|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nad urządzeniem, które za pomocą plazmy usuwać będzie plamy ropy naftowej z powierzchni wody, pracuje międzynarodowy zespół, w którym uczestniczą polscy naukowcy. Będzie to pierwszy takiego typu rozwiązanie na świecie. Nad wynalazkiem pracują w ramach projektu PlasTE... W dniach 15 - 16 marca 2012 r. w Buckinghamshire, Wlk. Brytania, odbędzie się konferencja pt. "Nanolaboratoria - fizyka i chemia endofulerenów małocząsteczkowych".
Chemicy syntetyczni wytworzyli czyste próbki, w których klatki fulerenowe (C60) zawierają małe cząsteczki. Fuleren to dowolna cząstk... Dr Jean Lilensten z Laboratoire de Planétologie de Grenoble we Francji zdobył pierwszą nagrodę Europlanet za wybitne osiągnięcia na polu angażowania społeczeństwa w nauki planetarne. Infrastruktura badawcza Europlanet jest programem o budżecie 6 mln EUR w części ... W jaki sposób osoby nierozróżniające barw odróżnią paprykę żółtą od czerwonej? Jak poznają, czy pomidor, którego chcą kupić jest już czerwony? Czy prawidłowo odczytają kolorową legendę tabeli umieszczonej w encyklopedii? Sposób na rozwiąz... Grzegorz Mendel, XIX-wieczny augustiański zakonnik i badacz, uznawany za ojca współczesnej genetyki, wykorzystał gen, odpowiadający za barwę kwiatu grochu, do badania zasady dziedziczenia poszczególnych cech u tej rośliny. Od tamtej pory naukowcy...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 AsfaltenyCzy wiesz że...? Gaz – stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu. Wszystkie one cały czas przemieszczają się w przestrzeni zajmowanej przez gaz i nigdy nie zatrzymują się w jednym miejscu. Między cząsteczkami nie występują żadne oddziaływania dalekozasięgowe, a jeśli, to bardzo słabe. Jedyny sposób, w jaki cząsteczki na siebie oddziałują, to zderzenia. Oprócz tego, jeśli gaz jest zamknięty w naczyniu, to jego cząsteczki stale zderzają się ze ściankami tego naczynia, wywierając na nie określone i stałe ciśnienie. Karbeny – składniki asfaltu chemicznie podobne do asfaltenów, lecz nierozpuszczalne w zimnym tetrachlorku węgla (choć rozpuszczalne w disiarczku węgla). Asfalteny – składniki organiczne asfaltów, występujące też w ropie naftowej i wielu innych bitumach. Twarde, barwy czarnej lub czarnobrunatnej, nierozpuszczalne w niskocząsteczkowych alkanach, rozpuszczalne w toluenie i w disiarczku i (przynajmniej częściowo) tetrachlorku węgla. Są nietopliwe, a powyżej 300°C rozkładają się (z wydzieleniem koksu i gazu). Toluen (metylobenzen), C6H5CH3 - organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów aromatycznych, stosowany często jako rozpuszczalnik organiczny. Odkrywcą toluenu był polski chemik Filip Walter.
Malteny – rozpuszczalna frakcja węglowodorów, będąca głównym, obok asfaltenów, składnikiem organicznym asfaltów; występują też w wielu innych bituminach. Asfalty mają charakter układów koloidalnych, w których asfalteny są rozproszone w maltenach. W przeciwieństwie do asfaltenów, malteny są rozpuszczalne w niskocząsteczkowych alkanach np. heksanie, co wykorzystuje się praktycznie do rozdzielenia tych składników asfaltu. Chemicznie są mieszaninami związków wielopierścieniowych, w znacznej części aromatycznych (o wielu skondensowanych pierścieniach) o wysokich masach cząsteczkowych średnio w granicach 400-1500; obok węgla i wodoru zwierają tlen, azot (rzędu 1%) i siarkę (kilka %); charakterystyczna jest obecność (nawet do kilku %) takich metali jak Fe, Ni, V. Alkany (łańcuchowe węglowodory nasycone, parafiny od łac. parum affinis- mało reaktywne) – organiczne związki chemiczne zbudowane wyłącznie z atomów węgla i wodoru, przy czym atomy węgla połączone są ze sobą wyłącznie wiązaniami pojedynczymi.
Ropa naftowa (olej skalny, czarne złoto) – ciekła kopalina, złożona z mieszaniny naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych (bituminów), z niewielkimi domieszkami azotu, tlenu, siarki i zanieczyszczeń. Ma podstawowe znaczenie dla gospodarki światowej jako surowiec przemysłu chemicznego, a przede wszystkim jako jeden z najważniejszych surowców energetycznych. Termin wprowadzony przez francuskiego chemika Boussingaulta (1837). Zobacz teżPrzypisy
Czy wiesz że...? beta Asfalt – materiał (lepka ciecz lub skała) pochodzenia naturalnego (asfalt naturalny) lub otrzymywany jako jedna z frakcji przerobu ropy naftowej (asfalt ponaftowy), o konsystencji stałej lub półstałej o barwie od ciemnobrązowej do czarnej. Jest on układem koloidalnym o dużej trwałości, składającym się z dwóch faz: rozproszonej (asfalteny) i rozpraszającej (oleje). Jest stosowany do budowy nawierzchni dróg, do produkcji papy oraz jako materiał izolacyjny (lepik asfaltowy). Jest to mieszanina wielkocząsteczkowych węglowodorów łańcuchowych, cyklicznych oraz związków heterocyklicznych. O jakości asfaltu decyduje jego temperatura mięknienia, ciągliwość, stopień penetracji, łamliwość. Należy do tak zwanych bitumin.
Węglowodory aromatyczne, areny – cykliczne węglowodory, w których istnieje układ naprzemiennie położonych sprzężonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla. Cząsteczki związków aromatycznych są płaskie (o ile ich struktura przestrzenna nie wymusza odchyłek, jak np. dla fullerenu C60), a wszystkie atomy pierścienia aromatycznego muszą mieć hybrydyzację sp2.
Koks – paliwo uzyskiwane poprzez przemysłowe wygrzewanie węgla kamiennego w temperaturze 600-1200 °C w specjalnie w tym celu skonstruowanym piecu koksowniczym za pomocą gazów spalinowych (przy ograniczonym dostępie tlenu). Jest to paliwo o wyższej kaloryczności od zwykłego węgla kopalnego, gdyż zawiera co najmniej 90-95% czystego pierwiastka węgla, zaś specjalne gatunki węgla przy odpowiedniej technologii mogą dawać nawet czystość rzędu 98%. W procesie koksowania z surowego węgla usuwane są gazy, ciecze, substancje łatwotopliwe (np. siarka), oraz inne substancje (głównie organiczne) ulegające rozkładowi w tych temperaturach.
Jean Baptiste Boussingault (ur. 2 lutego 1802 w Paryżu, zm. 12 maja 1887 w Paryżu), chemik i agronom francuski. Zajmował się problemami odżywiania się roślin, pisząc liczne dzieła z tej dziedziny. Sławę zyskał prowadząc badania chemiczne, fizyczne i fizjologiczne.
Dwusiarczek węgla [nazwy systematyczne: disiarczek węgla lub siarczek węgla(IV)], CS2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczków, siarkowy analog dwutlenku węgla.
Czterochlorek węgla, CCl4 (tetrachlorometan, tetrachlorek węgla, tetra) - związek chemiczny z grupy halogenoalkanów, w pełni chlorowana pochodna metanu. Dawniej powszechnie stosowany jako tani rozpuszczalnik, szczególnie często używany przy ekstrakcji tłuszczów i innych związków organicznych z roślin, a także jako dodatek do środków czystości, rozpuszczalnik do farb i klejów (m.in. butaprenu). Do lat 80 XX wieku był stosowany jako środek gaśniczy w gaśnicach tetrowych. Stosowany także jako rozpuszczalnik w niektórych syntezach chemicznych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
