|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W ostatnich latach Europa stanęła w obliczu niezliczonych zmian. Przykładem jednej z nich jest nasilenie się imigracji. Otwarte granice umożliwiają ludziom swobodne i bezproblemowe poruszanie się po całej UE. Niemniej migranci muszą stawić czoła wielu problemom, które wiążą się... W połączeniach telefonicznych identyfikacja rozmów następuje na podstawie numeru telefonu osoby dzwoniącej. Każdy może jednak podszyć się pod dowolny numer telefonu, zmienić barwę głosu, w prosty sposób odczytać wiadomości pozostawione w poczcie głosowej. O zagrożeni... Uchodzący za "wstydliwą" chorobę rak jelita grubego zabija co roku 10 tys. Polaków. Wielu uratowałaby kolonoskopia, którą wystarczy przeprowadzić raz na 10 lat - mówili uczestnicy w konferencji pod hasłem "Oswoić raka", która odbyła się ... W dniach 9 - 10 lutego 2012 r. w Bari, Włochy, odbędzie się ósma, włoska konferencja naukowa nt. bibliotek cyfrowych.
W bibliotece cyfrowej zbiory są przechowywane w formatach cyfrowych i są dostępne lokalnie lub zdalnie. Tego rodzaju biblioteki znajdują różne zastoso... Większość naukowców uważa, że korzenie ludzkiego języka znajdują się w Afryce, a konkretne w południowo-zachodniej części kontynentu. Nowe badanie przeprowadzone przez Ludwig-Maximilians-Universität München (LMU) w Niemczech podważa tę teo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ApostrofCzy wiesz że...? Et (ang. ampersand, niem. Kaufmanns-Und), czyli & – znak pisarski, będący daleko przetworzonym symbolem łacińskiego spójnika "et" czyli polskiego "i" – stąd potoczna polska nazwa tego znaku – etka. Norma PN-I-06000 określa ten znak jako handlowe "i". "Et" jest popularnym znakiem samodzielnym, choć teoretycznie można potraktować go jako bardzo nietypową ligaturę. Jego powstanie wiąże się z osobą sekretarza Cycerona, Tyrona, który stworzył ten znak dla potrzeb swojego systemu stenograficznego. Klawisz Alt – na typowej klawiaturze komputerowej klawisz znajdujący się po obu stronach spacji. Wykorzystywany jest jako klawisz modyfikatora, do zmiany funkcji innych klawiszy. W większości klawiatur w układzie non-US zamiast drugiego klawisza Alt występuje prawie identyczny klawisz AltGr (po prawej stronie spacji). Akcent przeciągły ( ˆ, łac. circumflexus, gr. περισπωμένος / perispomenos), często nazywany daszkiem to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, rumuńskim, słowackim, portugalskim i innych. Inne znaki używane czasem w funkcji znaków diakrytycznych oraz znaki typograficzne
’
Apostrof – znak pisarski w kształcie przecinka, umieszczany w górnym indeksie: ’. W języku polskim służy do oznaczenia, że litera (najczęściej samogłoska) występująca przed nim jest niewymawiana. Np. w przypadku nazwiska Morse [mɔːs] ostatnia litera e nie jest wymawiana; gdy chcemy odmienić to nazwisko stawiamy po nim apostrof: alfabet Morse’a. Służy też często jako oznaczenie zwarcia krtaniowego w transkrypcji różnych języków (np. arabskiego). Podwójny gravis jest używany w pracach naukowych poświęconych makrojęzykowi serbsko-chorwackiemu (obejmującemu języki: chorwacki, serbski, bośniacki i czarnogórski). Rzadziej pojawia się w pracach na temat języka słoweńskiego. Jest także używany w międzynarodowym alfabecie fonetycznym.
Kropka - znak diakrytyczny, stanowiący modyfikację liter, używany w systemach ortograficznych niektórych języków oraz w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym do oznaczenia różnych dźwięków lub tonów. Apostrofu nie używa się przy odmianie skrótowców – przykładowo, pisownia "DJ'a" jest niepoprawna; w poprawnym zapisie używa się łącznika: "DJ-a". Poprawne typograficznie’
' Poprawny z punktu widzenia typografii apostrof to ’ (Unicode: U+2019). Jest to mały łuk, lekko pochylony od dołu po stronie lewej ku górze w prawo, jest podobny do podniesionego w górę przecinka. Konkretny wygląd jest również zależny od używanej czcionki. Przy pomocy klawiatury można wpisać poprawny typograficznie apostrof pod Windows przez kombinację klawiszy Alt+0146, pod systemem operacyjnym Mac OS X przy polskim układzie klawiatury Alt+[. Niektóre aplikacje pozwalają na wpisanie cudzysłowu z użyciem dziesiętnego kodu unikodu przez wpisanie Alt+8217, inne – z użyciem kodu szesnastkowego przez wpisanie 2019, a następnie naciśnięcie jednocześnie Alt+x, gdy kursor wciąż stoi bezpośrednio za wpisaną liczbą. Dwukropek – znak interpunkcyjny w postaci dwóch umiejscowionych jedna nad drugą kropek (:), stosowany w środku zdania. Dwukropek (:) jest znakiem zapowiadającym nową treść, np. przytoczenie czyjejś mowy, wymienianie terminów, tytułów, obcych zwrotów, wyliczenie osób lub przedmiotów, wprowadzonych zbiorowo – w formie ogólnej – w poprzedniej frazie.
