Avigdor Lieberman, hebr. אביגדור ליברמן (ur. 5 czerwca 1958 w Kiszyniowie) – izraelski polityk i lider partii Yisrael Beitenu. Najbardziej znany w Izraelu z powodu jego planu ponownego wytyczenia tzw. Zielonej Linii, granicy z Autonomią Palestyńską, w taki sposób, iż tzw. meshulash ("trójkąt") stanowiący region Wadi-Ara (który stał się terytorium Izraela na mocy porozumienia z Jordanią w 1949 roku), powróciłby pod arabskie panowanie. Lieberman wyjaśnia swój pomysł tym, że praktycznie wszyscy mieszkańcy tego terenu to Palestyńczycy, którzy powinni mieszkać w granicach przyszłego państwa palestyńskiego. Oba kraje, zarówno palestyński, jak i izraelski winny być zdaniem Liebermana jednolite narodowościowo.

Wielu Izraelczyków postrzega plan Liebermana jako przymusowy "transfer" populacji arabskiej, co przypomina propozycje innych skrajnie prawicowych partii politycznych. Pomimo że zrealizowanie koncepcji Liebermana nie spowoduje wygnania Arabów z ich domów, utracą oni całość izraelskich praw obywatelskich, a zwierzchność nad nimi oddana zostanie przyszłemu państwu palestyńskiemu. Izraelscy Arabowie, Partia Pracy i inne ugrupowania silnie sprzeciwiają się propozycjom Liebermana.

W maju 2006 roku Lieberman wywołał ostre reakcje po tym jak zażądał egzekucji arabskich deputowanych do Knesetu, którzy spotkali się z członkami Hamasu. W październiku 2006 roku premier Ehud Olmert i Lieberman podpisali porozumienie koalicyjne. Zgodnie z nim, Lieberman został wicepremierem i ministrem ds. strategicznych. Ta ostatnia posada została stworzona specjalnie dla niego, w związku z zagrożeniem ze strony potencjału wojskowego Iranu.

31 marca 2009 roku został wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych w drugim rządzie Beniamina Netanjahu.

Życiorys

Lieberman urodził się w Mołdawii, będącej wówczas częścią Związku Radzieckiego. W 1978 roku wyemigrował do Izraela. Służył w wojsku izraelskim, a potem ukończył stosunki międzynarodowe i nauki polityczne na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.

Od 1983 do 1988 pomagał w utworzeniu Syjonistycznego Forum dla Żydów z Krajów Sowieckich, był także członkiem Zarządu Jerozolimskiej Korporacji Ekonomicznej i sekretarzem jerozolimskiej gałęzi związku zawodowego Histadrut. Od 1993 do 1996 pełnił stanowisko dyrektora generalnego partii Likud, a w latach 1996-1997 był dyrektorem generalnym biura premiera.

W 1999 utworzył i objął przywództwo w partii Yisrael Beitenu, wydawał także gazetę Yoman Yisraeli.

Został wybrany do Knessetu w 1999, gdzie pełnił stanowisko prezesa Izraelsko-Mołdawskiej Parlamentarnej Ligi Przyjaźni.

W marcu 2001, Lieberman został mianowany ministrem infrastruktury, ale zrezygnował z tego stanowiska w marcu 2002 roku. W lutym 2003 otrzymał tekę ministra transportu. Lieberman ostro opowiadał się przeciwko planowi likwidacji osiedli żydowskich w strefie Gazy, zamiast tego w maju 2004 roku zaproponował separację terytoriów zamieszkanych przez obie nacje. Plan ów stanowił, iż tylko ci Arabowie, którzy czują się "związani z Państwem Izrael" i byli "całkowicie mu lojalni", mogliby pozostać w Izraelu.[1] Jednak 30 maja premier Ariel Szaron odrzucił plan Liebermana, oświadczając m.in. "Uznajemy izraelskich Arabów za część Państwa Izrael". 4 czerwca 2004 roku, z powodu narastających sprzeciwów wobec planu Szarona, premier usunął Liebermana z rządu.

Jako lider ugrupowania Yisrael Beitenu, partii w większości złożonej z imigrantów z krajów byłego Związku Radzieckiego, opowiada się za odbieraniem obywatelstwa izraelskiego niektórym Arabom izraelskim oraz urządzaniem "testów na lojalność" dla pozostałych.[2]

W wyborach do Knessetu w 2006 roku, partia Liebermana uzyskała 11 miejsc (na 120), co w dużej mierze było zasługą zatrudnienia amerykańskiego eksperta od kampanii wyborczych, Arthura Finkelsteina. Był to wielki sukces tego ugrupowania, wykorzystującego slogan "Niet, Niet, Da" ("Nie, Nie, Tak") – opisującego sposób głosowania na ugrupowania odpowiednio Netanjahu, Olmerta i Liebermana.

Yisrael Beitenu nie weszło początkowo do rządu Olmerta. Sam Lieberman, niedługo po wyborach "zasłynął" swoją wypowiedzią z 5 maja, iż ci z arabskich deputowanych do Knessetu, którzy spotykają się z liderami Hamasu i Hezbollahu, powinni zostać osądzeni jako zdrajcy i kolaboranci.

Lieberman jest żonaty, ma trójkę dzieci.