Arrigo Boito - Polski Serwis Naukowy

Arrigo Boito (Enrico Giuseppe Giovanni Boito, ur. 24 lutego 1842 w Padwie, zm. 10 czerwca 1918 w Mediolanie) − włoski poeta, kompozytor i librecista, syn włoskiego malarza miniaturzysty i polskiej hrabiny Józefiny Radolińskiej. JAko poeta był głównym reprezentantem modernizującego ugrupowania „Scapigliatura” (Rozczochrani), autor jego programowych wierszy i poematów ("Dwoistość"), Przypisuje mu się anonimowe przekłady na włoski „Pana Tadeusza” i fragmentów „Dziadów” A.Mickiewicza. Autor dwóch oper („Mefistofeles” i „Neron”) oraz librett dla m.in. A.Ponchiellego i G.Verdiego. Największym jego dziełem była opera Mefistofeles, oparta na Fauscie Goethego, napisał też operę Neron, jednak do historii przeszedł głównie jako autor libretta do Otella i Falstaffa Giuseppe Verdiego i, choć w nieco mniejszym stopniu, Giocondy Amilcare Ponchiellego i innych. Studia, w zakresie teorii muzyki, gry na skrzypcach i fortepianie odbył w mediolańskim konserwatorium, z tego okresu pochodzą kompozycje, jakie Boito pisał wspólnie z F. Facciem. Po studiach nawiązał kontakt z takimi twórcami, jak Victor Hugo, Hector Berlioz, Gioacchino Rossini, a przede wszystkim Giuseppe Verdi.

Gioachino Antonio Rossini (ur. 29 lutego 1792, zm. 13 listopada 1868) – włoski kompozytor, twórca 39 oper. Mistrz stylu bel canto, szczególną popularnością cieszą się jego opery komiczne (Cyrulik sewilski, Włoszka w Algierze, Kopciuszek), choć również zyskał uznanie jako twórca oper seria (najwybitniejszym przykładem w tej dziedzinie jest opera Wilhelm Tell). Pisał również (zwłaszcza w późniejszym okresie) utwory religijne (Stabat Mater), kameralne oraz pieśni.

Doctor honoris causa (z łac. [doktor] dla zaszczytu) – honorowy tytuł naukowy nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[potrzebne źródło] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym.

Mając polskie korzenie artysta odwiedzał kilkakrotnie ojczyznę swojej matki. W roku 1862 przebywał w Wielkopolsce, w majątku swojej przyrodniej siostry − Tekli Kraśnickiej. Podróże te zaowocowały polskimi motywami w kompozycjach Boito.

Arrigo Boito to także uczestnik walk, po stronie Garibaldiego, krytyk muzyczny (m.in. Gazzetta musicale di Milano czy Perseveranza), doktor honoris causa uniwersytetu w Cambridge, senator Królestwa Włoch, dyrektor konserwatorium muzycznego w Parmie oraz poeta, pisarz i tłumacz, a także miłośnik dzieł Ryszarda Wagnera. Krytyką włoskiego stylu operowego naraził się środowisku z Verdim na czele. Do ich pojednania doszło w roku 1873.

Giuseppe Garibaldi (ur. 4 lipca 1807 w Nicei, Francja, zm. 2 czerwca 1882 na wyspie Caprera, Włochy) – włoski rewolucjonista, żołnierz i polityk, działacz i bojownik na rzecz zjednoczenia Włoch, do czego w znacznym stopniu się przyczynił. Postać barwna i kontrowersyjna, tworząca swą własną legendę za życia. Wróg papiestwa i Austrii, niechętny legendzie napoleońskiej, choć na tej legendzie wychowany. Zawodowy marynarz, a zarazem żołnierz obeznany z taktyką walk partyzanckich. Bohater narodowy Włoch, twórca ich odrodzenia znanego jako Risorgimento. Szczególnie aktywny podczas walk na Sycylii i w bojach o Rzym.

Victor Marie Hugo fr [viktɔʀ maʀi ügo], imię często spolszczane na Wiktor, (ur. 26 lutego 1802 w Besançon, zm. 22 maja 1885 w Paryżu) – francuski pisarz, poeta, dramaturg i polityk. Uznawany jest za jednego z najważniejszych reprezentantów literatury francuskiej i czołowego przedtstawiciela romantyzmu francuskiego.

Arrigo Boito zmarł w Mediolanie w roku 1918.

Bibliografia

Kolekcja "La Scala" nr 68 Mefistofeles, Oxford Educational Sp. z o.o., Polskie Media Amer.Com S.A., 2008, ISBN 978-83-252-0318-4.

Wielka Encyklopedia Świata, t. 2 str. 138, Oxford Educational Sp. z o.o., Polskie Media Amer.Com S.A., 2003, ISBN 83-7325-542-7.