Samogłoski to głoski, przy powstawaniu których uczestniczą jedynie wiązadła głosowe, a strumień powietrza swobodnie przepływa przez kanał głosowy. Charakteryzują się regularnym rozkładem energii akustycznej, mają wyraźną strukturę formantową, która decyduje o ich barwie. Ten sam znak jest też używany w języku polskim (rzadko) jako pojedynczy zamykający cudzysłów. Znak zastępczy ' to prosta, pionowa kreska kodowana jako U+0027. Znak ten jest bezpośrednio dostępny z klawiatury. Typograficznie niepoprawne znaki zastępcze´
` ‘ ′ Ostry akcent (´ Unicode: U+00B4) jest często używanym znakiem zastępczym, ponieważ w wielu krojach czcionek znaki te są bardzo zbliżone. Również inne znaki z racji podobieństwa stwarzają niebezpieczeństwo pomyłki: Zwarcie krtaniowe - w fonetyce określenie bezdźwięcznej zwartej spółgłoski krtaniowej. Dźwięk powstaje poprzez zwarcie i rozwarcie strun głosowych (więzadła głosowe) w krtani. Zawarcie utworzone przez struny głosowe zatrzymuje przepływ strumienia wydychanego powietrza. Powietrze jest jednak dalej "tłoczone" przez płuca, więc jego ciśnienie poniżej strun głosowych wzrasta. Po rozwarciu strun głosowych, sprężone powietrze uwalnia się gwałtownie, czemu towarzyszy charakterystyczny "wybuchowy" dźwięk, plozja. W trakcie zwarcia struny głosowe nie mogą drgać, dlatego spółgłoska ta nie ma dźwięcznego odpowiednika.
Grawis ( ` , akcent ciężki, akcent słaby) – znak diakrytyczny używany w językach greckim, katalońskim, wietnamskim, norweskim, portugalskim, francuskim, walijskim, włoskim i in., oznaczający akcent samogłoski krótkiej o intonacji opadającej. Zestawienie podobnych znaków
Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Przecinek jest jednym z najczęściej używanych znaków interpunkcyjnych. „Przecina” zdanie, czyli je rozdziela. Może być zastosowany pojedynczo lub podwójnie.
Symbol @ (handlowe "po", małpa, małpka lub at, z ang. "at" (czyt. æt) znaczącego "przy", "w", "na") wykorzystywany m.in. w adresie poczty elektronicznej, protokole FTP i w sieci Jabber. Występuje w zapisie użytkownik@serwer. Zapis jan.kowalski@serwer.pl oznacza użytkownik jan.kowalski na serwerze serwer.pl.
Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby.
Unicode (zwany czasem po polsku Unikod) – komputerowy zestaw znaków mający w zamierzeniu obejmować wszystkie pisma używane na świecie. Definiują go dwa standardy – Unicode oraz ISO 10646. Znaki obu standardów są identyczne. Standardy te różnią się w drobnych kwestiach, m.in. Unicode określa sposób składu.
Podwójny akcent ostry (podwójny akut, długi umlaut). Znak diakrytyczny stosowany w języku węgierskim do oznaczania długich wysokobrzmiących samogłosek ű,Ű oraz ő, Ő. Stosowany również nad cyrylicką literą ӳ, Ӳ używaną w alfabecie czuwaskim, a oznaczającą dźwięk podobny do niemieckiego ü.
Tytel (z łac. titulus) - w rękopisach średniowiecznych znak skrócenia wyrazu albo pominięcie litery, np. kropka, kreska, tylda itp. zwykle nad literą.
Brevis (brewis, znak krótkości; od łac. brevis krótki). Znak diakrytyczny stosowany w języku rumuńskim, tureckim, wietnamskim i innych. Służy do oznaczania zwykle samogłosek słabych tzw. krótkich. W cyrylicy występuje w rosyjskim z Й, й oraz białoruskim Ў . Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
