Anunnaki - Polski Serwis Naukowy

Anun(n)a, Anun(n)aki (sum. a/e4-nun-na, tłum. "książęce potomstwo"; akad. A/Enūnakū, A/Enukkū) – w mitologii mezopotamskiej ogólne określenie "wielkich bogów" jako dzieci boga Anu, zrodzonych w początkowym okresie tworzenia wszechświata zamieszkujących niebo i ziemię. Bogowie Anunna m.in. mieli wchodzić w skład boskiego zgromadzenia ferującego wyroki oraz być sędziami w świecie podziemnym zmarłych. W okresie późniejszym określenie Anunnaki - w odróżnieniu od paralelnego określenia Igigi - dotyczyło zwykle bóstw najstarszych i najznaczniejszych.

Igigi (sum. dNUN.GAL.MEŠ, tłum. "Wielcy Książęta"; akad. Igigū) - w mitologii mezopotamskiej ogólna nazwa bóstw babilońskich; określenie paralelne do Anunnaki, jednak zwykle używane kolektywnie w odniesieniu do bóstw mniej znacznych.

Język akadyjski , dawniej też: chaldejski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk) - język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa wywodzi się od starożytnego miasta Akad. Jego podstawowe dialekty to: staroakadyjski, babiloński i asyryjski. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. był używany w kontaktach dyplomatycznych między państwami Egiptu, Mezopotamii, Anatolii, Palestyny i Syrii.

Przypisy

D.O.Edzard obok tradycyjnego odczytu a-nun-na proponuje odczyt e4-nun-na w oparciu o później istniejące akadyjskie formy Enūnakū i Enukkū; D.O.Edzard, Sumerian..., s.13.
tłumaczenie w oparciu o dane zawarte w: John A. Halloran, Sumerian Lexicon (dostęp 23 sierpnia 2010): "a/e4" (= "potomstwo", ang. "offspring") + "nun" (= "książę", ang. "prince") + "na" (forma tworząca genetyw/dopełniacz) = "a/e4-nun-na" ("książęce potomstwo", dosł. "potomstwo księcia")
D.O.Edzard proponuje zastąpienie powszechnie przyjętej akadyjskiej formy A/Enunnakū formą A/Enūnakū. Na poparcie swej tezy podaje on występowanie skróconej formy A/Enukkū, która powstać mogła jedynie w wyniku przejścia oryginalnego -n(a)k- w -kk-, lecz nigdy -nn(a)k- w -kk-, D.O.Edzard, Sumerian..., s. 13.
Krystyna Szarzyńska,Mity..., s. 169.
Marek Stępień, Kodeks..., s. 146.

Bibliografia

Dietz Otto Edzard, Sumerian Grammar, Brill Academic Publishers 2003, ISBN 90-04-12608-2

Marek Stępień, Kodeks Hammurabiego, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 2000, ISBN 83-7179-192-5.

Krystyna Szarzyńska, Mity sumeryjskie, Wydawnictwo AGADE, Warszawa 2000, ISBN 83-87111-10-4