Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
I Kompania Kadrowa
6 sierpnia 1914 r. I Kompania Kadrowa wyruszyła z krakowskich Oleandrów w kierunku Królestwa Polskiego. W przemówieniu wygłoszonym kilka dni wcześniej do jej żołnierzy Józef Piłsudski mówił: "Odtąd nie ma ani Strz...
 
Przyznano nagrody "i-Wielkopolska - Innowacyjni dla Wielkopolski"
Katedra Biochemii Biotechnologii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu oraz BookLikes Sp. z o. o. z Poznania otrzymały nagrody "i-Wielkopolska - Innowacyjni dla Wielkopolski", przyznawane przez marszałka województwa. Nagrodę ustanowiono dla wzmocnienia k...
 
"Dotknij Niepodległości" w Muzeum Wojska Polskiego
Prezentacja historycznego sprzętu wojskowego, spotkania z twórcami filmu "Bitwy Warszawskiej 1920" i przyjęcie defilady formacji reprezentacyjnych Wojska Polskiego i Grup Rekonstrukcyjnych to m.in. wydarzenia, które odbędą się 11 listopada ...
 
Światłowodowy generator supercontinuum dla medycyny i wojska
Światłowodowy generator supercontinuum to bardzo dobry przykład technologii podwójnego zastosowania: w technologiach wojskowych oraz cywilnych - zapowiada dr inż. Jacek Świderski z Instytutu Optoelektroniki Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Jego bada...
 
Drugi w tym roku przeszczep serca w Zabrzu - dzięki pomocy wojska
Kardiochirurdzy ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu w nocy ze środy na czwartek dokonali drugiego w tym roku w tym ośrodku przeszczepu serca. Operacja nie byłaby możliwa, gdyby nie pomoc wojska, które dostarczyło organ z Warszawy do Katowic rządowym Jakiem-4...

Reklama:


Armia Poznań

Czy wiesz że...?
Armata 105 mm wz. 29 Schneider (105 mm dalekonośna armata polowa wz. 29) – armata francuska powstała w wyniku modernizacji armaty 105 mm wz. 13 Schneider z zakładów Schneider. Używana m.in. przez armie Polski i Finlandii, produkowana także w Polsce.

Poznańczyk (Nr 12) - polski pociąg pancerny z okresu powstania wielkopolskiego i wojny polsko bolszewickiej, a po ponownej mobilizacji, II wojny światowej.

Przegląd Historyczno-Wojskowy (PHW) - Wojskowy Przegląd Historyczny (WPH) - kwartalnik poświęcony polskiej i powszechnej historii wojskowej. W latach 1929–1939 wydawany przez Wojskowe Biuro Historyczne jako "Przegląd Historyczno-Wojskowy", a w latach 1956–1997 przez Wojskowy Instytut Historyczny pod nazwą "Wojskowy Przegląd Historyczny". W 2000 wznowiono edycję kwartalnika pod nazwą "Przegląd Historyczno-Wojskowy" z zachowaniem tradycji obu poprzedników i ciągłości numeracji zeszytów (numerów) od 1929. Do 2007 wydano łącznie 216 zeszytów kwartalnika.

Armia "Poznań" - związek operacyjny Wojska Polskiego II RP istniejący od 23 marca do 21 września 1939 roku.

Utworzenie armii i przygotowania wojenne

Armia "Poznań" utworzona została 23 marca 1939 roku w celu obrony Wielkopolski i współdziałania z sąsiednimi armiami (Pomorze i Łódź). Tego samego dnia, w oparciu o Inspektorat Armii gen.dyw. Tadeusza Kutrzeby i przydzielonych oficerów - wykładowców Wyższej Szkoły Wojennej, zorganizowany został w Warszawie zalążek dowództwa i sztabu armii (do 31 sierpnia 1939 r. występował w dalszym ciągu jako Inspektorat Armii). 29 sierpnia 1939 r. przybył do Gniezna i zajął przygotowane specjalnie dla niego kwatery.

