Aszuruballit II - Polski Serwis Naukowy

Aszur-uballit II (akad. Aššur-uballiṭ, tłum.'"bóg Aszur ożywił/obdarzył życiem") – ostatni król Asyrii. Generał, który po śmierci Sin-szar-iszkuna w 612 roku p.n.e. kontynuował walkę o ocalenie resztek państwa asyryjskiego w oparciu o Egipt, w zamian za Syrię, Fenicję i Judę.

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.

Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya, nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

Wojna z koalicją

Po upadku stolicy przeniósł się do Harranu, skąd kierował walką z Medami i Babilończykami. Zmagania o miasto toczyły się blisko przez dwa lata do 608 r. p.n.e., które dwukrotnie przechodziło z rąk do rąk. Świadczy to o determinacji Asyryjczyków, którzy pomimo utraty rdzennej Asyrii i klęskach pod Aszur i Niniwą nadal walczyli o uratowanie państwa. Ostatecznie gdy Harran został zdobyty i zniszczony przez Babilończyków, Medów i sprzymierzonych z nimi Scytów w 608 r. p.n.e., pozostałości armii asyryjskiej skierowały się na zachód w kierunku Eufratu, gdzie miały czekać na posiłki egipskie.

Sin-szar-iszkun, Sinszariszkun - król Asyrii, syn Aszurbanipala, rządził wraz z bratem Aszuretilianim nad częścią imperium, od r. ok. 626 p.n.e. samodzielnie, ale chronologia jest niepewna (626-612 p.n.e.) i zasięg terytorialny trudny do ustalenia. Ostatni dwaj królowie z dynastii Sargonidów, którzy byli świadkami nieuchronnego upadku Asyrii. Sinsariszkun swoimi nieudolnymi rządami przyczynił się do końca państwa asyryjskiego.

Harran, Charan albo Carrhae – stanowisko archeologiczne na terenie starożytnego miasta w południowo-wschodniej Turcji, około 40 kilometrów na południowy wschód od Şanlıurfa.

Śmierć króla

Nie znamy okoliczności śmierci króla, bowiem źródła urywają się na r. 608 p.n.e. i z tą datą wielu historyków wiąże jego koniec. Istnieje hipoteza, według której do śmierci Aszur-uballita II przyczynili się Egipcjanie, którzy nie widzieli już potrzeby wspomagania przegranego, słabego sojusznika, skoro sami mogli zająć to, co chcieli.

Zdobycie Harranu w 608 r. p.n.e. przez Medów, Babilończyków oraz Scytów przyczyniło się do rozbicia głównych wojsk Aszuruballita II i śmierci ostatniego asyryjskiego króla. Upadek Harranu oznaczał też fiasko planów odbudowy Asyrii w oparciu o prowincje i wojska stacjonujące w północnej Mezopotamii oraz pomoc Egiptu.

Scytowie – koczownicze ludy irańskie wywodzące się z obszarów pomiędzy Ałtajem a dolną Wołgą[potrzebne źródło], zamieszkujące od schyłku VIII lub od VII wieku p.n.e. północne okolice Morza Czarnego. Byli spokrewnieni z Sakami i Sarmatami.

Jego śmierć oznacza ostateczny koniec państwa asyryjskiego, którego resztki wojsk zostały pokonane pod Karkemisz w 605 roku p.n.e..

Przypisy

Laessøe J., Ludy Asyrii,Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1972, str. 133.