Paryża. Młoda para była witana radośnie mimo problemów wewnętrznych natury politycznej. Jednak pożycie pary królewskiej szybko stało się pełne gwałtownych kłótni, starć i nieporozumień. W tej atmosferze Anna Austriaczka kilkakrotnie poroniła.

Po zamordowaniu Concino Conciniego, faworyta Marii Medycejskiej, w państwie zaczął rządzić Karol d'Albert, książę Luynes. Król ożenił tego faworyta z przyjaciółką i nadintendentką dworu królowej, Marią de Rohan-Montbazon. Przez pewien czas ta para pośredniczyła między królem a królową. Jednak po śmierci Luynesa i powrocie z wygnania Marii Medycejskiej nastąpił kres zgody króla z żoną. Od 1622 król odsunął się od małżonki; później będzie usprawiedliwiał to szaleństwami zakochanego w Annie Austriaczce, księcia Buckinghama (który przecież przybył do Francji dopiero w 1625 roku...).

W roku 1637 Ludwik XIII, spędziwszy dzień na rozmowie z Ludwiką de Lafayette w rozmównicy klasztoru Wizytek, za jej namową zdecydował się jechać do Luwru. Ponieważ jednak od pewnego czasu przebywał w Wersalu, musiał spędzić noc w sypialni królowej. Rok później przyszedł na świat ich pierwszy syn – Ludwik XIV. Dziecko bało się ojca, a ten sądził, że jest to wynik wychowywania delfina przez matkę i chciał odebrać jej syna. Plany pokrzyżowała mu śmierć w 1643 roku. Po koronacji Ludwika XIV Anna Austriaczka sprawowała rządy w państwie jako regentka. W tym czasie podobno wyszła za Mazariniego, który, choć kardynał, nie otrzymał żadnych święceń.

Już po osiągnięciu pełnoletności przez Ludwika XIV wykryto u niej raka. Choroba rozwijała się, przyczyniając coraz większych cierpień, aż Anna Austriaczka zmarła. Przed śmiercią wymogła na starszym synu kilka obietnic, dotyczących m.in. jej młodszego syna – Filipa Orleańskiego. Młody król złamał te obietnice zaraz po śmierci matki.

Genealogia