Areté (gr. ἀρετή) - najczęściej termin ten tłumaczy się jako "cnota" (rzadziej i przeważnie dawniej także jako "dzielność" lub "męstwo"), ale jego dokładne przetłumaczenie sprawia trudność, ponieważ w różnych czasach miał różne znaczenia. Początkowo oznaczał męstwo, bohaterstwo, później zdatność (sposobność) człowieka i każdej zresztą rzeczy do spełniania swojego właściwego zadania, wreszcie zaś zaletę moralną, czyli cnotę.

Platon w Państwie wyjaśnia, że każda rzecz ma specyficzne dla siebie działanie, tzn. działanie, które ona (albo ona lepiej niż wszystkie inne) może spełniać, np. dla noża jest nim cięcie, dla oka widzenie, dla ucha słyszenie. Cnota jest zatem tym, z powodu czego każda rzecz wypełnia w najlepszy sposób właściwe sobie działanie. Istnieje więc cnota noża (jest nią to, że dobrze tnie), oka, ucha itd. Cnota człowieka jest więc wyłącznie przypadkiem szczególnym owej cnoty, którą mają wszystkie rzeczy.

Ewolucja pojęcia areté jest zapewne odbiciem przemian w życiu społeczeństw greckich, a mianowicie ich demokratyzacji, z którą wiązało się rozpowszechnienie kultury duchowej, literatury, sztuki, nauki.