Dowódca (ang. commander) - stanowisko etatowe w wojsku, żołnierz stojący na czele rodzaju sił zbrojnych, związku taktycznego, oddziału lub pododdziału. Posiada określone prawa (wydawanie rozkazów oraz nadzór nad ich wykonawstwem). Jest organizatorem działań bojowych podległych wojsk (żołnierzy) oraz dowodzi nimi w czasie ich trwania.

Wojska inżynieryjne (saperzy) - rodzaj wojsk przeznaczonych do inżynieryjnego zabezpieczenia działań wszystkich rodzajów sił zbrojnych i rodzajów wojsk. Wojska inżynieryjne wykonują najbardziej złożone prace wymagającego specjalistycznego przygotowania i zastosowania różnorodnego sprzętu inżynieryjnego.

Zadania dla Armii "Poznań" przewidywały :

  • Osłaniając się na kierunku FrankfurtPoznań, przede wszystkim ubezpieczyć własnym działaniem skrzydła Armii "Łódź" i Armii "Pomorze". W razie ataku przeważających sił nieprzyjaciela nie dać się szybko zepchnąć na ostateczną linię obrony.
  • Nie dać się odrzucić od armii sąsiednich. W tym celu zwrócić szczególną uwagę na kierunki:
  • PiłaInowrocław GłogówKoło WrocławKoło
  • Na kierunku Frankfurt–Poznań:
  • wykorzystać jak najdłużej przedpole Warty i osłonić Poznań przed zaskoczeniem, do opóźnienia nieprzyjaciela wykorzystać wszystkie nadające się w tym celu linie terenowe.
  • Ostateczna pozycja obrony:
  • nawiązanie do przedmościa Bydgoszcz–jezioro Żnin–jezioro Gopło–kanał Gopło-Warta–rz. Warta, z wysunięciem się w rejon KoninTurek.

    20 sierpnia na bazie Dowództwa Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu sformowano sztab Grupy Operacyjnej "Koło", któremu podporządkowywano jednostki armii, w celu koordynacji działań bojowych na poziomie taktycznym. Dowódcą GO "Koło" został mianowany dowódca DOK VII - gen. bryg. Edmund Knoll-Kownacki.

    Obrona Narodowa (ON) - terytorialna formacja wojskowa istniejąca w latach 1937-1939. Była zorganizowana w systemie brygad i półbrygad, przyporządkowanych dowództwom okręgów korpusów (DOK), a po mobilizacji – konkretnym armiom Wojska Polskiego.

    Piła (niem. Schneidemühl) – miasto i gmina w północno-zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu pilskiego. Położone na pograniczu Pojezierza Wałeckiego i Pojezierza Krajeńskiego, nad Gwdą, około 11 km powyżej jej ujścia do Noteci. Liczy 74 550 mieszkańców, co daje jej 51. pozycję w kraju i 4. w województwie.

    Obsada personalna dowództwa armii

    Pozycje wojsk polskich 16/17.09.1939
    Polozenie 17 09 1939.png
     
    Pomnik "Armii Poznań" w Poznaniu

    Dowództwo

  • dowódca - gen. dyw. Tadeusz Kutrzeba
  • oficer do zleceń - ppłk dypl. Adam Lewicki
  • oficer ordynansowy - rtm. Jan Pniewski
  • dowódca artylerii - płk Michał Jancewicz
  • oficer - mjr Wojciech Wilkoński
  • oficer - kpt. Ludwik Juliusz Ostrichański
  • oficer - kpt. Roman Czartoryski
  • dowódca lotnictwa - płk dypl. pil. Stanisław Kuźmiński
  • szef sztabu - ppłk dypl. obs. Adam Kurowski
  • oficer operacyjny - mjr dypl. pil. Jan Koźmiński
  • oficer informacyjny - kpt. obs. Kazimierz Ciesielski
  • kwatermistrz - kpt. Stanisław Miękina
  • pomocnik kwatermistrza - por. Prus
  • dowódca OPL - kpt. Jan Maciej Pawłowski
  • Sztab

    Żnin – (niem. Znin/Schnin) miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Żnin. Położone nad Jeziorem Żnińskim Dużym i Jeziorem Żnińskim Małym. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego.

