|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dom Spotkań z Historią zaprasza 7 sierpnia o godz. 12.00 na spacer po plenerowej wystawie "Nie mamy tu miasta trwającego... Opowieść o pałacach przy Trakcie Królewskim". O historii rodów Belina - Brzozowskich, de Bourbon, Branickich, Czetwertyńskich, Kossakowskich, Potockich, Przeździec... Grupa polskich archeologów, która na terenie katastrofy Tu-154M w Smoleńsku odnalazła ponad 5 tys. przedmiotów z nią związanych, w tym najprawdopodobniej szczątki ofiar oraz ich rzeczy osobiste, zakończyła badania. Protokół z prac liczy ponad 100 kart.W środę przeds... Wykopaliska archeologiczne na terenie wczesnośredniowiecznego grodziska w Mstowie-Podlesiu rozpoczęli w poniedziałek archeolodzy z Muzeum Częstochowskiego. Grodzisko położone jest na Wyżynie Częstochowskiej, w pobliżu przełomu Warty, na wzniesieniu o wysokości 29... Przemyślany system kanałów odprowadzających wodę i pomieszczenie sauny znaleźli archeolodzy w obozie legionowym w Novae (Bułgaria) w ramach działań Międzynarodowej Interdyscyplinarnej Ekspedycji Archeologicznej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. T... Podstawowe prace zabezpieczające przed degradacją XVII-wiecznego pałacu fortecznego w Krzyżtoporze podjęło konsorcjum pod kierunkiem Międzyuczelnianego Instytutu Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Konserwatorom towarzyszy zespół archeologów, którego zadaniem jest dos...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
AntiochiaCzy wiesz że...? Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Seleucja, Seleukia lub też Seleukeja (Seleukeia) to nazwy poszczególnych miast, pochodzących od imienia: Seleukos, założonych przez władców z dynastii Seleucydów na terenie swego ogromnego państwa. Antiochia to nazwa miasta utworzona od męskiego imienia Antioch (gr. Antiochos), występującego licznie w dynastii Seleucydów. Władcy ci na terenie swojego państwa często zakładali miasta, nazywane, na cześć fundatora lub jego przodka, "Antiochia" albo "Seleucja". W okresie hellenistycznym i później rzymskim istniało wiele miast o nazwie "Antiochia" rozlokowanych na terenie Azji. Antiochia Margiańska (wcześniej Aleksandria Margiańska) położona była nad rzeką Murgab; swoją nazwę zawdzięcza Antiochowi I Soterowi, który ją odbudował i krainie w której jest położona - Margianie (obecnie Turkmenistan). W ostatnich latach, w jej ruinach, prowadzone są wykopaliska.
Antiochia Pizydyjska lub Antiochia w Pizydii - miasto leżące w środkowo-wschodnim rejonie Azji Mniejszej w tzw. Pizydii, na granicy z Frygią, więc w różnych okresach należało do jednej lub drugiej prowincji Ruiny tego miasta znajdują się niedaleko Yalvaç na terenie Turcji na brzegach rzeki Antios. Nazwa Antiochia może też dotyczyć państwa Krzyżowców Księstwa Antiochii. Seleucydzi lub też Seleukidzi - dynastia hellenistyczna wywodząca się od jednego z dowódców Aleksandra Wielkiego, Seleukosa, który w wyniku wojen diadochów został władcą (w 312 p.n.e.) wielonarodowego, ogromnego imperium rozciągającego się od Azji Mniejszej na zachodzie do granic Indii na wschodzie. Już w III wieku p.n.e. w państwie pojawiły się tendencje separatystyczne, które skutkowały stopniowym zmniejszaniem się terytorium. Imperium Seleucydów przetrwało do roku 63 p.n.e., kiedy Pompejusz przyłączył jego resztki (obejmujące już tylko Syrię i Cylicję) do Rzymu (tereny wschodnie opanowali Partowie w II wieku p.n.e.).
Nisibis (tur. Nusaybin) - miasto w dzisiejszej południowo-wschodniej Turcji, w prowincji Mardin, przy granicy z Syrią, 50,6 tys. mieszk. (1990), ośrodek transportu i handlu. Miejsce bitwy, w której wojska Egiptu pokonały wojska Turcji w 1839. Ruiny starożytnego Nisibis.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |