Architektura oprogramowania – w informatyce jest to podstawowa organizacja systemu wraz z jego komponentami, wzajemnymi powiązaniami, środowiskiem pracy i regułami ustanawiającymi sposób jej budowy i rozwoju.

Opis architektury oprogramowania (ang. Software Architecture Description) postrzegany jest jako platforma porozumiewania się wszystkich osób zaangażowanych w proces wytwórczy systemów informatycznych.

Architektura oprogramowania jest stosunkowo młodą dziedziną informatyki i że choć w ostatnich dwóch dekadach dość mocno się rozwinęła i nawet osiągnęła poziom dojrzałości, to nadal trwają dyskusje nad jej miejscem w informatyce, a przede wszystkim nie ma zgody szerokiego gremium w zakresie określenia samej definicji architektury oprogramowania. Stąd SEI na swojej stronie publikuje definicje architektury oprogramowania róznych autorów.

Na obecnym etapie rozwoju architektury oprogramowania systemów informatycznych duże nadzieje wiąże się z rozwojem odpowiednich języków opisu architektury, które pozwolą w łatwy sposób przekształcać opisy architektoniczne w modele analityczne, a nawet wygenerować kody źródłowe, co jest przedmiotem Model Driven Development. Architektura sterowana modelem (MDA), wykorzystywana przez MDD, obecnie nadal jest mocno związana z językiem modelowania UML, toteż rozwój tej dziedziny wiąże się z opracowaniem odpowiedniego języka opisu architektury, który w tym względzie zastąpiłby UML. Podobnie uważa Mary Shaw, twierdząc, że osoba proponująca nowy język opisu architektury, musi odpowiedzieć na pytanie „Czy ta propozycja ma jakieś szanse zastąpienia UML? Jakie narzędzia pozwolą to osiągnąć?”. Ponadto Mary Shaw w swoim artykule nakreśliła również pewne obiecujące obszary, które w najbliższym czasie mogą zmienić oblicze architektury oprogramowania m.in.:

Historia

W latach 1968–1969 odbyły się dwie znaczące konferencje sponsorowane przez NATO, gdzie dyskutowano o roli i znaczeniu informatyki (ang. computer science) oraz inżynierii oprogramowania (ang. software engineering). W szczególności dyskusje uczestników dotyczyły braku związków pomiędzy informatyką (jako nauką zorientowaną na teorie), a inżynierią oprogramowania (jako nauką zorientowaną na praktykę). Jedną z ciekawych propozycji wypełnienia tej luki i wyjścia z ówczesnego „kryzysu w wytwarzaniu oprogramowania” (ang. software crisis) była koncepcja Iana Sharpa dotycząca modelowania systemów oprogramowania w postaci tzw. architektury oprogramowania. Od tego czasu architektura oprogramowania zaczęła mieć coraz większe znaczenie w projektach systemów informatycznych przyjmując wpierw kierunek rozwoju zakreślony znanym równaniem Perry’ego i Wolfa (Software Architecture = {Elements, Form, Rationale}), po czym przyoblekając się w style wyspecyfikowane przez D. Garlana i M. Shaw, a następnie osiągając stabilność w postulowanym przez Philippe Kruchtena modelu perspektyw architektonicznych 4+1. Obecnie zaś architektura oprogramowania przybrała formę modelu koncepcyjnego opisu architektury jako standard SEI i zdaje się dążyć w kierunku rozwiązań Model Driven Architecture (MDA).