|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: 17 czerwca rozpoczęła się wyprawa naukowców z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie na Spitsbergen. Badacze z UMCS pod kierunkiem dr. Andrzeja Gluzy z Zakładu Meteorologii i Klimatologii wykonają pomiary meteorologiczne, hydrologiczne i hydrochemicz... Niebieskie Karty to procedura interwencji wobec przemocy w rodzinie, składająca się odpowiedniej dokumentacji i sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia występowania przemocy. Obowiązuje ona w policji od 1998 roku, a w pomocy społecznej od 2004 ... Ministrowie ds. innowacyjności zebrali się 21 lutego w Brukseli, by dyskutować nad propozycjami Komisji dotyczącymi programu Horyzont 2020 na spotkaniu Rady ds. Konkurencyjności. Plany na rzecz nowego i zoptymalizowanego, unijnego programu finansowania badań naukowych i innowacji, który ma się rozpocząć... W mózgach osób, które osiągnęły wysoką pozycję społeczną jest większa ilość receptorów dopaminy, niż u osób, którym nie udało się wspiąć po drabinie społecznej.
Badania przeprowadzone przez dr Dianę Martinez i jej kolegów pokazały z... Aparat łączący możliwości magnetometru cezowego i zestawu do lokalizacji GPS RTK powstał dzięki subwencji Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w ramach programu NOVUM. To sprzęt służący do nieinwazyjnej prospekcji archeologicznej. Twórcami nowatorskie...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
AstronawigacjaCzy wiesz że...? Szerokość geograficzna (ang. latitude, symbol φ) - jedna ze współrzędnych geograficznych, kąt pomiędzy lokalną osią pionu a płaszczyzną równika. Wartości szerokości geograficznej rozciągają się między 0° na równiku i 90° na biegunach. Szerokość geograficzna może być północna (N; zobacz: półkula północna) lub południowa (S; zobacz: półkula południowa). Chronometr – zegar, cechujący się dużą dokładnością i odpornością na zmienne warunki pracy. Dawniej pojęcie to odnosiło się wyłącznie do zegarów mechanicznych, obecnie, chronometrami bywają nazywane również inne systemy pomiaru czasu, działające w oparciu o urządzenia elektroniczne i łączność radiową lub satelitarną. Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) - abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.: Astronawigacja – oznaczanie pozycji statku lub samolotu na podstawie pomiarów wysokości (astronomicznej) i azymutu niektórych ciał niebieskich. Hierarchia ważności ciał niebieskich jest następująca: najważniejszym z nich jest Słońce, potem Księżyc, dalej Wenus i Jowisz. W dalszej kolejności Mars, Saturn i 57 gwiazd nawigacyjnych. Dopiero daleko na końcu pozostałe 116 gwiazd zamieszczone w The Nautical Almanac pod koniec tego rocznika.). Nawigacja – dział wiedzy zajmujący się określaniem bieżącego położenia oraz drogi do celu dla statków, pojazdów i innych przemieszczających się obiektów.
Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego. W astronawigacji wykonuje się 95% obserwacji ze Słońca. Pozostałe 4% z Księżyca, Wenus i Jowisza, a 1% z pozostałych ciał niebieskich. Obecnie, po upowszechnieniu nawigacji satelitarnej, traktowana jako sposób zapasowy. Ze względu na brak dostatecznie dokładnych przyrządów pomiarowych, początkowo posługiwano się Słońcem i gwiazdami do wyznaczenia przybliżonego kierunku poruszania się. Stosując kwadrant można było ustalić szerokość geograficzną, mierząc kąt między horyzontem a Gwiazdą Polarną. Dopiero wynalazek chronometru w 1759 roku pozwolił na określenie długości geograficznej. Ułożone zostały tablice, pozwalające na obliczenie położenia ciała niebieskiego na sferze niebieskiej w dowolnym momencie (efemerydy). Wprowadzono, dokładniejszy od kwadrantu, sekstant. Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
Brzask astronomiczny – faza wschodu Słońca, gdy promienie Słońca na tyle rozświetlają niebo, że najsłabsze gwiazdy przestają być widoczne. Brzask astronomiczny ma miejsce, kiedy Słońce znajduje się od 12° do 18° poniżej linii horyzontu. Brzask astronomiczny kończy okres nocy astronomicznej. Aby otrzymać linię pozycyjną należy:
Obserwacje powtórzyć dla kilku innych ciał, aby uzyskać kilka linii pozycyjnych. Ponieważ pomiarów można dokonywać zasadniczo między brzaskiem nawigacyjnym a brzaskiem astronomicznym, w celu lepszego wykorzystania czasu, najpierw mierzy się wysokość kilku gwiazd, a po zakończeniu pomiarów dokonuje się obliczeń. Nawigacja satelitarna – rodzaj radionawigacji wykorzystujący fale radiowe ze sztucznych satelitów w celu określania położenia punktów i poruszających się odbiorników wraz z parametrami ich ruchu w dowolnym miejscu na powierzchni Ziemi.
Linia pozycyjna - jest zbiorem punktów możliwej pozycji jednostki (statku), określonym stałą wartością mierzonej wielkości fizycznej. Pomiar tej wielkości (parametru linii) z dowolnego jej punktu daje zawsze ten sam wynik. Zobacz teżLinki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Brzask nawigacyjny lub nautyczny to ta faza wschodu Słońca, w której horyzont i krajobraz staje się na tyle widoczny, że możliwa staje się nawigacja żeglarska w oparciu o oświetlone obiekty, a zarazem na niebie są widoczne najjaśniejsze gwiazdy, wobec których można określić pozycję.
Azymut (ar. as-sumūt, as-simūt(lm), od samt=prosta droga, kierunek, cel) - to kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia, a danym kierunkiem poziomym. Wartość azymutu liczy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wyraża w mierze kątowej, najczęściej w stopniach. Azymut może służyć do orientacji w terenie i do orientowania pomiarów geodezyjnych.
Słońce (łac. Sol) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety oraz mniejsze ciała niebieskie. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.
Sekstant – optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żeglarstwie i astronomii, służący do mierzenia wysokości ciał niebieskich nad horyzontem, a także kątów poziomych i pionowych pomiędzy obiektami widocznymi na Ziemi. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa sexta, co znaczy szóstą część, ponieważ kątomierz (limbus) – podstawowa część przyrządu, stanowi wycinek jednej szóstej koła. Najczęstszym zastosowaniem sekstantu jest określenie szerokości geograficznej na podstawie pomiaru wysokości Słońca o godzinie 12 w południe czasu słonecznego lub określenie pozycji na podstawie pomiarów wysokości gwiazd rano i wieczorem. W nawigacji terrestrycznej za pomocą sekstantu mierzy się kąt pionowy lub kąty poziome służy to do łatwego określenia odległości od mierzonego obiektu .
Efemerydy – dane, najczęściej tabelaryczne, dotyczące przebiegu przyszłego zjawiska astronomicznego, np. pozorne położenie Słońca, Księżyca i planet na niebie w określonym czasie i w określonym miejscu na Ziemi. Efemerydy zawierają również dane o ważnych zjawiskach astronomicznych, takich jak zaćmienie Słońca i Księżyca, pozornej retrogradacji, czasie gwiazdowym i pozycje węzłów księżyca, położenie i układ gwiazd lub innych ciał niebieskich w wybranym dniu.
Wysokość astronomiczna - kąt między płaszczyzną horyzontu astronomicznego, a kierunkiem na ciało niebieskie. W astronawigacji przyrządem do wyznaczania jej jest sekstant.
Ciało niebieskie – każdy obiekt fizyczny, układ powiązanych ze sobą obiektów lub ich struktur, występujący w przestrzeni kosmicznej poza granicą atmosfery ziemskiej. Ciało niebieskie jest przedmiotem zainteresowania astronomii. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |