|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Najnowsze badania pokazują, że około 7500 lat temu społeczności hodowlane Europy Środkowej przyczyniły się do zmiany sposobu trawienia laktozy zawartej w mleku. Niemieccy i brytyjscy naukowcy w artykule opublikowanym w czasopiśmie Public Library of Science (PLoS) Comput... O Bizancjum opowie 20 sierpnia prof. dr hab. inż. Stanisław Massel w ramach Letnich Spotkań z Nauką nad jeziorem Wdzydze w Czarlinie-Skoczkowie, organizowanych przez Instytut Budownictwa Wodnego (IBW) PAN w Gdańsku wspólnie z Instytutem Oceanologii (IO) PAN w Sopocie.J... Naukowcy prowadzący badania w ramach inicjatywy poświęconej historii populacji zwierząt morskich przejrzeli historyczne archiwa i przetrząsnęli prehistoryczne śmietniki w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o zmiany, jakim podlegały na przestrzeni wieków populacje ryb w morzach północnej Europy.
Uczeni, których działaln... Pozostałości murów pierwszego typowego fortu rzymskiego wzniesionego na barbarzyńskich terenach na północ od Morza Czarnego odkryli polscy archeolodzy w Bałakławie na Krymie - poinformował PAP kierownik wykopalisk dr Radosław Karasiewicz-Szc... Przeprowadzenie prac wykopaliskowych na terenie wczesnośredniowiecznego grodziska Gąszczyk niedaleko Częstochowy było celem obozu naukowego zorganizowanego w połowie lipca przez Zakład Nauk Pomocniczych Historii Uniwersytetu Śląskiego. W obozi...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
AutarisCzy wiesz że...? Agilulf – król Longobardów w latach 591-616. Kuzyn Autarisa i mąż wdowy po nim, Teodolindy. Za jego panowania wzmocniona została władza królewska oraz postępowała chrystianizacja pod presją papieża Grzegorza Wielkiego i za poparciem królowej Teodolindy. Sam Agilulf nie ochrzcił się, ale w 603 roku ochrzczony został jego syn i przyszły następca Adaloald. Pozwolił św. Kolumbanowi założyć klasztor we Bobbio, po czym w roku 613 wsparł opactwo darowizną. Bawarowie – inaczej Bajuwarowie, jedno z plemion germańskich, zamieszkujące tereny dzisiejszej Bawarii. Istnieje też hipoteza, że byli potomkami celtyckich Bojów. Autaris (ur. ok. 540, zm. 5 września 590) – syn Klefa, król Longobardów od 584. Po objęciu władzy książęta longobardzcy odstąpili mu połowę zdobytych ziem cesarstwa rzymskiego. Dzięki temu został również najbogatszym właścicielem ziemskim co umocniło jego władzę i prestiż. Autaris podczas swego panowania odparł ataki Franków króla Childeberta II, zawarł sojusze z Bizancjum i Bawarami, poślubił córkę Garibalda, księcia bawarskiego, Teodolindę. Pod koniec panowania zabronił Longobardom przyjmowania chrztu. Zmarł otruty 5 września 590 roku. Klef – król Longobardów w latach 572 - 574 (lub 573 - 574). Następca Alboina, z którym nie był spokrewniony. W trakcie swego panowania kontynuował ekspansję zajmując Toskanię i Umbrię. Został zamordowany w wyniku spisku pałacowego. Jego syn Autaris przejął władzę dopiero ok. 585 roku, po okresie bezkrólewia.
Teodolinda (ok. 570 - 628), królowa Longobardów, córka Garibalda, księcia Bawarów. W 588 poślubiła króla Longobardów Autarisa. Małżeństwo to przyczyniło sie do wzmocnienia Longobardów w opozycji do Franków i zbliżyło do kościoła katolickiego. Po śmierci Autorisa w 590 poślubia jego następcę Agilulfa, po którego śmierci (616) objęła regencje w imieniu swego niepełnoletniego syna Adaloalda. Teodolinda ufundowała wiele kościołów, w tym katedrę w Monzie. Jego następcą został Agilulf. Przypisy
Bibliografia
Frankowie(łac. gens Francorumlub Franci) - to nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium Rzymu, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal cała Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stałą się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i państwu niemieckiemu.
Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").
Czy wiesz że...? beta Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) – lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili właśnie długie, barbarzyńskie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał zwiększyć ich pozorną liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.
Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |