Na mapach: 41°52′46″N 87°37′26″W / 41.87944, -87.62389

Art Institute of Chicago (AIC) (Instytut Sztuki w Chicago) to encyklopedyczne muzeum sztuk pięknych położone w Chicago w Grant Park przy South Michigan Avenue 111. Muzeum posiada w swoich zbiorach jedną z najwspanialszych na świecie kolekcji malarstwa europejskiego, obejmującą ponad 3500 dzieł począwszy od XII aż do połowy XX w., w tym znaczącą kolekcję dzieł sztuki okresu impresjonizmu i postimpresjonizmu. Znaczącą część zbiorów muzeum stanowi ponadto sztuka amerykańska, rzemiosło artystyczne, sztuka Azji oraz sztuka współczesna. Muzeum jest połączone z uczelnią artystyczną School of the Art Institute of Chicago i kierowane przez dyrektora i przewodniczącego Jamesa Cuno. Pod względem powierzchni jest drugim muzeum sztuki w Stanach Zjednoczonych po Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.

Historia

Art Institute of Chicago w 1900

W 1866 grupa 35 artystów założyła w studio na Dearborn Street szkolę Chicago Academy of Design pomyślaną jako niezależna szkoła i własna galeria sztuki. Organizacja jej była wzorowana na akademiach europejskich, jak londyńska Royal Academy of Arts z członkami zwykłymi i stowarzyszonymi. Prawa akademii szkoła uzyskała w marcu 1867. Zajęcia w niej rozpoczęły się w 1868 i odbywały się codziennie. Miesięczny koszt nauki wynosił 10 dolarów. Powodzenie Academy of Design umożliwiło zbudowanie nowej siedziby dla potrzeb uczelni. Wzniesiony przy West Adams Street 66 budynek był 5-kondygnacyjną konstrukcją z ciosów kamiennych. Został oddany do użytku 22 listopada 1870.

Kiedy w 1871 wielki pożar Chicago zniszczył budynek, akademia popadła w długi. Próby kontynuowania działalności w wynajętych budynkach nie powiodły się. W 1878 Academy of Design miała 10000 dolarów długów. Członkowie usiłowali ratować niedomagają instytucję zawierając umowy z lokalnymi przedsiębiorcami. Część z nich odeszła i w 1879 założyła nową instytucję, Chicago Academy of Fine Arts. Kiedy w tym samym roku Academy of Design upadła, nowa Chicago Academy of Fine Arts kupiła jej aktywa na aukcji.

Mary Cassatt, Dziecko w kÄ…pieli (1893)

Georges Seurat, Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte (1884–1886)

W 1882 Chicago Academy of Fine Arts zmieniła nazwę na obecną – Art Institute of Chicago. W tym samym roku nabyła za 45000 dolarów działkę na rogu Michigan Avenue i Van Buren Avenue. Własny budynek wydzierżawiła a na jego zapleczu wybudowała nowy budynek do przechowywania szkolnego wyposażenia.

Wraz z ogłoszeniem światowej wystawy World's Columbian Exposition mającej odbyć się w Chicago w latach 1892–1893 Art Institute of Chicago forsowała projekt zbudowania naprzeciwko jeziora budynku dla potrzeb wystawy, który po jej zakończeniu byłby wykorzystywany dla potrzeb instytutu. Miasto wyraziło zgodę i budynek został zbudowany i oddany do użytku w 1893, w drugim roku trwania wystawy. Koszty jego budowy pokryto sprzedając nieruchomość na rogu ulic Michigan Avenue i Van Buren Avenue. 31 października 1893 Art Institute of Chicago przeniósł się do nowej siedziby. Od początku XX w. do lat 60. uczelnia wręczała nagrodę "Logan Medal of the arts", która stała się jedną z najbardziej wyróżniających się nagród wręczanych artystom w Stanach Zjednoczonych.

W latach 1959–1970 Art Institute of Chicago pod kierownictwem kuratora sztuki Hugh Edwardsa i jego asystentów był kluczowym ośrodkiem w walce o zdobycie miejsca w galeriach dla fotografii artystycznej i dokumentalnej.

Od początku Lat 80. XX w. dzięki staraniom ówczesnego dyrektora Art Institute of Chicago Jamesa N. Wooda (1941–1910) doszło do rozszerzenia kolekcji. Pod jego nadzorem miała miejsce również duża renowacja i rozwój projektów infrastruktury. Dziennik The New York Times określił go jako "jednego z najbardziej szanowanych kierowników muzeów kraju", stwierdzając, iż Wood zorganizował wielkie wystawy dziel Paula Gauguina, Claude’a Moneta i Vincenta van Gogha, przyciągając do muzeum rekordową ilość zwiedzających. Wood opuścił posadę dyrektora Art Institute of Chicago w 2004.

W 2006 Art Institute of Chicago rozpoczął budowę Modern Wing, jako aneksu usytuowanego w południowo-zachodnim narożniku Columbus i Monroe. Autorem projektu był włoski architekt, laureat nagrody Pritzkera Renzo Piano. Budynek został ukończony i oddany do użytku 16 maja 2009. Włączenie Modern Wing w skład obiektów Art Institute of Chicago spowodowało, iż muzeum to stało się drugą pod względem wielkości placówką muzealną w Stanach Zjednoczonych. To w nim znajduje się ciesząca się renomą w całym świecie kolekcja malarstwa europejskiego od XII do XX w. a poza nią dzieła sztuki współczesnej (malarstwa i rzeźby), architektury, wzornictwa i fotografii.