Antropologia kognitywna - Polski Serwis Naukowy

Antropologia kognitywna - metoda ta dotyczy badań nad językiem, który to odzwierciedla świat. Za pomocą metod lingwistycznych bada się inne niż językoznawstwo dziedziny życia. Badania te miały pomóc w poznaniu kultury symbolicznej. Przedstawiciel: Ward Goodenough.

Antropologia kognitywna, inaczej etnonauka, narodziła się w połowie lat 50. XX wieku.

Badanie naukowe - termin oznaczający niemal wszelką działalność naukową. Na badania naukowe mogą się składać eksperymenty, gromadzenie danych z natury, analiza i studiowanie literatury źródłowej, analizy zebranych danych i wyciąganie z nich wniosków.

Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej. Na język składają się dwa elementy:

Najbardziej znany przedstawicielem etnonauki jest Ward Goodenough, który stworzył ideacyjną teorię kultury. Według badacza, kultura nie może być utożsamiana z porządkiem fenomenalnym, ponieważ jest czymś wyuczonym - nie można zatem mylić tego, co zostało wyuczone z metarialnymi tego manifestacjami.

Antropologia (gr. άνθρωπος anthropos – człowiek, λόγος logos – nauka) – jedna z nauk społecznych zajmująca się zjawiskami i procesami zachodzącymi w społeczeństwie, w sposób podobny, w jaki entomologia zajmuje się owadami. Zajmuje się badaniem człowieka jako jednostki w społecznościach lokalnych czy w małych grupach etnicznych i plemionach zarówno współcześnie, jak i historycznie. Jej gałąź paleoantropologia zajmuje się także różnymi podgatunkami rodzaju Homo.

Lingwistyka (językoznawstwo) – dział nauk humanistycznych badający istotę, budowę i rozwój języka. Specjalista w zakresie lingwistyki (językoznawstwa) – językoznawca, inaczej lingwista. Wyróżnia się lingwistykę teoretyczną i stosowaną.

Badacz musi zatem przejść od porządku fenomenalnego (świata materialnego) do subiektywnych form znajdujących się w ludzkich umysłach. Według przedstawicieli antropologii kognitywnej, można tego dokonać poprzez badanie komunikatów językowych.

"Etnonaukowcy" postulują emiczny typ badań, tj. wewnątrz kultury, oraz subiektywny opis danej kultury. Tutaj dochodzą do sprzeczności, ponieważ opisując obcą kulturę, dokonują tego w języku ojczystym i narzucają własny współczynnik humanistyczny.