|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 13 listopada br. (piątek) o godz. 11:00 w auli gmachu głównego Politechniki Wrocławskiej (wyb. Wyspiańskiego 27, bud. A-1) odbędzie się uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa Politechniki Wrocławskiej prof. Josephowi Klafterowi*, rektorowi Te... Profesor Janusz Małłek z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzyma tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Uroczystość odbędzie się w czwartek, 17 września w Olsztynie. Senat UWM uhonorował prof. Małłka za "wy... Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Uroczystość wręczenia dyplomu odbyła się podczas posiedzenia senatu AGH. Senat uczelni uhonorował prof. Je... Senat Uniwersytetu Warszawskiego podjął uchwałę o nadaniu tytułu doktora honoris causa profesorowi Elie Wieselowi - poinformowała PAP rzeczniczka UW Anna Korzekwa. Uchwała Senatu UW została podjęta 18 stycznia. Uroczystość nadania tytułu dokt... Prof. Olivier Blanchard - doradca ekonomiczny i dyrektor Departamentu Badań Międzynarodowego Funduszu Walutowego - otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Ceremonia, która odbyła się 1 czerwca, kończy tydzień obcho...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Augustyn JankowskiCzy wiesz że...? List do Filemona [Flm lub Filem.] – list Pawła z Tarsu, stanowiący księgę Nowego Testamentu, zaadresowany do Filemona – chrześcijanina z frygijskiego miasta Kolosy. List do Filemona jest krótkim osobistym pismem w sprawie Onezyma – zbiegłego niewolnika należącego do Filemona. Apostoł wstawia się za niewolnikiem, który postanowił zostać chrześcijaninem, i obiecuje uiścić odszkodowanie za ewentualne szkody przez niego spowodowane. List ten porusza szereg ważkich kwestii teologicznych dotyczących niewolnictwa i w szerszym kontekście zależności ekonomicznej jednego człowieka od drugiego. Interpretacje zawartych w nim tez zmieniały się na przestrzeni dziejów wraz z przekształceniami systemów ekonomicznych i politycznych. Biblia Poznańska należy do współczesnych przekładów Pisma Świętego na język polski. Inicjatorem jej powstania był w grudniu 1960 r. ks. prof. Aleksy Klawek, który stanął na czele zespołu redakcyjnego złożonego z biblistów związanych głównie z Uniwersytetem Jagiellońskim. Opracowaniem przekładu Starego Testamentu kierował ks. Michał Peter, zaś Nowego Testamentu – ks. Marian Wolniewicz. Pierwsze wydanie kompletnego przekładu ukazało się w 1975. List do Kolosan [Kol] – list św. Pawła, napisany do gminy chrześcijańskiej w Kolosach, stanowiący księgę Nowego Testamentu. Adresaci listu wywodzili się prawdopodobnie ze środowiska pogańskiego. List prezentuje obraz żywej, zjednoczonej i stałej w wierze, jednak nie w pełni dojrzałej duchowo wspólnoty. Został napisany w celu umocnienia wiary młodego Kościoła kolosańskiego i ostrzeżenia go przed grożącymi mu błędami. Zgodnie z listem chrześcijanie powołani są do nowego życia w Chrystusie, który jest Głową Kościoła, i nie powinni poddawać się w niewolę nauk czysto ludzkich. Jako wybrani przez Boga powinni dawać świadectwo nowego życia i w swym postępowaniu mieć wzgląd na Jezusa Chrystusa. Augustyn Jankowski (ur. 14 września 1916 w m. Złotoust na Uralu, zm. 6 listopada 2005 w Krakowie na zawał serca), właściwie Bogdan Jankowski – benedyktyn, opat tyniecki, wybitny biblista, redaktor naukowy Biblii Tysiąclecia, członek Papieskiej Komisji Biblijnej Kongregacji Nauki Wiary, doktor honoris causa PAT. Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Opat (łac. abbas - ojciec, arm. abba - ojciec) – wyższy przełożony w męskich zakonach katolickich należących do kręgu zakonów mniszych. Odpowiednikiem w zakonach żeńskich jest ksieni. Bogdan Jankowski urodził się w Rosji, w rodzinie inżyniera. Na mocy traktatu ryskiego z 1921 r. przyjechał do Polski. Studiował filozofię i filologię klasyczną na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego (1934-1939), następnie przez cztery lata przygotowywał się do kapłaństwa w warszawskim seminarium duchownym. 19 czerwca 1943 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Antoniego Szlagowskiego, po czym przez dwa lata pracował jako wikariusz w Kołbieli. Następnie studiował teologię na Uniwersytecie Warszawskim (1945-1946) i w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1946-1948). Po powrocie do Polski pełnił funkcję prefekta studiów w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. List do Filipian [Flp lub Fil.] to jeden z listów więziennych św. Pawła, napisany prawdopodobnie podczas jego uwięzienia w Rzymie (lata 61−63), lub wcześniej w Efezie (56−57).
Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów. W roku 1956, po 12 latach pracy kapłańskiej w Archidiecezji Warszawskiej, został benedyktynem i zamieszkał w opactwie tynieckim, zmienił wtedy imię na Augustyn. 30 listopada 1959 złożył tam śluby wieczyste. W latach 1985-1993 pełnił funkcję opata tynieckiego. Należał do grona najwybitniejszych polskich biblistów. Już w r. 1959 wydał obszerny komentarz naukowy do Apokalipsy św. Jana, swojej ulubionej księgi biblijnej. W tym samym roku rozpoczął pracę nad polskim przekładem Pisma Świętego z języków oryginalnych, którą zakończył w 1965 r. Był współautorem tłumaczenia Listu do Efezjan, Listu do Filipian, Listu do Kolosan, Listu do Filemona i Apokalipsy św. Jana zawartych w wydanej pod jego redakcją naukową Biblii Tysiąclecia. Przełożył też Apokalipsę św. Jana z Biblii Poznańskiej. Biblistyka - grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.
Kołbiel – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Kołbiel, na Równinie Garwolińskiej, na południowy wschód od Otwocka, przy drodze krajowej nr 17, będącej częścią drogi międzynarodowej E372 oraz drodze krajowej nr 50, nad rzeką Świder. Był profesorem zwyczajnym teologii, licencjatem nauk biblijnych (w specjalności: teologia biblijna Nowego Testamentu) i magistrem filozofii. Wykładał na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (od 1963). W latach 1978-1989 był członkiem Papieskiej Komisji Biblijnej. W 1996 został doktorem honoris causa Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) - najstarsza z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.
Apokalipsa Świętego Jana [Ap], Księga Objawienia, Objawienie Jana [Obj] (gr. Ἀποκάλυψις Ιωάννου – Objawienie Jana) – jedyna prorocza księga Nowego Testamentu, opisująca zagładę świata i powstanie "Nowego Świata" zanim nastąpi jego koniec i Sąd Ostateczny. Apokalipsa zawiera bardzo liczne odwołania do Starego Testamentu. Tradycja za autora uważa Jana Ewangelistę (choć nie jest to pewne, a eschatologia księgi różni się od eschatologii Ewangelii Jana). Powstanie datuje się na okres prześladowań chrześcijan w Azji Mniejszej (a więc po roku 68) i najprawdopodobniej powstawała w różnych etapach. Napisał 30 własnych książek, był współautorem kolejnych 10. Opublikował też ponad 100 artykułów w pismach teologicznych i dziełach zbiorowych. Od 1972 r. redagował serię biblijną "Attende lectioni". PublikacjeLinki zewnętrzneUniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie (UPJPII) (wcześniej Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie) – przejął tradycje zasłużonego dla kultury narodu i Kościoła w Polsce Wydziału Teologicznego Jagiellońskiej Wszechnicy i kontynuuje to dziedzictwo wieków pod opieką świętego Jana z Kęt, świętej Jadwigi Królowej oraz świętego Józefa Sebastiana Pelczara.
Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii) – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem. Zawał mięśnia sercowego jest postacią choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego (obok: nagłej śmierci sercowej, dławicy sercowej, przewlekłej choroby niedokrwiennej serca i tzw. "kardiomiopatii" niedokrwiennej).
Czy wiesz że...? beta Papieska Komisja Biblijna (łac. Pontificia Commissio Biblica) – komisja złożona z kardynałów i naukowców, która decyduje o stanowisku Kościoła Rzymskokatolickiego wobec Biblii i nauk biblijnych. Komisja wchodzi w skład Kurii Rzymskiej.
Klasztor benedyktynów w Tyńcu wraz z Kościołem św. Piotra i św. Pawła – opactwo benedyktynów w Tyńcu w granicach Krakowa, w jego południowo-zachodniej części.
Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona w 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według ogólnoświatowego rankingu Academic Ranking of World Universities. Uczelnia wielokrotnie była zwycięzcą corocznych rankingów uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
Doctor honoris causa (z łac. [doktor] dla zaszczytu) – honorowy tytuł naukowy nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[potrzebne źródło] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym.
Antoni Władysław Szlagowski (ur. 10 lipca 1864 w Gulczewie, zm. 28 lutego 1956 w Milanówku) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1928–1956.
Biblia Tysiąclecia (BT) – polski przekład Biblii z języków oryginalnych zainicjowany przez opactwo benedyktynów tynieckich z Krakowa, wydany przez Pallottinum po raz pierwszy w roku 1965. Było to pierwsze tłumaczenie całej Biblii na język polski w Kościele katolickim od ponad 350 lat, czyli od Biblii Jakuba Wujka. Zrywało z tradycyjnym językiem biblijnym, ale po upływie kilkudziesięciu lat samo stworzyło wzorzec języka biblijnego.
Benedyktyni – pełna łacińska nazwa Ordo Sancti Benedicti (O.S.B.). Najstarszy katolicki zakon mniszy, założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Motto zakonu brzmi: Ora et labora (módl się i pracuj). Mnisi ślubują: stałość (stabilitas), obyczaje monastyczne (conversatio morum) i posłuszeństwo (oboedientia) wobec Reguły. Benedyktyni przyczynili się do rozwoju kultury europejskiej, prowadzą słynne szkoły i zajmują się ogrodnictwem i zielarstwem. Nadal produkują na bazie własnej recepty likier z 40 ziół, zwany benedyktynem. Pierwsi produkowali go zakonnicy francuscy w klasztorze w Fécamp (Normandia). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
