Operacjonizm - ruch w filozofii nauki, którego tezy zostały sformułowane i były bronione przez Bridgmana. Wyrósł na gruncie tego, co było traktowane jako praktyka i poglądy fizyków w tym mniej więcej czasie, gdy tworzyła się teoria względności i mechanika kwantowa. Podobnie jak pozytywizm "logiczny, operacjonizm kładzie nacisk na ścisły związek z eksperymentem jako rzeczą konieczną do obiektywnych rozważań, ale skupia się raczej na pojęciach niż na zdaniach, szukając dla nich zabezpieczenia przed bezsensownością przez definiowanie ich przez odwołanie się wyłącznie do precyzyjnie zdefiniowanych operacji eksperymentalnych. Na przykład „długość stołu" można potraktować jako liczbę wskazującą, ile razy ustalony pręt mierniczy należy przykładać do krawędzi stołu - od początku do końca tej krawędzi. Jeśli istnieje więcej niż jeden sposób mierzenia długości, na przykład czas, w którym światło biegnie od początku do końca krawędzi stołu i wraca, to istnieje więcej pojęć „długości". Ponadto pytania, na które nie można odpowiedzieć w sposób rozstrzygający przez odwołanie się do operacji, są eliminowane z nauki, takie na przykład jak: „Czy wszystko w świecie jest dwa razy większe w nocy niż w dzień?" Z uwagi na to, że było to radykalne odejście współczesnej fizyki od uświęconych idei, takich jak geometria euklidesowa, nie jest trudno wyjaśnić, dlaczego Bridgman próbował oczyszczać pojęcia fizyczne operacyjnie, tak aby uniknąć dalszych przeszkód w rozwoju fizyki.

Najczęściej spotykany pod nazwą: modele równoległego rozproszonego przetwarzania informacji (tj. modele PDP). Wg koneksjonistów, mózg jest komputerem i bardzo szybko interpretuje on nieprecyzyjną informację sensoryczną. Tym samym odróżnia on np. szept w hałaśliwym pomieszczeniu. Koneksjonizm dąży do zastąpienia metafory komputerowej metaforą mózgową. Samo funkcjonowanie mózgu ma przebieg statyczny, dlatego też koneksjoniści uważają, iż w stanie czynnościowym procesów dane magazynują się na bardzo krótki czas. W ten sposób każda wiedza zawarta jest implicite w strukturze urządzenia wykonawczego. Nie istnieje oddzielny procesor interpretujący wiedzę z bezpośrednim dostępem do niego. To właśnie wiedza wpływa na przebieg przetwarzania informacji. Koneksjoniści sugerują, iż złudzeniem jest przejście od tzw. wiedzy rozproszonej do wiedzy podmiotowej. Próbują oni dokonać wyraźnej zmiany w kartezjańskiej tezie o kopiowaniu świata zewnętrznego w aktach poznawczych.