Anna Boleyn po aresztowaniu w Tower of London, obraz Edouarda Cibot z 1835 r.

Anna Boleyn miała na dworze wielu wrogów. Miała poważny zatarg z Tomaszem Cromwellem, który w tamtym czasie urósł do rangi prawej ręki króla, a który wcześniej był jej sojusznikiem. Anna była zdecydowanie za reformami w kościele, jednakże nie tak drastycznymi, do jakich dążył Cromwell. Pragnieniem Anny było, aby pieniądze przejęte z klasztorów i opactw zasilały fundacje charytatywne i edukacyjne, podczas gdy Cromwell dążył do przejęcia dóbr finansowych przez skarbiec królewski, zamierzając uczynić króla najpotężniejszym i najbogatszym w Europie. Będący w konflikcie z królową Tomasz Cromwell przekonał króla Henryka VIII do wszczęcia postępowania przeciwko Annie, które mogłoby potencjalnie skutkować zarzutem zdrady. Nie było to trudne, ponieważ Henryk VIII był już zakochany w innej kobiecie Lady Jane Seymour (król zwrócił na nią uwagę w styczniu 1536 r. i zaczął się do niej zalecać). Cromwell wspierał Jane Seymour. Przekazał swoje prywatne komnaty jej rodzinie. Nie było to bez znaczenia, ponieważ komnaty te miały bezpośrednie połączenie z apartamentem króla Henryka VIII. 30 kwietnia 1536 r. został aresztowany muzyk Mark Smeaton, który pod wpływem tortur przyznał się do romansu z królową Anną Boleyn. To uruchomiło lawinę aresztowań; pod zarzutem romansowania z królową zastali aresztowani: Jerzy Boleyn, brat królowej, Sir Henryk Norris i Tomasz Wyatt. Wszyscy zostali osądzeni i skazani na karę śmierci, z wyjątkiem Tomasza Wyatta, który został uniewinniony. 2 maja 1536 r. Anna Boleyn została aresztowana i przewieziona do Tower. Podczas procesu Anna była spokojna i nie przyznała się do stawianych jej zarzutów. W radzie, która skazywała Annę, znajdował się jej ojciec, Tomasz Boleyn, którego jednak zwolniono na czas procesu, żeby oszczędzić mu sądzenia własnej córki i syna. Ostatecznie głównym oskarżycielem został wuj Anny, Tomasz Howard, 3 książę Norfolk. 15 maja 1536 r. skazano Annę na śmierć przez ścięcie. 17 maja 1536 r. małżeństwo Anny Boleyn z Henrykiem VIII zostało unieważnione, tego dnia zostały również wykonane wyroki śmierci Jerzego Boleyna, Henryka Norrisa i Marka Smeatona. 19 maja 1536 r. wykonano wyrok Anny. Henryk VIII wiedząc, że angielscy kaci nie są najlepsi, sprowadził dla niej kata z Francji. Jeden cios miecza zakończył jej życie. Historycy twierdzą, że najprawdopodobniej wszystkie zarzuty stawiane Annie Boleyn zostały spreparowane.

Grób Anny Boleyn

Anna Boleyn została pochowana na terenie zamku Tower of London w kaplicy St Peter ad Vincula w pobliżu miejsca, gdzie stał szafot, w anonimowym grobie wśród wielu innych osób straconych w czasie panowania Henryka VIII, m.in. obok Tomasza Morusa (którego głowę pochowano w Canterbury). W roku 1876, z okazji generalnego remontu kaplicy, znaleziono i zidentyfikowano szczątki Anny Boleyn oraz jej kuzynki Katarzyny Howard, także ściętej i pogrzebanej obok Anny. Obie byłe królowe pochowano w osobnej krypcie przed głównym ołtarzem, płytę pokrywającą grób ozdobiono ich herbami, a w epitafium przywrócono im odebrany przez sądy Henryka VIII tytuł Królowej.