Anna z Kleve - Polski Serwis Naukowy

Herb Anny

Anna Kliwijska (ur. 22 września 1515, zm. 16 lipca 1557) była królową-małżonką Anglii i Irlandii jako czwarta z kolei żona Henryka VIII, od 6 stycznia do 9 lipca 1540.

Zarys biografii

Anna urodziła się w Düsseldorfie jako córka Jana III, władcy księstwa Kleve. Książę jako wyznawca protestantyzmu został uznany za wygodnego sprzymierzeńca Henryka VIII. Namalowanie portretu przyszłej królowej, który miał być przedstawiony królowi, powierzono Hansowi Holbeinowi. Zgodnie z ówczesnym zwyczajem, ukrył on niedostatki urody osoby portretowanej; przypuszcza się, że twarz Anny nosiła ślady po przebytej ospie wietrznej.

Impotencja, niemoc płciowa, ED – dysfunkcja seksualna występująca u mężczyzn, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej. Występuje najczęściej u mężczyzn powyżej 50 roku życia, ale zdarza się też wcześniej. Impotencję można podzielić na pierwotną i wtórną (występującą po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego).

Katarzyna Howard (ur. ok. 1521/1525, zm. 13 lutego 1542 w Tower of London) – piąta żona króla Anglii Henryka VIII, królowa-małżonka Anglii i Irlandii.

Wedle licznych relacji współczesnych podczas ich pierwszego spotkania, Henryk nie zapanował nad swoim wyrazem twarzy, kiedy zamiast pięknego wizerunku z portretu ujrzał kogoś, kogo określił potem w swoim gronie tą flamandzką kobyłą. Anna nie umiała porozumieć się po angielsku.

Księstwo Kleve (niem. Herzogtum Kleve) było państwem wchodzącym w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i leżało na obszarach dzisiejszych Niemiec (część Nadrenii Północnej-Westfalii) i Holandii (część Limburgii, Brabancji Północnej i Geldrii). Jego terytorium rozciągało się po obu stronach Renu, wokół stolicy Kleve i w przybliżeniu pokrywało się z dzisiejszymi okręgami Kleve i Wesel oraz z obszarem miasta Duisburg.

Ścięcie (lub dekapitacja) – metoda zadawania śmierci poprzez oddzielenie głowy od reszty ciała. Zazwyczaj jest to sposób wykonania wyroku śmierci lub morderstwa, choć znany jest przypadek z Wielkiej Brytanii (2003), gdy mężczyzna popełnił samobójstwo na własnoręcznie wykonanej domowej gilotynie.

Sam Henryk twierdził potem, iż nie skonsumował małżeństwa, więc nie było później większego problemu z przeprowadzeniem na tej podstawie rozwodu. O Annie von Kleve wyraził się: nic nie ma w sobie pięknego i roztacza złe wonie i z przodu i z tyłu. Obwisłe piersi i inne cechy wywołały u mnie pewność, że nie jest dziewicą. Jej ciało nie nadaje się do wywołania jakiegokolwiek pożądania. Nikt Anny o zdanie na temat Henryka nie pytał, król miał wówczas 145 cm obwodu w pasie, nieuleczalny, ropiejący wrzód na nodze, i cierpiał prawdopodobnie na impotencję. Mimo to Henryk zawarł z nią małżeństwo 6 stycznia 1540 r. w Greenwich. Ponieważ król zyskał sobie opinię postępującego niesprawiedliwie i okrutnie rozprawiającego się z żonami, tym razem postanowił poszukać pretekstu do rozwodu. Małżeństwo zostało anulowane 9 lipca tego samego roku z powodu jego nieskonsumowania, a Annie zostały przyznane liczne dobra, w tym zamek Hever, siedziba dawnych teściów Henryka, Boleynów. Anna pozostała w Anglii do końca życia i zmarła w Londynie jako ostatnia z żon tego króla. Przed śmiercią przeszła na katolicyzm i pozostawała w dobrych stosunkach ze swoją niegdysiejszą pasierbicą, księżniczką Marią (późniejszą królową Marią I), oraz Elżbietą, przyszłą królową Elżbietą I Wielką. Anna po rozwodzie nosiła oficjalnie tytuł "Drogiej Królewskiej Siostry".

Ospa wietrzna (łac. varicella) – najczęstsza choroba zakaźna wieku dziecięcego[potrzebne źródło], charakteryzującą się znaczną zaraźliwością. Nie należy mylić tej choroby z czarną ospą.

Royal Borough of Greenwich (do 3 lutego 2012 jako London Borough of Greenwich) – jedna z 32 gmin Wielkiego Londynu położona w jego południowo-wschodniej części. Wraz z 11 innymi gminami wchodzi w skład tzw. Londynu Wewnętrznego. Władzę stanowi Rada Gminy Greenwich (ang. Greenwich Council).

Anulowanie małżeństwa przyszło tym łatwiej, iż wkrótce potem racje polityczne, wymagające jego zawarcia, przestały się liczyć w związku ze zmianą sytuacji w Niemczech.

Małżeństwo Henryka z Anną w dużej mierze zaaranżował jego wpływowy minister i jeden z architektów angielskiej reformacji (przeprowadzał m.in. sekularyzację wielkich kościelnych dóbr na rzecz skarbu państwa) Thomas Cromwell. Po tym nieudanym przedsięwzięciu król nabrał do niego nieufności, mimo jego niewątpliwych zasług, i kiedy ten zaczął wykraczać poza ramy swoich obowiązków, Henryk kazał go uwięzić, osądzić i ściąć jako zdrajcę.

Królowe Anglii - jest to chronologiczny spis żon władców angielskich; wszystkich koronowanych lub też jedynie używających tytułu królewskiego. W nawiasach podane są ich daty życia i śmierci, obok podane jest również imię ich królewskiego małżonka.

Koronacja – uroczysty akt intronizacji suwerennego władcy związany z przekazaniem mu insygniów władzy. W kulturze zachodniej drobiazgowo rozbudowany obrządek połączony najczęściej z liturgią mszalną.

Po dekapitacji Katarzyny Howard Anna miała przez jakiś czas nadzieję, że Henryk przywróci ją do godności królowej-małżonki, dowiedziawszy się o wyborze Katarzyny Parr wykrzyknęła z oburzeniem, że nowa partnerka króla odznacza się dużo mniejszą urodą niż ona sama, jak jednak wiadomo Henryk nigdy do niej nie wrócił, choć do śmierci Henryka pozostawali oboje w dobrych stosunkach. Nowe małżeństwo Henryka skomentowała słowami "tamta nie wie, jaki ciężar będzie musiała dźwigać", mając na myśli olbrzymią tuszę Henryka i wypełnianie obowiązków małżeńskich.

Elżbieta I Tudor lub Elżbieta Wielka (ur. 7 września 1533 w Greenwich, zm. 24 marca 1603 w Richmond) - królowa Anglii i Irlandii (panowała od 17 listopada 1558 do śmierci w 1603), córka Henryka VIII i jego drugiej żony Anny Boleyn. Ostatnia z rodu Tudorów. Nazywana Królową-Dziewicą (the Virgin Queen).

Jako jedyna z żon Henryka VIII Anna z Kleve została pochowana w Opactwie Westminsterskim. Ma tam grobowiec koło głównego ołtarza, prawie niewidoczny dla turystów, którym tej części kościoła nie zezwala się zwiedzać, gdyż jest zarezerwowana dla uroczystości koronacyjnych i innych ceremonii dworskich.

Przypisy

Weir, The Six Wives..., str. 397-400
W późniejszym okresie król wypowiadał się o Annie zdecydowanie łagodniej (np. nie negował jej dziewictwa, tym bardziej, że zachowały się listy Anny wskazujące na jej niewiedzę w sprawach intymnych; nie mówił nic o „złych woniach”). Wypowiedź miała stanowić uzasadnienie działań króla w przypadku, gdyby Anna sprzeciwiała się rozwodowi, a skoro tak się nie stało, to nie było potrzeby przedstawiania jej w złym świetle.
Herman, Sex, str. 23
↑ Fraser, str. 368
Fraser, str. 427-8

Bibliografia

Antonia Fraser, The Six Wives of Henry VIII, London 1992

Eleanor Herman, Sex with Kings, Frankfurt/M 2004

Alison Weir, The Six Wives of Henry VIII, New York 1991