Antemiusz - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy cesarza. Zapoznaj się również z: Antemiusz (prefekt) oraz Antemiusz z Tralles.

Prokopiusz Antemiusz, Procopius Anthemius (ok. 420 r. - zm. 11 lipca 472 r. w Rzymie) – cesarz zachodniorzymski od 12 kwietnia 467 do 11 lipca 472 roku n.e. Jego żoną była Eufemia - jedyna córka cesarza Marcjana.

Teodozjusz II, Flavius Theodosius (ur. 10 kwietnia 401, zm. 28 lipca 450) – najstarszy syn cesarza Arkadiusza i wnuk Teodozjusza I Wielkiego. Był cesarzem wschodniorzymskim w latach 408–450 (został nim samodzielnie w wieku 7 lat), choć koronowano go za życia ojca krótko po urodzeniu w 402 roku.

Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi, ma 30,3 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.

Przed wstąpieniem na tron pełnił urząd konsula, miał tytuł komesa i patrycjusza. Jego ojciec zasłynął jako wódz za panowania cesarza Teodozjusza II. Przez zachodnich Rzymian (m.in. przez Rycymera) nazywany był pogardliwie "Greczynkiem". Niektórzy historycy twierdzą, że wykazywał sympatie propogańskie. Około 453 ożenił się z córką cesarza Marcjana z jego pierwszego małżeństwa. Doczekał się z nią pięciorga dzieci:

Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii i północnych Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.

Rycymer (łac. Flavius Ricimer, ok. 405 - zm. 18 sierpnia 472) - wódz rzymski. Faktyczny władca cesarstwa zachodniorzymskiego w l. 456-472, a zarazem jego grabarz.

córki Alipii, żony Rycymera,

Anthemiolusa, małego Antemiusza (ur. po 453 - zm. 471),

Marcjana (ur. przed 469 - zm. 484), męża Leoncji (córki Leona I),

Prokopiusza,

Antemiusza,

Romulusa.

W 468 roku wspólnie z cesarzem wschodniorzymskim podjął nieudaną próbę zniszczenia państwa Wandalów w Afryce. Po klęsce tej wyprawy oraz po równie nieudanej próbie odzyskania dla Rzymu części Galii (podczas której zginął w bitwie nad Rodanem jeden z jego synów, Anthemiolus), Antemiusz utracił znaczenie na rzecz swojego zięcia Rycymera, który postanowił pozbawić go władzy.

Przez kilka miesięcy 471 i 472 zbuntowany wódz oblegał Rzym, w którym bronił się Antemiusz. Po wdarciu się do miasta przez szturmujących, cesarz usiłował ukryć się w przebraniu żebraka, został jednak rozpoznany i 11 lipca 472 ścięty przez Gundobada, w istniejącym do dziś kościele pod wezwaniem męczennika Chryzogona (obecnie S. Crisogono in Trastevere).