Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Europejska Agencja Kosmiczna chwali Polskę za studenckiego satelitę
W poniedziałek w kosmos poleciał pierwszy polski satelita PW-Sat. Został wyniesiony przez nową europejską rakietę Vega, opracowaną przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA). Do wstąpienia do ESA nasz kraj właśnie się przymierza. ,,Dzięki małym satelitom centralna i ws...
 
Nowa europejska rakieta Vega gotowa do startu z polskim satelitą
Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) poinformowała, że jej nowa rakieta nośna Vega przeszła pozytywnie kolejny etap testów i jest gotowa do swojego pierwszego startu, który ma nastąpić 9 lutego. Wyniesie na orbitę m.in. polskiego satelitę PW-Sat. Końcowa procedura t...
 
Prezydencja: konieczny europejski system profilaktyki chorób zakaźnych
Konieczne jest opracowanie wspólnego systemu profilaktyki i promocji zdrowia w zakresie chorób zakaźnych - podkreślali przedstawiciele polskiej prezydencji podczas międzynarodowej konferencji, która w środę rozpoczęła się w Warszawie.  Dwudniowa konferencja "P...
 
Nowa europejska organizacja do badań nad rakiem
28 lutego ogłoszono utworzenie nowej europejskiej organizacji, Europejskiego Konsorcjum do Badań w ramach Studiów IORT (European Consortium for Research in IORT Studiem) ECRIS, która ma zająć się studiami nad radioterapią śródoperacyjną (IORT). ...
 
Pierwszy satelita chińsko-europejski kończy misję
Jeden z dwóch satelitów misji Double Star został wycofany w dniu 14 października po upływie planowanego okresu użytkowania. TC-1 - wraz z bliźniaczym TC-2 - był pierwszym satelitą zbudowanym i obsługiwanym przez Chińską Narodową Administrację Kosm...

Reklama:


Ariane 5

Czy wiesz że...?
Orbitator ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, asteroidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Także księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych.

Ariane 5 EAP — zerowy człon rakiet nośnych Ariane 5 ECA; na stały materiał pędny. Od swojego odpowiednika w rakiecie Ariane 5G różni się mniejszą o 1 900 kg masą własną i większą o 2 430 kg pojemnością zbiorników paliwa. Posiada również prostszą i tańszą dyszę.

Paliwo stałe - palne ciało stałe pochodzenia naturalnego lub otrzymane sztucznie, wykorzystywane jako źródło energii cieplnej. Używane do celów przemysłowych, technicznych, gospodarczych itp.
Rakieta Ariane 5

Ariane 5europejski system wynoszenia zaprojektowany w celu dostarczania satelitów na orbitę geostacjonarną i do wysyłania ładunków na niską orbitę. Jest wystrzeliwana z kosmodromu Kourou w Gujanie Francuskiej.

Ariane 5 to rakieta produkcji francuskiej, model z rodziny Ariane. Stanowi całkowicie nowy projekt, nie czerpiący pomysłów z poprzednika – Ariane 4. Rakieta składa się z trzech segmentów. Pierwszy z nich to dwie rakiety boczne napędzane paliwem stałym. Oba człony mają średnicę 3 m, długość 31 m, masę bez paliwa 34 t, masę brutto (z paliwem) 269 t. Obie rakiety napędzane są silnikiem P230. Start rakiety rozpoczyna się testowaniem silnika Vulcain 2, po pomyślnym teście uruchomione zostają boczne rakiety i wraz z pracującym silnikiem drugiego stopnia rakiety, rozpoczynają jej wynoszenie. W trakcie lotu pierwsze dwie rakiety (1 stopień) pracują przez dokładnie 123 sekundy po starcie. Po tym etapie zostają odstrzelone a pracę przejmuje drugi stopień, napędzany mieszanką ciekłego tlenu i wodoru. Stopień ten ma średnicę 5,4 m, długość 30 m, masę bez paliwa wynoszącą 15 t, z paliwem – 170 t, jego praca opiera się o silnik Vulcain 2. Stopień wypala paliwo w czasie 605 sekund, po czym zostaje odrzucony. Następnie pracę przejmuje trzeci i ostatni stopień Ariane 5. Ma on średnicę wynoszącą 4 m, długość zaś zaledwie (w porównaniu do poprzednich segmentów) 3,3 m. Masa netto to 2180 kg, z paliwem zaś – 9380 kg. Ostatni stopień, wykorzystujący silnik typu N204/MMH zużywa paliwo najdłużej bo aż przez 810 sekund. W ten sposób naprowadza się wystrzeliwany obiekt na właściwą orbitę. Po uzyskaniu właściwej trajektorii wejścia, również ten stopień zostaje odstrzelony i spalony w atmosferze ziemskiej.

Rakieta dodatkowa na paliwo stałe (ang. Solid Rocket Booster - SRB) – element systemu wahadłowców amerykańskich. Rakieta składa się z ładunku paliwa i silnika rakietowego na paliwo stałe (Solid Rocket MotorSRM). Zespół wahadłowca składa się z dwóch takich rakiet. Przez pierwsze dwie minuty lotu działają one równolegle z głównymi silnikami promu, pozwalając na pokonanie grawitacji Ziemi oraz przyspieszanie wahadłowca (dostarczają one około 85% mocy potrzebnej do startu). Ciąg każdego z silników to około 14,7 MN (meganiutonów) 3 300 000 funtów.

Orbita geostacjonarna to orbita okołoziemska, która zapewnia krążącemu po niej satelicie zachowanie stałej pozycji nad wybranym punktem równika Ziemi. Orbita geostacjonarna jest orbitą kołową zawartą w płaszczyźnie równika. Przebiega na wysokości 35 786 km nad równikiem (42 160 km od środka Ziemi). Prędkość ciała na orbicie geostacjonarnej wynosi około 3,08 km/s, a czas okrążenia przez niego Ziemi jest równy 23 godziny 56 minut i 4 sekundy, czyli dokładnie tyle, ile trwa doba gwiazdowa.

Warianty Ariane 5

Dotychczas powstało 5 wariantów rakiety. Podstawowy, oznaczany literą G (od ang. generic), G+ – zastąpiony później przez GS, oraz najsilniejszy, ECA, a także ES wynoszący pojazd ATV.

Information icon.svg Osobne artykuły: Ariane 5G, Ariane 5 ECAAriane 5 ES.

Ariane 5 a ISS

Ariane 5 wynosi na orbitę bezzałogowy statek ATV, zaopatrujący Międzynarodową Stację Kosmiczną.

Zobacz też

  • Ariane 1, Ariane 2, Ariane 3, Ariane 4
  • Ariane 5 ECA, Ariane 5G, Ariane 5 ES, Ariane 5 EPC, Ariane 5 EAP, Ariane 5 ESC A
  • Lista rakiet nośnych
  • Europejska Organizacja Rozwoju Rakiet Nośnych
  • Arianespace
  • Sztuczny satelitasatelita wykonany przez człowieka poruszający się po orbicie wokół ciała niebieskiego. Pierwszym sztucznym satelitą Ziemi został wystrzelony przez Związek Radziecki w 1957 Sputnik 1.

    Europejska Organizacja Rozwoju Rakiet Nośnych (ang. European Launcher Development Organisation, ELDO) – międzynarodowa organizacja zawiązana w 1962, a formalnie utworzona w 1964, w celu opracowania i budowy rakiety nośnej Europa. W 1974 połączona z ESRO w Europejską Agencję Kosmiczną.





    Czy wiesz że...? beta

    Ariane 5 ES (ES: Evolution Storable)– ciężka rakieta nośna z rodziny Ariane 5, przeznaczona do wynoszenia ładunku wyłącznie na niską orbitę okołoziemską. Jako 3-cia rakieta z tej serii jest najbardziej niezawodna (zaraz po G+ i GS). Zbudowana specjalnie na potrzeby pojazdu ATV, którego celem jest zaopatrywanie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Jest ona połączeniem technologii z rakiet Ariane 5 GS (2. stopień) i Ariane 5 ECA (1. stopień i dopalacze). W przyszłości ma być użyta jako rakieta wynosząca załogowy pojazd kosmiczny, bazujący na konstrukcji ATV.
    Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 14 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów zajmują się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.
    Vulcain 2francuski silnik rakietowy na mieszankę ciekłego tlenu i wodoru (w stosunku wagowym 6,7:1), stosowany w rakietach rodziny Ariane 5. Wywodzi się bezpośrednio od silnika Vulcain 1, od którego ma 30% ciąg i o 3 sekundy dłuższy impuls właściwy, co stanowiło klucz do zwiększenia udźwigu wariantu ECA w stosunku do podstawowej wersji rakiety Ariane 5.
    Niska orbita okołoziemska (ang. low Earth orbit - LEO) jest orbitą dookoła Ziemi, przebiegającą między powierzchnią Ziemi a Pasami Van Allena, czyli na wysokości od 200 do 2000 kilometrów nad Ziemią. Nad nią znajdują się średnia orbita okołoziemska i orbita geostacjonarna.
    Europejska Agencja Kosmiczna (ang. European Space Agency, ESA) – międzynarodowa organizacja krajów zachodnioeuropejskich, której celem jest eksploracja i wykorzystanie przestrzeni kosmicznej.
    Automatyczny Statek Transferowy (ang. Automated Transfer Vehicle, ATV) – typ kosmicznego statku transportowego zaprojektowanego i budowanego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA), mającego zaopatrywać Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) w paliwo, wodę, powietrze i materiały do eksperymentów. Dodatkowo, ATV może podnieść orbitę stacji, przywracając jej właściwą pozycję utraconą przez działanie szczątkowej atmosfery. Jest to pojazd bezzałogowy wynoszony rakietą Ariane 5 z kosmodromu Kourou. Po trzech dniach lotu (w przypadku pierwszej misji po trzech tygodniach lotu) statek powinien automatycznie zadokować do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (do modułu Zwiezda).
    Ariane 1 – europejska rakieta nośna; pierwsza z rodziny Ariane; pierwsza udana europejska rakieta nośna. Powstała po fiasku projektu rakiety Europa I. Prace projektowe zaczęły się w lipcu 1973. Trwały osiem lat i kosztowały około 2 mld euro (kurs z 1986).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.