    Wojska łączności - rodzaj wojsk przeznaczony do organizowania łączności wojskowej w czasie pokoju i wojny zarówno w warunkach garnizonowych jak i polowych.
  • szef sztabu
  • ppłk dypl. Stefan Mossor (III - VII 1939)
  • płk dypl. Stanisław Lityński (VII - IX 1939)
  • szef Oddziału I - ppłk dypl. Romuald Sidorski
  • szef Wydziału Personalnego - mjr Konstanty Jabłoński
  • oficer - mjr dypl. Antoni Dąbrowski
  • oficer - kpt. Władysław Zwoliński
  • szef Oddziału II - ppłk dypl. Józef Gryglaszewski
  • oficer - mjr dypl. Feliks Libert
  • oficer - kpt. Tadeusz Piotr Mroczkowski
  • oficer - rtm. dypl. Janusz Łoś
  • szef Oddziału III - ppłk dypl. Feliks Robakiewicz
  • oficer - mjr dypl. Eryk Migula
  • oficer - mjr dypl. Wincenty Iwanowski
  • oficer - mjr dypl. Julian Michalski
  • oficer - kpt. dypl. Zygmunt Braksal
  • szef Oddziału IV - ppłk dypl. Włodzimierz Krzyżanowski
  • zastępca szefa - mjr dypl. Kazimierz Oyrzyński
  • kierownik Referatu Zaopatrzenia - kpt. dypl. Albert Szaad
  • kierownik Referatu Etapowego - kpt. Antoni Berezowski
  • oficer - kpt. Stanisław Rybiański
  • Kwatermistrzostwo armii

    100 mm haubica wz. 1914/1919 haubica będąca podstawowym uzbrojniem Wojska Polskiego II Rzeczpopolitej. Była produkowana na licencji zakupionej od pilzneńskich zakładów Škoda.

    Tadeusz Kutrzeba (ur. 15 kwietnia 1886 w Krakowie, zm. 8 stycznia 1947 w Londynie) – kapitan Sztabu Generalnego Cesarskiej i Królewskiej Armii, generał dywizji Wojska Polskiego II RP, dowódca Armii "Poznań" podczas wojny obronnej 1939 r.
  • kwatermistrz armii - płk dypl. Bolesław Stanisław Borkowski
  • szef służby intendentury - ppłk dypl. Wiktor Stefan Misky
  • oficer - kpt. Mieczysław Adolf Burcan
  • oficer - kpt. Mieczysław Niesiołowski
  • oficer - kpt. Józef Szczepański
  • oficer - kpt. Stanisław Jan Tarnawski
  • oficer - por. Stanisław Boniecki
  • oficer - por. Benedykt Hołdrowicz
  • oficer - ppor. Stanisław Miechówka
  • szef służby uzbrojenia - ppłk Leon Metelski
  • oficer - mjr Tadeusz Roman
  • oficer - mjr Kazimierz Konstanty Hellwig
  • oficer - kpt. Kazimierz Jan Hellebrandt
  • oficer- kpt. Marian Adam Wiśniewski
  • oficer - kpt. Otton Adolf Wojtowicz
  • oficer - kpt. Józef Pawłowski
  • oficer - por. Zbigniew Stanisław Sokołowski
  • szef służby zdrowia - płk doc. dr Teofil Kucharski
  • szef służby weterynaryjnej - ppłk lek. wet. Mieczysław Lessiński
  • szef służby sprawiedliwości - płk. aud. Karol Ludwik Muller
  • szef służby duszpasterskiej - ks. dziekan Józef Tomiak
  • szef służby wyznań niekatolickich - mjr Tadeusz Marian Bałaban
  • szef służby samochodowej - mjr Józef Augustowski
  • oficer - mjr Czesław Buszkiewicz
  • oficer - kpt. Henryk Kazimierski
  • dowódca kolumny taborowej - ppor. Wiktor Przegaliński
  • szef służby kolejnictwa - ppłk dypl. Henryk Edward Lergetporer
  • zastępca szefa - kpt. Piotr Załęski
  • komendanci za- i wyładunkowi:
  • kpt. dypl. Edmund Wiktor Ginalski por. Zdzisław Rassowski ppor. Kazimierz Tomasik ppor. Stanisław Żurawiński ppor. Marian Falęcki ppor. Władysław Mazierski ppor. Wiktor Maszner
  • delegat PKP przy armii - mjr dypl. Alfred Klotz
  • delegat Naczelnego Kwatermistrza - mjr dypl. Zdzisław Henryk Szymański
  • kurier - ppor. Wacław Wysiadecki
  • komendant kwatery głównej - mjr. Augustyn Stasiak
  • kierownik kancelarii - kpt. Stanisław Bartłomiej Łoza
  • Adiutantura

    Gopłojezioro na Pojezierzu Gnieźnieńskim, położone w woj. kujawsko-pomorskim, niedaleko Inowrocławia. Przez Gopło przepływa Noteć, a nad jego północnym brzegiem leży Kruszwica. Jest ono połączone Kanałem Ślesińskim z Wartą. Natomiast Noteć zapewnia połączenie wodne z Wisłą i Odrą.Jest to największe jezioro województwa kujawsko-pomorskiego

    Samolotstatek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
    oficer kurier - kpt. Leśniewski oficer kurier - por. Marian Jaworski oficer kurier - ppor. Stefan Długołęcki
  • płatnik kwatery głównej - por. Andrzej Bukowski
  • Struktura organizacyjna armii

    Kwatera Główna Armii

  • dowódca 72 kompanii asystencyjnej - ppor. Władysław Łazuta
  • dowódca 209 kompanii asystencyjnej - ppor. Roman Dudziak
  • dowódca kompanii sztabowej - por. Zygmunt Rzędowski
  • dowódca kompanii sztabowej - kpt. Stefan Steś
  • kompania stacyjna nr 12 - por. Józef Żabówka
  • dowódca plutonu - por. Bolesław Antoni Ścieciński
  • Wielkie jednostki

    TKS – polski lekki czołg rozpoznawczy (tankietka) z okresu przed II wojną światową. Obok czołgu 7TP był podstawową bronią polskich sił pancernych podczas kampanii wrześniowej 1939.

    Generał – wysoki oficerski stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.
  • 14 Wielkopolska Dywizja Piechoty
  • 17 Wielkopolska Dywizja Piechoty
  • 25 Dywizja Piechoty
  • 26 Dywizja Piechoty
  • Wielkopolska Brygada Kawalerii
  • Podolska Brygada Kawalerii (od 1 lub 2 września)
  • Piechota

  • Poznańska Brygada Obrony Narodowej
  • Kaliska Brygada Obrony Narodowej
  • Artyleria

  • 7 Pułk Artylerii Ciężkiej
  • 67 Dywizjon Artylerii Lekkiej
  • Saperzy

    Kwatermistrz (ang. Quartermaster) – oficer dowództwa (sztabu), który dowodzi w polu (w czasie wojny) z ramienia dowódcy (szefa sztabu) kwatermistrzostwem (tyłami), kieruje działalnością podległych mu szefów służb w zakresie zaopatrzenia i obsługi wojsk, organizuje dowóz i ewakuację, a na wyższych szczeblach - komunikację na obszarze tyłów oraz jest odpowiedzialny za organizację tyłów (etapów); w czasie pokoju kieruje gospodarką jednostki wojskowej będącej oddziałem gospodarczym (na wyższych szczeblach powierzonymi mu działami gospodarki) i prowadzi szkolenie podległych mu kadr. Aktualnie w Siłach Zbrojnych RP pojęcia kwatermistrz – kwatermistrzostwo, zastąpione zostały pojęciami: szef logistyki – logistyka. Funkcja kwatermistrza znana jest także w straży pożarnej, skautingu i harcerstwie.

