Antonia Maior (ur. w 39 p.n.e.; data śmierci nieznana, przed 25 n.e.) – córka Marka Antoniusza i Oktawii Młodszej siostry cesarza Augusta.

Życie

Małżeństwo rodziców zostało zawarte z przyczyn poltycznych, miało scementować zawarte pomiędzy Oktawianem i Antoniuszem porozumienie. Małżeństwo zostało przyjęte jako zapowiedź i gwarancja trwałego pokoju i oczekiwano, że Oktawia będzie miała dobry wpływ na męża. Tuż po urodzeniu wyjechała z rodzicami do Aten w Grecji. Między 39 p.n.e. a 36 p.n.e. Oktawia i Antoniusz żyli w Atenach, wychowując oprócz Antonii jej przyrodnie rodzeństwo (dzieci Oktawii z Gajuszem Klaudiuszem Marcelusem i dzieci Antoniusza z jego wcześniejszego małżeństwa) oraz jej młodszą siostrę Antonię Młodszą. Po wyjeździe Antoniusza na Wschód na wojnę z Partami, Antonia z matką i rodzeństwem wróciła do Rzymu i była wychowywana przez matkę z innymi dziećmi Antoniusza. Jak podaje Kasjusz Dion, po śmierci Antoniusza Oktawian zezwolił Antonii i jej młodszej siostrze korzystać z majątku ich ojca w Rzymie. W 37 p.n.e. jako dziecko została zaręczona z Lucjuszem Domicjuszem Ahenobarbem synem sojusznika Anoniusza Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa konsula z 32 p.n.e.. Małżeństwo doszło do skutku już po śmierci Antoniusza, około 26-24 p.n.e.. Była babką zarówno Nerona jak i Messaliny Na Ołtarzu pokoju wzniesionym jako wyraz wdzięczności po zakończeniu działań wojennych umieszczono płaskorzeźby przedstawiające cesarza Augusta w otoczeniu członków rodziny, wśród nich Antonię Starszą.

Frament reliefu przedstawiającego procesję rodziny Augusta na Ołtarzu Pokoju – pierwsza osoba dorosła z prawej jest identyfikowana jako Antonia Starsza

Wywód przodków

Potomkowie

Zobacz też

Przypisy