Artawazdes II - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: inne znaczenia.

Artawazdes II, Artawazd II (orm:Արտավազդ Երկրորդ) – król Armenii w latach 55 p.n.e.-34 p.n.e. z dynastii Artaksydów. Syn Tigranesa II.

W swojej polityce, w przeciwieństwie do swojego ojca, sprzyjał Rzymowi. Został nawet sojusznikiem republiki, co przyczyniło się do pogorszenia stosunków z Partią. Nakłaniał Krassusa, żeby Partów zaatakował z terytorium Armenii, a nie z równinnej Mezopotamii, dającej szerokie pole działania partyjskiej konnicy. Klęska Rzymian pod Carrhae wystawiła Armenię na samotną konfrontację z Partami. Król Orodes II zaatakował Artawazdesa II, który po niepowodzeniach zmuszony został do uznania władzy partyjskiej nad sobą i oddania swojej siostry synowi i następcy Orodesa II Pakorusowi I.

Armenia, Republika Armenii (Հայաստան - Hajastạn, Հայաստանի Հանրապետություն - Hajastani Hanrapetutjun) – państwo w Azji na Zakaukaziu. Armenia graniczy od północy z Gruzją, od południa z Iranem i z azerską eksklawą Nachiczewan, od wschodu z Azerbejdżanem, od zachodu z Turcją. Niepodległość uzyskała w 1991 r. w związku z rozpadem ZSRR. Armenia nie ma dostępu do morza. Stolicą Armenii jest obecnie Erywań, który jest też największym miastem w kraju. Od 1991 roku Armenia należy do Wspólnoty Niepodległych Państw.

Orodes II - król Partii z dynastii Arsacydów. Panował w latach od 57 do 38 lub 37 r. p.n.e.. Objął tron po pokonaniu, uwięzieniu i zabiciu swojego brata Mitrydatesa III, któremu wcześniej pomógł zabić ich ojca - Fraatesa III.

W 36 r. p.n.e. Marek Antoniusz zorganizował wyprawę na Partię, ale doznał sromotnej klęski. Artawazdes II został zmuszony wystąpić przeciwko Partom po stronie Rzymian, dostarczając im 20 tys. jazdy i piechoty. Marek Antoniusz po niepowodzeniach wracając z Partii uprowadził Artawazdesa i jego rodzinę do Egiptu. Chcąc zrekompensować sobie straty i przejąć skarbiec Armenii poddał króla i jego żonę torturom. Nie uzyskawszy żadnych informacji z rozkazu Kleoparty VII oboje zostali ścięci w Aleksandrii w 31 r. p.n.e.

Republika rzymska – państwo powstałe w starożytnym Rzymie, istniejące w latach 509 p.n.e.–27 p.n.e., które rozwinęło się z niewielkiego, monarchicznego państwa-miasta w środkowej części Półwyspu Apenińskiego do największej potęgi świata antycznego kontrolującej cały basen Morza Śródziemnego, po czym przekształciło się w cesarstwo rzymskie.

Mezopotamia (gr.: Μεσοποταμία Mesopotamia – Międzyrzecze, nazwa przejęta z języka perskiego Miyanrudan i aramejskiego Beth-Nahrain) to starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu. Na obszarze tym w starożytności rozwijał się szereg kultur, państw i imperiów, których twórcami były różne ludy (Sumerowie, Akadyjczycy, Asyryjczycy, Amoryci, Huryci, Kasyci, Chaldejczycy), kontynuujące jednak wspólne dziedzictwo kulturowe. Powszechnie uważa się, że właśnie na terenach Mezopotamii narodziła się pierwsza cywilizacja.