|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Powojenna historia Wojska Polskiego, jego uwikłanie polityczne i wpływ na życie społeczno-polityczne to tematy konferencji, która rozpocznie się w czwartek we Wrocławiu. Sympozjum zorganizowały wrocławski IPN oraz Instytut Historyczny Uniwers... Nowy projekt finansowany ze środków UE ma na celu zbadanie, w jaki sposób organizmy morskie budują skorupy, kości oraz inne struktury składające się z węglanu wapnia, jak np. rafy koralowe. Analiza koncentrować się będzie na wpływie zmia... W listopadzie międzynarodowy zespół naukowców wyruszy w głębiny Oceanu Spokojnego, aby zbadać kominy hydrotermalne, a do udziału w ekspedycji zaproszeni są także uczniowie szkół średnich.
Kominy hydrotermalne to wyżłobienia lub otwarcia ... W Centralnym Muzeum Morskim w Gdańsku otwarta zostanie 30 września wystawa "1 morze - 4 opowieści", przygotowana przez tę placówkę we współpracy z Muzeum Morskim w Rostocku, Muzeum Marynarki Wojennej w Karlskronie oraz Litewskim Muz... Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Szwecji pokazują, że gatunki wodorostów morskich, odkryte w 2005 r., mogły powstać zaledwie 400 lat temu. Naukowcy z Uniwersytetu w Gothenburgu i Uniwersytetu Sztokholmskiego twierdzą, że gatunki Fucus radicans ew...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Zadania
0
odp. Reklama:
 Artyleria nadbrzeżnaCzy wiesz że...? Maskowanie jest to rodzaj zabezpieczenia działań bojowych obejmujący ogół działań zmierzających do wprowadzenia przeciwnika w błąd poprzez: ukrycie wojsk własnych, sprzętu bojowego, obiektów fortyfikacyjnych i tyłowych oraz działań wojsk i zamiarów dowództwa. Wybrzeże - wąski pas po obu stronach linii brzegowej, zarówno od strony lądu, jak i strony morza, na który ma wpływ rzeźbotwórcza działalność mórz i oceanów (m.in. fal morskich, pływów, prądów przybrzeżnych). Baza morska - obszar na wybrzeżu morskim przeznaczony do bazowania marynarki wojennej (sił morskich, floty) obejmujący odpowiednio wyposażony i urządzony obszar wybrzeża morskiego z przylegającym do niego akwenem, służący do zabezpieczenia bojowej i codziennej działalności okrętów i jednostek marynarki wojennej. Bazy morskie dzielą się na: 
 
Artyleria nadbrzeżna - rodzaj artylerii wyposażonej w działa lub pociski odrzutowe (rakietowe) przeznaczony do obrony baz morskich, portów handlowych, ważnych ośrodków administracyjnych i gospodarczych, przejść morskich (np. cieśnin) oraz ważnych odcinków wybrzeża morskiego. Dzieli się na: Cieśnina – zwężenie obszaru wodnego, łączące dwa akweny (oceany, morza lub jeziora), a rozdzielające dwa obszary lądowe. Szeroką cieśninę morską, zwłaszcza oddzielającą wyspę od kontynentu określa się mianem kanału morskiego. Obce statki mogą przekraczać wody cieśnin należące do państwa nadbrzeżnego w oparciu o prawo niezakłóconego tranzytu.
Kuter rakietowy – klasa niewielkich i szybkich okrętów przeznaczonych do wykonywania ataków rakietowych na nawodne jednostki pływające przeciwnika oraz ich zespoły, głównie na morskich obszarach przybrzeżnych i akwenach ograniczonych, po czym szybkiego wycofania się z pola walki. Artylerię nadbrzeżną lufową można podzielić również na: Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1918. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją i z Bałtykiem, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją.
Artyleria dużego kalibru - dawniej, artyleria strzelająca pociskami o kalibrze od 140 do 280 mm - w artylerii naziemnej, ponad 100 mm - w artylerii przeciwlotniczej i od 200 do ponad 400 mm w artylerii nadbrzeżnej i okrętowej.  Artyleria rakietowa – rodzaj artylerii przeznaczony do prowadzenia ognia pociskami rakietowymi z wyrzutni rakiet mających od jednej do kilkudziesięciu prowadnic szynowych lub rurowych, ustawionych na podwoziach kołowych lub gąsienicowych, holowanych lub samobieżnych. Artyleria rakietowa przeznaczona jest do niszczenia siły żywej i sprzętu bojowego w rejonach ześrodkowania oraz urządzeń obronnych. Pociski używane przez artylerię rakietową są zwykle niekierowane.
Okręt – zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. Także duży statek.
Czy wiesz że...? beta Okręty desantowe to klasa okrętów bojowych, których podstawowym przeznaczeniem jest transport żołnierzy, uzbrojenia i sprzętu wojskowego oraz wyładunek tych sił w postaci desantu na nieprzygotowanym brzegu. Konstrukcyjne przystosowanie okrętów desantowych do szybkiego wysadzenia sił na nieprzygotowanym brzegu (pozbawionym urządzeń przeładunkowych), bezpośrednio lub za pomocą przenoszonych przez okręt środków technicznych, jest główną cechą odróżniającą klasę okrętów desantowych od okrętów transportowych, służących co do zasady jedynie do transportu sił na przygotowany brzeg. Próby tworzenia specjalnych okrętów desantowych podejmowano już w latach 30., lecz impuls rozwojowi jednostek tej klasy dała dopiero II wojna światowa, kiedy to operacje desantowe wymogły masową budowę jednostek desantowych.
Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.
Marynarka wojenna to część sił zbrojnych państwa zajmująca się obroną granic morskich i wybrzeża, a także prowadzeniem innych działań wojskowych na morzach i oceanach.
1) pododdział stanowiący zazwyczaj część składową dywizjonu lub pułku artylerii (np. bateria artylerii, bateria artylerii przeciwlotniczej, bateria moździerzy) lub rakiet (bateria rakietowa). Jest ona uzbrojona w działa samobieżne, holowane lub wyrzutnie rakiet. Składa się zwykle z pododdziału dowodzenia i plutonów ogniowych. Rozmieszcza się ją na jednym stanowisku ogniowym (stanowisku startowym) lub plutonami, niekiedy nawet poszczególnymi działonami. Może wykonywać jedno lub więcej zadań ogniowych - zależnie od liczby dział (wyrzutni) i rodzaju amunicji (konwencjonalna, jądrowa). Może strzelać z zakrytych (ogniem pośrednim) lub odkrytych (ogniem na wprost) stanowisk ogniowych;
Przeciwokrętowy pocisk odrzutowy — klasa pocisków odrzutowych przeznaczonych do zwalczania morskich celów nawodnych - statków i okrętów. Stanowią one od lat 70. XX wieku zasadniczą broń służącą do zwalczania okrętów. Mimo że potocznie nazywane są "rakietami", jedynie część pocisków przeciwokrętowych stanowi pociski rakietowe, a często ich napęd stanowią inne silniki odrzutowe. Do grupy tej zalicza się kilka klas pocisków, różniących się platformą, z której są używane:
Artyleria małego kalibru - artyleria strzelająca pociskami kalibru mniejszego niż 85 mm (w naziemnej artylerii lufowej i rakietowej), od 20 do 60 mm (w artylerii przeciwlotniczej) i od 20 do 85 mm (w artylerii nadbrzeżnej i okrętowej).
Artyleria średniego kalibru - artyleria strzelająca pociskami kalibru od 85 do 140 mm w artylerii naziemnej i rakietowej, od 60 do 90 mm w artylerii przeciwlotniczej oraz od 100 do 200 mm w artylerii nadbrzeżnej i okrętowej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
