|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Polski lekarz ma większe problemy w porozumiewaniu się z otoczeniem niż przeciętny obywatel, wynika z badań wrocławskich naukowców, na które powołuje się "Dziennik Polski". "To niepokojąca obserwacja" - ... Kierownik Dziecięcego Centrum Oparzeniowego w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, dr Jacek Puchała, został laureatem tegorocznej nagrody im. Giuseppe Whitakera. Uroczyste jej wręczenie odbędzie się w czwartek wieczorem w Palermo w obecności wład... Lekarz endokrynolog i etyk, członek Europejskiej Grupy ds. etyki w nauce i Nowych Technologiach prof. Krzysztof Marczewski o nagrodzie Nobla dla twórcy metody zapłodnienia in vitro i kontrowersjach dotyczących tej metody zapłodnienia. "Metod... Olgierd Kossowski, wybitny neurolog i psychiatra, były wiceprezes Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, a zarazem pisarz i karykaturzysta, zmarł w poniedziałek w Bielsku-Białej. Miał 84 lata. Olgierd Kossowski urodził się w miejscowości Skałat ... Prof. Andrzej Szczeklik, wybitny lekarz i naukowiec, zmarł w piątek w Krakowie po krótkiej chorobie - poinformował PAP dyrektor Szpitala Uniwersyteckiego Andrzej Kulig. W lipcu skończyłby 74 lata. Prof. dr hab. Andrzej Szczeklik był kierownikiem II...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
AptekarzCzy wiesz że...? Recepta – pisemne polecenie lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii lub felczera dla farmaceuty i w mniejszym stopniu dla chorego dotyczące leków, które mają zostać użyte w leczeniu. W Polsce recepty wypisuje się stosując zarówno język polski jak i łaciński. Wystawianie recept reguluje Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie recept lekarskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 97, poz. 646 z późn. zm.). Wzór recepty określa załącznik nr 6 do wyżej wymienionego Rozporządzenia. Recepta ma wymiary nie mniejsze niż 90 mm (szerokość) i 200 mm (długość) oraz nie większe niż 110 mm (szerokość) i 215 mm (długość) (§ 10. ust. 2 Rozporządzenia). Unia Europejska (oficjalny skrót w Polsce: UE) – powstały . W określeniu europejskości Unii naczelną rolę odgrywają czynniki historyczne i kulturowe oraz wspólna tożsamość i identyfikacja z wartościami demokratycznymi. Lek – każda substancja, niezależnie od pochodzenia (naturalnego lub syntetycznego), wprowadzana do organizmu w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego, lub w celu zapobiegania chorobie, podawana w ściśle określonej dawce. Lekiem jest substancja modyfikująca procesy fizjologiczne w taki sposób, że hamuje przyczyny lub objawy choroby, lub zapobiega jej rozwojowi. Określenie lek stosuje się też w stosunku do substancji stosowanych w celach diagnostycznych (np. metoklopramid w diagnostyce hiperprolaktynemii) oraz środków modyfikujących nie zmienione chorobowo funkcje organizmu (np. środki antykoncepcyjne). Farmaceuta – osoba zajmująca się zawodowo dziedziną farmacji. Farmaceutę pracującego w aptece określa się mianem aptekarza. Farmaceuci to wysoko wykwalifikowani specjaliści, zajmujący się ochroną zdrowia publicznego, wykonujący czynności mające zapewnić optymalny stan zdrowotny pacjentów. Najczęstszą z nich jest przyjęcie od lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii bądź felczera pisemnego polecenia wydania leku w formie recepty i zrealizowanie go. Farmacja (nauki farmaceutyczne) – nauka o lekach, także ogólna nazwa wszystkich kierunków studiów farmaceutycznych. Nazwa pochodzi ze starożytnego egipskiego: ph-ar-maki znaczącego kto zapewnia bezpieczeństwo .
System opieki zdrowotnej w Polsce - zespół osób i instytucji mający za zadanie zapewnić opiekę zdrowotną ludności. Polski system opieki zdrowotnej oparty jest na modelu ubezpieczeniowym. Farmaceuci często są także właścicielami aptek (zgodnie z polskim prawem placówkę taką prowadzić może każdy obywatel, o ile zatrudni w niej kierownika z odpowiednimi kwalifikacjami), pracownikami naukowymi na uczelniach medycznych, pracownikami hurtowni oraz firm farmaceutycznych. Uczelnie medyczne w Polsce – szkoły wyższe wyspecjalizowane w kształceniu w dziedzinach nauk medycznych (lekarze, lekarze dentyści, magistrzy pielęgniarstwa, magistrzy farmacji i inni). Działają jako samodzielne uczelnie (akademia medyczna, uniwersytet medyczny) lub - w trzech przypadkach - jako część uniwersytetów: bydgoskie Collegium Medicum UMK, krakowskie Collegium Medicum UJ oraz olsztyński Wydział Nauk Medycznych UWM. Poza kształceniem uczenlne medyczne prowadzą prace naukowo-badawcze oraz szpitale kliniczne.
Samorząd Aptekarski – jedna z instytucji funkcjonujących w Polsce samorządów zawodowych. Reprezentacja zawodowych interesów farmaceutów składająca się z Naczelnej Izby Aptekarskiej i Okręgowych Izb Aptekarskich. Działa w oparciu o postanowienia ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich. KwalifikacjeW Polsce farmaceutą określa się osobę, która ukończyła jednolite 5,5-letnie studia magisterskie na kierunku farmacja na uczelni medycznej, w skład których wchodzi 6-miesięczny bezpłatny staż w aptece. Przepisy te są zgodne z wymaganiami Unii Europejskiej. Kierownikiem apteki może zostać farmaceuta, który nie przekroczył 65 roku życia, mający co najmniej 5 lat stażu w aptece lub ukończoną specjalizację z zakresu farmacji aptecznej i trzyletni staż pracy w aptece. Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania .
Lekarz weterynarii (potocznie określany jako weterynarz) - przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich (obok medycyny i stomatologii) - osoba, która ukończyła 5,5 letnie studia na jednym z wydziałów medycyny weterynaryjnej i uzyskała prawo do wykonywania zawodu nadawane przez okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego. Farmaceuci wykonujący zawód w aptece lub hurtowni farmaceutycznej zobowiązani są do ciągłego podwyższania swoich kwalifikacji przez uczestnictwo w ciągłych szkoleniach, realizowanych w pięcioletnich okresach edukacyjnych. Szkolenia te mogą odbywać się w formach wykładów, kursów specjalizacyjnych, udziału w posiedzeniach, konferencjach i sympozjach naukowych, przygotowaniu rozprawy doktorskiej lub habilitacyjnej, opublikowaniu artykułu lub książki naukowej lub popularnonaukowej. Szczegółowo zagadnienia te omawia stosowne rozporządzenie Ministra Zdrowia Efekt uboczny (AE - adverse event) – jest to dodatkowa, inna od oczekiwanej, reakcja u pacjenta lub osoby biorącej udział w badaniu klinicznym. O efekcie ubocznym mówi się niezależnie od tego czy jest związany z określonym produktem medycznym, czy też nie. Większość efektów ubocznych jest niepożądanych, a nawet niebezpiecznych.
Felczer (z niem. Feldscher (chirurg polowy) z szw. fältskär (chirurg polowy, wykonujący proste zabiegi)) - zawód pomocniczy uprawniający do świadczenia pomocy medycznej chorym. Kwalifikacje felczera są niższe niż kwalifikacje lekarza. Nie wymaga się od niego ukończenia wyższych studiów medycznych, a jedynie szkoły średniej (np. liceum felczerskiego) i zdobycia odpowiednich kwalifikacji na poziomie średnim. W Polsce od wielu lat nie kształci się nowych felczerów, jednakże osoby, które w przeszłości wykształciły się w tym zawodzie mogą go dalej wykonywać. Ponadto felczerzy z innych krajów Unii Europejskiej mogą po uznaniu ich kwalifikacji przez odpowiednie organy pracować w Polsce w swoim zawodzie. RejestracjaPrawo wykonywania zawodu aptekarza jest wydawane przez Samorząd Aptekarski, którego członkami są wszyscy farmaceuci pracujący w aptekach. Uprawnienia Samorządu obejmują także sądownictwo dyscyplinarne i opiniowanie projektów aktów normatywnych, dotyczących farmacji. Farmakopea (kodeks apteczny) – urzędowy spis leków dopuszczonych w danym kraju lub na danym terenie do obrotu, oraz obwarowany tymi samymi zastrzeżeniami spis surowców służących do ręcznego sporządzania niektórych z tych leków w aptece (leków recepturowych). Zawiera opis wszystkich tych substancji, sposoby ich przechowywania oraz dostępu do nich osób powołanych, rodzaje opakowań, dozwolone metody dystrybucji, dawkowanie, sposoby kontroli jakości, a w przypadku leków robionych w aptece, także metody ich przygotowywania. Opisuje też metody identyfikacji leków, ich standaryzację, sposoby nazewnictwa i możliwe zamienniki.
Apteka – placówka, zajmująca się głównie sprzedażą leków i innych produktów medycznych (np. opatrunków, środków higienicznych). Apteki recepturowe zajmują się także przygotowywaniem leków recepturowych zgodnie z przepisaną przez lekarza receptą. W praktyce pacjenci korzystają w aptekach także z konsultacji medycznych w sprawie stosowania poszczególnych leków w przypadku konkretnych dolegliwości, a nawet, w nagłych przypadkach, z najbardziej podstawowej pomocy medycznej, polegającej na udzieleniu pierwszej pomocy i wezwaniu innego wykwalifikowanego personelu (lekarza, felczera, zespołu pogotowia ratunkowego itp.). Obywatel, który ukończył stosowne studia w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej, może otrzymać prawo wykonywania zawodu pod warunkiem, że zna język polski w niezbędnym do tego zakresie. ZadaniaFarmaceuci często bywają pierwszą jednostką ochrony zdrowia, z którą styka się pacjent. Z tego względu odgrywają oni ważną rolę w utrzymywaniu zdrowia publicznego. Zgodnie z ustawą do zadań farmaceuty w aptece należy: Zobacz teżPrzypisyLinki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |