|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Katedra Biochemii Biotechnologii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu oraz BookLikes Sp. z o. o. z Poznania otrzymały nagrody "i-Wielkopolska - Innowacyjni dla Wielkopolski", przyznawane przez marszałka województwa. Nagrodę ustanowiono dla wzmocnienia k... Powojenna historia Wojska Polskiego, jego uwikłanie polityczne i wpływ na życie społeczno-polityczne to tematy konferencji, która rozpocznie się w czwartek we Wrocławiu. Sympozjum zorganizowały wrocławski IPN oraz Instytut Historyczny Uniwers... Prezentacja historycznego sprzętu wojskowego, spotkania z twórcami filmu "Bitwy Warszawskiej 1920" i przyjęcie defilady formacji reprezentacyjnych Wojska Polskiego i Grup Rekonstrukcyjnych to m.in. wydarzenia, które odbędą się 11 listopada ... Szpitale, przychodnie, uczelnie, firmy logistyczne i farmaceutyczne oraz producenci oprzyrządowania mogą wejść w skład tworzonego Wielkopolskiego Klastra Medycznego - poinformował 21 stycznia koordynator WKM dr Grzegorz Bigaj.Klaster zost... Scenariusze rozwoju Wielkopolski, które mają pomóc w kształtowaniu przyszłości regionu, przygotują uczestnicy zainaugurowanego 12 października w Poznaniu projektu Foresight Wielkopolska. Projekt ma wskazać możliwe kierunki rozwoju w najbliższych 20 ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Artyleria II RPTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Armata 105 mm wz. 29 Schneider (105 mm dalekonośna armata polowa wz. 29) – armata francuska powstała w wyniku modernizacji armaty 105 mm wz. 13 Schneider z zakładów Schneider. Używana m.in. przez armie Polski i Finlandii, produkowana także w Polsce. Korpus Ochrony Pogranicza, KOP – formacja wojskowa czasu pokoju utworzona w 1924 do ochrony wschodniej granicy II Rzeczypospolitej przed penetracją agentów, terrorystów i zwartych uzbrojonych oddziałów dywersyjnych przerzucanych przez sowieckie służby specjalne z terenu ZSRR na terytorium II Rzeczypospolitej. W czasie stanu wojny funkcja KOP miała dobiec końca, a jego jednostki miały zgodnie z planem mobilizacyjnym zasilić oddziały i pododdziały Wojska Polskiego w linii. Artyleria II RP - jeden z trzech, obok piechoty i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią). 1 czerwca 1939 r. w artylerii pełniło służbę 2.589 oficerów, 4.974 podoficerów zawodowych i nadterminowych oraz 53.320 szeregowych, co stanowiło 13,8% wszystkich żołnierzy WP (bez KOP). Pod względem liczebności stanów osobowych artyleria była drugim, po piechocie, rodzajem broni. Formowanie oddziałów artyleriiProces formowania pułków i dywizjonów artylerii odbywał się w ciągu całego dwudziestolecia międzywojennego. W listopadzie 1918 rozpoczęto tworzenie pułków artylerii polowej. Dywizja - to podstawowy związek taktyczny różnych rodzajów sił zbrojnych (5-15 tys. żołnierzy) składający się zazwyczaj z pułków lub brygad różnych rodzajów wojsk (typowych dla danego rodzaju sił zbrojnych) przeznaczonych do prowadzenia walki oraz oddziałów i samodzielnych pododdziałów przeznaczonych do zabezpieczenia bojowego działań, zapewnienia zaopatrzenia materiałowego i utrzymania w gotowości bojowej sprzętu technicznego jednostek dywizyjnych.
Pluton - to pododdział w składzie 2-5 drużyn, działonów, sekcji lub załóg wozów bojowych. Występuje we wszystkich rodzajach wojsk. Wchodzi najczęściej w skład kompanii, baterii albo szwadronu. Niekiedy występuje samodzielnie na szczeblu batalionu (dywizjonu) lub pułku. Pod koniec 1919 artyleria na froncie zorganizowana była następująco: Pułki artylerii polowej1918 1) pododdział stanowiący zazwyczaj część składową dywizjonu lub pułku artylerii (np. bateria artylerii, bateria artylerii przeciwlotniczej, bateria moździerzy) lub rakiet (bateria rakietowa). Jest ona uzbrojona w działa samobieżne, holowane lub wyrzutnie rakiet. Składa się zwykle z pododdziału dowodzenia i plutonów ogniowych. Rozmieszcza się ją na jednym stanowisku ogniowym (stanowisku startowym) lub plutonami, niekiedy nawet poszczególnymi działonami. Może wykonywać jedno lub więcej zadań ogniowych - zależnie od liczby dział (wyrzutni) i rodzaju amunicji (konwencjonalna, jądrowa). Może strzelać z zakrytych (ogniem pośrednim) lub odkrytych (ogniem na wprost) stanowisk ogniowych;
Armia Wielkopolska, Wojsko Wielkopolskie (właściwie: Siły Zbrojne Polskie w byłym zaborze pruskim) – polska formacja wojskowa okresu powstania wielkopolskiego 1918-1919, podporządkowana Komisariatowi Naczelnej Rady Ludowej. 1919 1920 Pułk (przestarz. i w większości języków "regiment") – jednostka wojskowa w różnych rodzajach wojsk, pełniąca funkcje administracyjne, szkoleniowe i logistyczne (kwatermistrzowskie).
Moździerz - rodzaj prostego działa strzelającego stromotorowo. W większości, z wyjątkiem największych rodzajów, nie stosuje się oporopowrotnika. Ponieważ rolę ciężkich moździerzy oblężniczych przejęło lotnictwo, obecnie często definiuje się moździerz jako działo nie mające oporopowrotnika. Bywa także utożsamiany z moździerzem piechoty, nazywanym moździerzem właściwym. W starszej literaturze można spotkać nazwę miotacz lub miotacz min. 1921 Artyleria konnaFormowanie dywizjonów artylerii konnej rozpoczęto w 1919. Powstały dywizjony o numeracji: 1, 2, 4 do 7. Armata wz. 1878/09/31 i bardzo blisko spokrewniona Armata wz. 1878/10/31 – polska armata powstała z połączenia lufy francuskiej armaty 120 mm wz. 1878 z łożami rosyjskich haubic 152 mm wz. 1909 i wz. 1910. Ta dosyć dziwna kombinacja okazała się całkiem dobrym działem, choć nie mogła być uznana za konstrukcję nowoczesną. Broń wprowadzono do służby w 1934. W momencie wybuchu wojny Wojsko Polskie miało 32 działa wz. 1878/09/31 i 6 wz. 1878/10/31. Działa były na stanie 46 i 47 dywizjonu artylerii ciężkiej i zmotoryzowanego 6 dywizjonu artylerii ciężkiej z 1 pułku artylerii motorowej w Stryju. Jednostka ognia (JO): 40 nabojów, w tym z granatem wydłużonym 20, z granatem stalowym 20, ład.miotaj. 40, zapalniki 45. Masa 1 JO: 1044 kg.
Piechota (lub infanteria) – wojsko walczące pieszo. Dawniej przemieszczało się pieszo, dzisiaj wykorzystuje inne środki transportu. Znane i wykorzystywane od starożytności do czasów współczesnych jako jeden z podstawowych składników armii. Piechota zawsze walczyła w najbliższej odległości wroga. W maju 1920 roku utworzono 3 dywizjon artylerii konnej, a w lipca 9 dywizjon artylerii konnej (w czerwcu 1921 przemianowany na 8 dak, a w 1927 na 14 dak) Od kwietnia do października 1921 istniał 1 pułk artylerii konnej. W latach 1922 — 1924 sformowano 10, 11, 12 i 13 dywizjony artylerii konnej. Artyleria ciężkaPułki artylerii ciężkiej o numeracji 1, 3 oraz 8 i 10 utworzono w 1921, a 2 i 9 pułk artylerii ciężkiej w 1922. Dywizjony artylerii ciężkiej powstały w latach 1937 — 1939. Wysiłek mobilizacyjny Wojska Polskiego we wrześniu 1939 r. – wykaz jednostek WP zmobilizowanych w trakcie mobilizacji niejawnej i powszechnej w 1939 r., w oparciu o plan mobilizacyjny "W" i jego wariant "W2" oraz improwizowanych w toku działań wojennych z uwzględnieniem ilości i rodzajów uzbrojenia.
Canon de 155 C mle 1917 Schneider – francuska haubica, zaprojektowana w 1917 jako ulepszona wersja haubicy wz. 1904 kal. 155 mm, używana podczas I wojny światowej. Przyjęta również na uzbrojenie armii amerykańskiej pod oznaczeniem 155 mm howitzer M1917A1. Duża liczba tych dział służyła w armii francuskiej aż do 1940. Były one też eksportowane do wielu krajów. W lipcu 1931 przemianowano sformowany w styczniu 1919 1 pułk artylerii górskiej na 1 pułk artylerii motorowej. 1 pułk artylerii najcięższej powstał w 1920. Artyleria przeciwlotnicza1 pułk artylerii przeciwlotniczej sformowano w czerwcu 1924. Za podstawę posłużył mu dywizjon artylerii zenitowej. W 1926 powstały dywizjony artylerii przeciwlotniczej — 2, 3, 5, 6, 7 i 8. 9 i 10 dywizjony artylerii przeciwlotniczej utworzone zostały w czerwcu 1928, a 11 dywizjon artylerii przeciwlotniczej we wrześniu 1937. Armata wz. 02/26 (prawosławna lub putiłówka) to broń powstała w wyniku polskiej modyfikacji części rosyjskich armat 76,2 mm wz. 1902 z okresu I wojny światowej, które znalazły się w polskich rękach po upadku Imperium Rosyjskiego. W ramach ujednolicenia amunicji z francuskimi armatami 75 mm wz. 1897 w 1926 większość tychże armat w posiadaniu WP została przekalibrowana (przez włożenie "koszulki") na 75 mm i otrzymała nazwę wz. 02/26. Produkcji ich w Polsce nie uruchomiono.
Rodzaj wojsk 1) w znaczeniu dosłownym jednostki (oddziały, związki taktyczne i operacyjne) o jednakowym podstawowym uzbrojeniu i zasadach prowadzenia działań oraz wspólnym systemie szkoleniowym, organizacyjnym i zaopatrzeniowym, przeznaczone do bezpośredniego zwalczania przeciwnika (nieprzyjaciela). W siłach zbrojnych poszczególnych państw stosowana jest odmienna klasyfikacja rodzajów wojsk. W większości armii wojska lądowe, jako rodzaj sił zbrojnych, składają sie z następujących rodzajów wojsk: Artyleria pomiarówW październiku 1927, w wyniku reorganizacji Szkoły Pomiarów Artylerii Centrum Wyszkolenia Artylerii, powstał 1 dywizjon pomiarów artylerii, zaś 2 dywizjon pomiarów artylerii utworzono w listopadzie 1938. Artyleria piechotyW 1928 r. w każdym pułku piechoty utworzono pluton artylerii piechoty, w skład którego wchodziły dwa działony 75 mm armat polowych wzór 1902/1926 . Plutony przeznaczone były do bezpośredniego towarzyszenia w toku walki czołowym rzutom piechoty, poprzez strzelanie na wprost do sił żywych i środków ogniowych nieprzyjaciela. Wskutek wielkiego rozproszenia plutonów w 90 pułkach piechoty, a także wskutek tego, że plutony te traktowano jako pododdziały piechoty, była to artyleria zepchnięta na margines życia artyleryjskiego, ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami . Kawaleria II RP (do 29 kwietnia 1924 nazywana Jazdą) - jeden z trzech, obok piechoty i artylerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk określony był mianem broni).
W 1934 wzmocniono artylerię piechoty przydzielając jej 81 mm moździerze wzór 1931. Każdy batalion piechoty otrzymał 2 moździerze. Organizacyjnie obsługi moździerzy tworzyły pluton w kompanii ciężkich karabinów maszynowych.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |