Antyteizm – postawa polegająca na negatywnym nastawieniu oraz walce przeciwko teistycznym religiom.

Jedną z definicji antyteizmu podał Robert Flint, profesor Uniwersytetu w Edynburgu, tym mianem określał całą opozycję wobec teizmu. Antyteiści uważają, że religie przyczyniają się do tworzenia konfliktów na świecie (np. wojny religijne). Postawę antyteistyczną reprezentowało wiele reżimów komunistycznych.

Antyteiści najczęściej są ateistami (lub agnostykami) i antyklerykałami, ale nie vice versa (ateizm, agnostycyzm ani antyklerykalizm nie oznacza postawy antyteistycznej).

„Antyteizm” w komunizmie

Walka z organizacjami religijnymi realizowana była na szeroką skalę w państwach o ustroju totalitarnym opartym na zasadach komunizmu. Oficjalnie motywowano ją z jednej strony irracjonalnością religijnych wiar, a z drugiej strony pasożytniczą naturą relacji między kościołami a ich wiernymi. Realną, praktyczną przyczyną opozycji państw socjalistycznych do organizacji religijnych była chęć sprawowania kontroli nad życiem i poglądami obywateli.

W Związku Radzieckim i innych krajach komunistycznych związki wyznaniowe były prześladowane. Uniemożliwiano budowę nowych kościołów, mordowano księży i wprowadzano do struktur kościelnych agentów. Wskutek działań władz państw komunistycznych najbardziej ucierpiał Kościół prawosławny. Prześladowanie związków wyznaniowych miało miejsce od samego początku rewolucji bolszewickiej, nasilało się, by osiągnąć apogeum w końcowych latach rządów Józefa Stalina. Następnie stopniowo było łagodzone.

Albania jest przykładem najbardziej ekstremalnym, gdzie pod rządami Envera Hoxhy w 1967 r. zadeklarowano formalnie ateistyczność państwa, zakazano całkowicie aktywności religijnej i systematycznie represjonowano wierzących. Prawo do praktyk religijnych zostało przywrócone w Albanii w 1990 roku.

Także w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej państwo prowadziło systematyczną walkę z Kościołem, istniały specjalne wydziały różnych instytucji przeznaczone wyłącznie do tego celu. Najbardziej znanymi przykładami walki władz komunistycznych z Kościołem było aresztowanie prymasa Stefana Wyszyńskiego i zabójstwo kapelana "Solidarności" Jerzego Popiełuszki.

Także w Chińskiej Republice Ludowej za rządów Mao Zedonga państwo prowadziło politykę wrogości wobec religii. Największe natężenie prześladowań nastąpiło w okresie rewolucji kulturalnej, kiedy to zniszczono m.in. wiele zabytkowych świątyń buddyjskich i taoistycznych. Po 1978 polityka religijna państwa uległa złagodzeniu. Obecnie konstytucja chińska gwarantuje wolność wyznania, jednak z szeregiem restrykcji, m.in. nie można należeć do Komunistycznej Partii Chin będąc wyznawcą jakiejkolwiek religii. Państwo stara się też podporządkować sobie istniejące grupy wyznaniowe (zob. Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich). W Chinach zakazana jest także działalność buddyjskiej organizacji religijnej Falun Gong.