    Atak - etap działań taktycznych wojsk lądowych, lotnictwa i marynarki wojennej, polegający na gwałtownym uderzeniu na przeciwnika i szybkim, połączonym z umiejętnym manewrem i ogniem, posuwaniu się w głąb jego ugrupowania.
  • batalion saperów typ IIb nr 47 dla armii - kpt. Teofil Jaroszewski
  • pluton mostowy 4 tonowy nr 47
  • kompania saperów KOP "Stolin"
  • Szefostwo Fortyfikacji Typ II "Poznań"
  • Dowództwo Grupy Fortyfikacyjnej Nr 1
  • Dowództwo Grupy Fortyfikacyjnej Nr 31
  • Dowództwo Grupy Fortyfikacyjnej Nr 71
  • Dowództwo Grupy Fortyfikacyjnej Nr 92
  • rezerwowa kompania saperów nr 163
  • rezerwowa kompania saperów nr 164
  • rezerwowa kompania saperów nr 165
  • rezerwowa kompania saperów nr 166
  • rezerwowa kompania saperów nr 167
  • rezerwowa kompania saperów nr 168
  • rezerwowa kompania saperów nr 171
  • rezerwowa kompania saperów nr 172
  • rezerwowa kompania saperów nr 173
  • rezerwowa kompania saperów nr 174 - kpt. rez. Michał Lorkiewicz
  • rezerwowa kompania saperów nr 175
  • pluton parkowy saperów nr 71
  • pluton parkowy saperów nr 72
  • lekka kolumna pontonowa typ I nr 171
  • lekka kolumna pontonowa typ II nr 172
  • samodzielny pluton elektrotechniczny nr 21 (mob. batalion elektrotechniczny)
  • samodzielny pluton elektrotechniczny nr 22
  • stacja elektrowagonowa nr 2 (mob. 2 batalion mostów kolejowych)
  • Bronie pancerne

    Dowództwo – zespół ludzi, wraz z dowódcą, zajmujących się kierowaniem formacją wojskową lub zespołem ludzi. Najczęściej stosowane w terminologii wojskowej, rzadziej w terminologii cywilnej.

    Głogów (niem. Glogau, czes. Hlohov) – miasto powiatowe (patrz: powiat głogowski) w południowo-zachodniej Polsce, od 1999 w północnej części województwa dolnośląskiego, nad Odrą. Głogów jest szóstym co do wielkości miastem w województwie i trzecim w podregionie legnicko-głogowskim, po Legnicy i Lubinie. Nazwa miasta pochodzi od głogu. W mieście znajduje się również siedziba władz gminy wiejskiej Głogów. Miasto położone jest na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego.
  • 31 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
  • 71 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
  • 72 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
  • 82 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
  • Pociąg Pancerny Nr 11
  • Pociąg Pancerny Nr 12
  • Kolumna Samochodów - kpt. obs. Jan Luszczyński
  • Kolumna Samochodów Ciężarowych Nr 753 - ppor. rez. Damazy Choraszewski
  • Lotnictwo i OPL

    Związek taktyczny (do 1945 używano także określenia wielka jednostka) – jednostka organizacyjna wojska przeznaczona do prowadzenia wspólnych działań bojowych. Związki taktyczne występują zazwyczaj we wszystkich rodzajach sił zbrojnych. Wyróżnia się wśród nich:

    Bitwa nad Bzurą inaczej zwana bitwą pod Kutnem rozegrała się w dniach od 9 do 18-22 września 1939 roku. Była to największa bitwa podczas kampanii 1939 roku. Została stoczona przez dwie polskie armie "Poznań" (gen. Tadeusz Kutrzeba) i "Pomorze" (gen. Władysław Bortnowski) z niemieckimi 8 Armią(gen. Johannes Blaskowitz) i 10 Armią (gen. Walter von Reichenau) z Grupy Armii Południe ("Süd")(gen. Gerd von Rundsted).
  • Pluton łącznikowy nr 6
  • 34 Eskadra Rozpoznawcza
  • III/3 Dywizjon Myśliwski
  • 33 Eskadra Obserwacyjna
  • 36 Eskadra Obserwacyjna
  • 4 kompania balonów obserwacyjnych
  • Łączność

  • Kompania Telefoniczno-Kablowa Nr 22 - por. Józef Gil
  • dowódca plutonu - ppor. Władysław Rust
  • Kompania Telefoniczno-Budowlana Nr 14 - por. Henryk Knie
  • Pluton Telefoniczno-Kablowy Nr 16 - por. Wiesław Anc
  • Łącznie armia liczyła:

  • 55 batalionów piechoty
  • 19 szwadronów kawalerii
  • 256 dział, w tym 24 haubice 155 mm wz. 1917, 24 armaty 105 mm wz. 1913 i wz. 1929, 62 haubice 100 mm wz. 1914/1919 i 146 armat 75 mm wz. 1897 i wz. 1902/1926
  • 20 dział przeciwlotniczych
  • 78 czołgów rozpoznawczych (TKS lub TK-3)
  • 2 pociągi pancerne
  • 56 samolotów
  • 16 samochodów pancernych-Wz.34
  • Działania armii w kampanii wrześniowej

    bitwa nad Bzurą

    Przypisy

    1. PSZ w drugiej wojnie światowej Londyn 1951
    2. Wojciech Wilkoński, Działania artylerii armii "Poznań" w 1939 s. 195.

    Bibliografia

  • Piotr Bauer i Bogusław Polak, Armia "Poznań" w wojnie obronnej 1939, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1983, ISBN 83-210-0385-0
  • Andrzej Przedpełski: Lotnictwo Wojska Polskiego : zarys historii 1918-1996. Warszawa: "Bellona", 1997. ISBN 83-11-08650-8. 
  • Wojciech Wilkoński, Działania artylerii armii "Poznań" w 1939, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 4 (106), Warszawa 1983
  • Piechota II RP - jeden z trzech, obok artylerii i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią).

    Poznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.





    Czy wiesz że...? beta

    Związek operacyjny - wielostopniowa jednostka organizacyjna i operacyjna wojska występująca we wszystkich rodzajach sił zbrojnych, przeznaczona do prowadzenia operacji na konkretnym teatrze działań wojennych. Zalicza się do niego:
    Wyższa Szkoła Wojenna (W.S.Woj.) – wyższa szkoła wojskowa Sił Zbrojnych II RP szkoląca i dokształcająca oficerów sztabów. W latach 1923-1939 siedziba szkoły znajdowała się w Warszawie przy ul. Koszykowej 79.
    Inowrocław (niem. Inowrazlaw, w latach 1904-1920 i podczas okupacji niemieckiej Hohensalza, czasami też Jungbreslau) – gmina miejska w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim na Równinie Inowrocławskiej, położone na Pojezierzu Kujawskim nad rzeką Noteć. Miejscowość uzdrowiskowa.
    Stefan Mossor (ur. 23 października 1896 w Krakowie, zm. 22 września 1957 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji Wojska Polskiego, teoretyk sztuki wojennej, twórca jednego z planów wojny obronnej Polski z Niemcami, zastępca szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1946–1949).
    Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
    Gniezno (łac. Gnesna, niem. Gnesen, czes. Hnězdno) – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba władz powiatu gnieźnieńskiego. Leży na Pojezierzu Gnieźnieńskim wśród jezior Jelonek, Świętokrzyskie i Winiary, na terenie dawnego jeziora plioceńskiego[2]. Pierwsza stolica Polski[3][4][1], siedziba arcybiskupów gnieźnieńskich, siedziba pierwszej metropolii kościelnej, ośrodek akademicki; od 19 grudnia 2009 siedziba kurii prymasowskiej[5]. Miasto wznosi się na siedmiu pagórkach: Lechowym, św. Piotra, św. Wawrzyńca, św. Michała, Panieńskim, Krzyżackim i Żnińskim[6].
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.