Artemisia Gentileschi - Polski Serwis Naukowy

Autoportret

Artemisia Gentileschi właśc. Artémisia Lomi Gentileschi (ur. 8 lipca 1593 w Rzymie, zm. 1652) – włoska malarka reprezentująca wczesny barok.

Córka malarza fresków Orazia Gentileschiego, wywodzącego się ze szkoły Caravaggia. Malowała w pracowni ojca, wykazując znacznie większy talent, niż jej bracia. Pobierała lekcje malarstwa u Agostino Tassiego, którego polecił jej ojciec. Została przez niego zgwałcona, i mimo jego woli poślubienia jej, zaskarżyła go do sądu.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Pałac Pitti (Palazzo Pitti) - renesansowy pałac znajdujący się we Florencji. Położony jest na południowym brzegu rzeki Arno, niedaleko od Ponte Vecchio.

Judyta zabijająca Holofernesa

Podczas procesu była poddana torturom, co miało w wyobrażeniu sądu uwiarygodnić jej zeznania. Tassi, który planował, jak dowiedziono podczas procesu, zabić swoją żonę i ukraść część obrazów ojca Artemizji, został ostatecznie skazany na 1 rok więzienia. To przeżycie wywarło wpływ na malarstwo Gentileschi, np. Judytę zabijającą Holofernesa namalowała niedługo po tym wydarzeniu.

Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

Fresk (z wł. fresco - świeży) – technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna. Inne nazwy to al fresco i buon fresco.

Jednym z jej pierwszych obrazów był Zuzanna i starcy. Namalowała go mając 18 lat, około 1610. Była jedną z pierwszych kobiet, które podejmowały w swoim malarstwie tematykę religijną i historyczną, uznawaną za niedostępną dla kobiet. Jako pierwsza kobieta została przyjęta do Accademia del Disegno we Florencji. Była uznaną artystką i utrzymywała się ze sztuki wszędzie tam, gdzie mieszkała, a były to: Florencja, Wenecja, Rzym, Londyn i Neapol.

Florencja (wł. Firenze, MAF: [fiˈrɛnʦe]) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apenin, stolica Toskanii i prowincji Florencja, 366 tys. mieszkańców (2006).

Karol I Stuart (ur. 19 listopada 1600 w Dunfermline Palace, Fife; zm. 30 stycznia 1649 w Banqueting House, Londyn), król Anglii i Szkocji w latach 1625-1649, syn Jakuba I Stuarta, króla Anglii i Szkocji (jako Jakub VI) oraz Anny, córki króla Danii Fryderyka II. Karol jest jedynym brytyjskim królem, który został obalony i ścięty.

W 1638 Gentileschi dołączyła do ojca, który został zatrudniony jako malarz na dworze króla Karola I w Anglii. W kolekcji władcy znalazł się jej Autoportret jako alegoria malarstwa.

Dzieła artystki

Zuzanna i starcy – ok. 1610

Autoportret – 1630, olej na płótnie 96,5 × 73,7 cm, Royal Collection, Windsor

Judyta zabijająca Holofernesa – 1612 – 1613, olej na płótnie 199 × 162 cm, Museo di Capodimonte Neapol

Judyta odcinająca głowę Holofernesowi – olej na płótnie, The Detroit Institute of Arts, Detroit

Judyta odcinająca głowę Holofernesowi – 1612 – 1621, olej na płótnie 199 × 162 cm, Galeria Uffizi, Florencja

Judyta ze służącą – ok. 1618 – 1619, olej na płótnie 117 × 93 cm, Pałac Pitti, Florencja

Biografie

Lapierre Alexandra, Artemizja, Rebis, w tłumaczeniu Stanisława Kroszczyńskiego, ISBN 83-7301-241-9.

Filmy

Artemisia (1997) – reż. Agnes Merlet, w roli głównej wystąpiła Valentina Cervi.

Linki zewnętrzne

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Artemisia Gentileschi

The Life and Art of Artemisia Gentileschi

Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny jest zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te tworząc unikalny zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości.