Arnaud Marcel Maurice Clément (ur. 17 grudnia 1977 w Aix-en-Provence), tenisista francuski, finalista wielkoszlemowego Australian Open 2001 w grze pojedynczej, mistrz Wimbledonu 2007 w grze podwójnej, klasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu światowego.

Występuje w gronie tenisistów zawodowych od 1996. W 1999 po raz pierwszy wystąpił w finale turnieju rangi ATP Tour w Marsylii, przegrywając jednak decydujący mecz z rodakiem Fabrice Santoro; dotarł także do IV rundy (1/8 finału) w US Open. Rok później odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe (w finale w Lyonie pokonał Australijczyka Raftera) oraz był w ćwierćfinale US Open, odnosząc kilka znaczących zwycięstw (wyeliminował m.in. obrońcę tytułu Agassiego oraz Argentyńczyka Gaudio, przegrał z Hewittem). Największy sukces w karierze singlowej odniósł w styczniu 2001 - dotarł do finału Australian Open (pierwszy Francuz od czasu Jeana Borotry w 1928), pokonując po drodze m.in. Szwajcara Federera, Brytyjczyka Rusedskiego, Rosjanina Kafielnikowa i Francuza Grosjeana (obronił w półfinale z Grosjeanem piłkę meczową); w finale nie sprostał Agassiemu. Wynik uzyskany w Australian Open zapewnił mu wysokie miejsce w rankingu światowym - w styczniu 2001 był na pozycji wicelidera rankingu sezonu bieżącego Champions Race, a w klasyfikacji obejmującej wyniki z ostatnich 12 miesięcy - na pozycji nr 10.

W kolejnych latach, w roku 2003 dotarł do finałów turniejowych w 's-Hertogenbosch i Lyonie oraz wygrał turniej w Metz (w finale z Chilijczykiem Gonzálezem), w 's-Hertogenbosch dotarł do finału również w 2002. W sezonie 2004 wypadł z czołowej setki rankingu światowego. Trzeci w karierze turniej wygrał w lutym 2006 w Marsylii, pokonując w finale Chorwata Mario Ančicia, a w kolejnym miesiącach wygrał rozgrywki w Waszyngtonie. W meczu o tytuł pokonał Andyego Murraya. Kolejny turniejowy finał osiągnął w sezonie 2007 w Nottingham (porażka w finale z Ivo Karloviciem). W 2008 doszedł do ćwierćfinału Wimbledonu (porażka z Rainerem Schüttlerem). Dwa lata później doszedł do finału turnieju w Auckland, jednak pojedynek finałowy przegrał z Johnem Isnerem.

Występuje również jako deblista. Do jego największym osiągnięć zalicza się wygranie Wimbledonu 2007. Wspólnie z rodakiem Michaëlem Llodrą został rozstawiony w turnieju z nr 10. W meczu finałowym para Clément-Llodra pokonała Boba i Mike Bryanow 6:7(5), 6:3, 6:4, 6:4. Ponadto jest finalistą deblowego Australian Open 2008. W parze z Llodrą mecz finałowy przegrał 5:7, 6:7(4) z duetem Jonathan Erlich-Andy Ram. Łącznie w rozgrywkach ATP Tour w grze podwójnej wygrał 12. turniejów oraz 10. razy grał w finałach tych rozgrywek. Najwyżej sklasyfikowany w indywidualnym rankingu deblistów był pod koniec stycznia 2008 na 8. miejscu.

Od 2000 reprezentuje Francję w Pucharze Davisa. W 2001 był podstawowym singlistą zespołu narodowego i przyczynił się do końcowego sukcesu Francji, chociaż w meczu finałowym z Australią - na nawierzchni trawiastej - nie wystąpił. Miał także swój wkład w awans do finału Pucharu Davisa w 2002 (m.in. w meczu półfinałowym pokonał Amerykanina Roddicka) oraz 2010 gdzie grał głównie jako deblista.

Niezbyt wysoki (172 cm), praworęczny (z oburęcznym bekhendem) Clément nie dysponuje szczególnie silnym serwisem ani potężnymi kończącymi uderzeniami z głębi kortu; grę opiera głównie na przygotowaniu kondycyjnym, dobrej pracy nóg i precyzji minięć. Należały do niego dwa rekordy związane z długością meczu tenisowego; w I rundzie French Open 2004 zmierzył się z rodakiem Santoro i uległ mu ostatecznie 4:6, 3:6, 7:6, 6:3, 14:16. Mecz trwał 6 godzin i 33 minuty; był rozgrywany przez dwa dni - walkę na korcie przerwał zmierzch; Clément nie wykorzystał dwóch piłek meczowych. Innym długim pojedynkiem z udziałem Francuza był mecz przeciwko Szwajcarowi Rossetowi w ramach rozgrywek Pucharu Davisa. Tenisiści zmierzyli się w meczu otwarcia spotkania ćwierćfinałowego Szwajcaria-Francja w Neuchâtel w kwietniu 2001; Clément wygrał mecz 6:3, 3:6, 7:6, 6:7, 15:13 po 5 godzinach i 46 minutach, Francja pokonała Szwajcarię ostatecznie 3:2, a jesienią sięgnęła po trofeum.

Statystyki turniejowe

Gra pojedyncza

Mistrz (4)

Finalista (7)

Gra podwójna

Mistrz (12)

Finalista (10)

Linki zewnętrzne