Dziesięć awatar Wisznu (od lewego górnego rogu, zgodnie z ruchem wskazówek zegara: Matsja, Kurma, Waraha, Wamana, Kryszna, Kalkin, Budda, Parśurama, Rama, Narasinha, (w środku) Kryszna

Wisznu pojawia się na Ziemi w postaci wielu awatarów, które interweniują i zmieniają losy świata. Ich zasadniczym celem jest m.in. ocalenie świata, przywrócenie zasad religijnych i zwalczanie demonów.

Hajagriwa (sanskryt: हयग्रीव Hayagrīva, dosłownie "końska szyja" - w mitologii hinduskiej jeden z dajtjów, który ukradł Wedy z ust Brahmy. Został zabity przez Wisznu pod postacią ryby. Według innej wersji mitu jako człowiek o głowie konia (Hajaśirsza) uratował Wedy wykradzione przez Dajtjów.

Narada Muni (Sanskryt: नारद मुनी, nārada munī) – upełnomocniona inkarnacja, awatara Wisznu, wędrowny mędrzec, asceta , syn Brahmy, wieczny brahmaćarin. Podróżując ze swoim instrumentem - winą - po całym wszechświecie naucza bhaktijogi. Jest postacią, która bardzo często występuje w Śrimad Bhagawatam.. Śrila Wjasadewa, który zapisał Śrimad-Bhagawatam jest jego uczniem.

Kiedy Wisznu pojawia się w świecie materialnym, osobiście lub przez Swe osobiste pełne ekspansje, inkarnacje takie określane są jako amśa, kala, guna, juga i manwantara.

Kiedy na polecenie Wisznu pojawiają się w tym świecie jego towarzysze, inkarnacje takie określane są jako śaktjaweśa.

Awatary

puruszawatary,
lilawatary,
gunawatary,
manwantaraawatary,
jugawatary,
śaktjaweśawatary.

Juga Awatary

w satjajudze jest koloru białego;

w tretajudze jest koloru czerwonego,

w dwaparajudze jest czarniawy,

w kalijudze jest również czarniawy, ale czasami, w szczególnych kalijuga, przyjmuje kolor żółtawy (jak w przypadku Czajtanji Mahaprabhu).

Manwantara Awatary

Jadźnia,
Wibhu,
Satjasena,
Hari,
Waikuntha,
Adźita,
Wamana,
Sarwabhauma,
Riśabha,
Wiswakena,
Dharmasetu,
Sudhama,
Jogeśwara,
Brhadbhanu.

Spośród tych czternastu manwantarawatarów Jadźnia i Wamana są również lilawatarami, tych czternastu manwantarawatarów nazywa się także waibhawawatara.

Indra (sanskr. इन्द्र lub इंद) - w mitologii indyjskiej najważniejszy z bogów panteonu wedyjskiego, najczęściej wymieniane w Rygwedzie bóstwo, król bogów. Był panem wojny, uosobieniem odważnego wojownika, bohatera, ale także hulaki, który nadużywał somy, zwielokrotniającej jego moc. Władał deszczem, burzą, błyskawicą i gromem, a ponieważ zsyłał życiodajne deszcze uważano go także za boga płodności. Jego bronią był piorun (sankr. - wadźra). Najbardziej zasłynął jako pogromca demona suszy Wrytry. W mitach często rywalizuje z mędrcami podejmującymi ascezę, dzięki której uzyskiwali nadzwyczajne, niemalże boskie moce. Małżonką Indry jest Indrani zwana też Sachi Devi - piękna bogini gniewu i zazdrości o tysiącu oczu.

Gauranga ( trl. gaurāṅga , dosłownie: złoty, piękny, złocisty, jasny, o złocistych kończynach) - jedno z imion Kryszny , spopularyzowane przez ruch Hare Kryszna .

Śaktjaweśa Awatary

pośrednie

bezpośrednie

Kiedy Pan przychodzi osobiście, jest On zwany sakśat, czyli bezpośrednim śaktjaweśawatarem, a kiedy upełnomocnia jakąś żywą istotę, aby Go reprezentowała, to ta żywa istota jest zwana inkarnacją pośrednią, czyli aweśa.

Przykładami awatarów pośrednich są czterej Kumarowie, Narada, Prithu i Paraśurama. Są to w rzeczywistości żywe istoty, ale otrzymały one szczególną moc od Najwyższej Osoby Boga. Kiedy Pan wyposaża jakieś istoty w szczególną siłę czy bogactwo, są one wówczas zwane aweśa-awatarami. Czterej Kumarowie szczególnie reprezentują moc wiedzy Wisznu, a Narada reprezentuje służbę oddania dla Wisznu. Służba oddania jest również reprezentowana przez Pana Ćajtanję, który jest uważany za pełną reprezentację służby oddania. Brahma został wyposażony w moc stwarzania, a Król Prithu w moc utrzymywania żywych istot. Podobnie, Paraśurama został obdarzony mocą unicestwiania elementów zła.

Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

Demon (gr. δαίμων daimon - dosłownie ten, który coś rozdziela lub ten, który coś przydziela, także: nadprzyrodzona potęga, dola; łac. daemon) – istoty występujące w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, które zajmują pozycję pośrednią między bogami a ludźmi, między sferą ziemsko-ludzką, materialną, a sferą boską, czysto duchową; istoty o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej są to nieprzyjazne człowiekowi duchy, związane pierwotnie z pojęciem nieczystości sakralnej.

Kalpa Awatary

Matsja. Pierwszy awatar Wisznu

Dziesięć najbardziej znanych awatar Wisznu czyli Daśawatara, opisuje Garudapurana (1.86.10-11). Pojawiając się w ciągu jednego dnia Brahmy zwane są Kalpa Avatarami

Waraha

Pojawiają się kolejno:

W okresie "satjajuga"

1. Matsja – pod postacią ryby 2. Kurma – pod postacią żółwia 3. Waraha – pod postacią dzika 4. Narasinha – pod postacią pół-człowieka pół-lwa

W okresie "tretajuga"

5. Wamana – pod postacią karła 6. Paraśurama – pod postacią człowieka 7. Rama – pod postacią księcia Ajodhji

W okresie "dwaparajuga"

8. Kryszna – pod postacią człowieka, urodzonego w rodzinie pasterzy krów, który w przyszłości zostaje władcą

W okresie "kalijuga"

9. Budda – pod postacią człowieka, jednak część hinduistów uważa, że dziewiątym awatarem był Balarama (który zstąpił na Ziemię razem z Kryszną) 10. Kalkin – pod postacią jeźdźca (na białym koniu), którego przyjście ma zwiastować koniec obecnej kali jugi; ma to nastąpić około 427 000 roku n.e.

Zdecydowanie najbardziej czczeni spośród wyżej wymienionych awatar są Rama i Kryszna.

Kurma ( dewanagari कूर्म अवतार , żółw ) – jeden z dziesięciu awatarów Wisznu. Gdy potop zabrał wiele dóbr, pośród których znalazła się amryta, boski nektar, pozwalająca zastępom niebian zachować wieczną młodość, wówczas Wisznu przeobraził się w olbrzymiego żółwia, po czym zanurzył się w falach bezkresnego oceanu. Na grzbiecie podźwigał górę Mandara, której zbocza oplótł boski wąż Wasuki. Asurowie pochwycili węża za głowę, niebianie za ogon i tak poczynioną mątewką poczęli ubijać ocean, tak jak mleczarze ubijają masło, aby otrzymać nektar. Poza amrytą z wód wyłoniły się inne skarby i małżonka Wisznu - Lakszmi. Żółw - podpora świata - symbolizuje skoncentrowaną potencję.

Dwaparajuga (dewanagari द्वापरयुग , ang. Dvapara Yuga) -w kosmologii hinduistycznej trzecia część mahajugi trwająca 864 000 lat. Dwaparajugę poprzedzają satja- i tretajuga, a po niej następuje kalijuga. Dwaparajuga jest określana jako wiek brązowy.

Lila Awatary

22 najważniejsze awatary Wisznu (ogólna liczba awatarów jest nieskończona): 1. Ćatursana (Czterej Synowie Brahmy) 2. Waraha (Dzik) 3. Narada Muni (Wędrowny Mędrzec) 4. Nara-Narajana (Bliźnięta) 5. Kapila 6. Dattatreja (awatara Trimurti) 7. Jadźna (Wisznu w roli Indry) 8. Ryszabha (Ojciec króla Bharaty) 9. Prythu (Król, który uczynił Ziemię piękną i atrakcyjną) 10. Matsja (Ryba) 11. Kurma (Żółw) 12. Dhanwantari (Ojciec Ajurwedy) 13. Mohini (Urzekająca Kobieta) 14. Narasinha (Człowiek-Lew) 15. Wamana (Karzeł) 16. Paraśurama (Rama z toporem) 17. Wjasa (Twórca Wed) 18. Ramaćandra (Król Ajodhji) 19. Balarama (starszy brat Kryszny) 20. Kryszna (Pasterz-Król) 21. Budda Siakjamuni (Zwodziciel)

Ponadto wymienione są jeszcze trzy awatary:

Balarama ( dewanagari बलराम , inne imiona: Baladewa, Balabhadra i Halajudha) - starszy brat Kryszny. W południowych Indiach i w wielu kierunkach wisznuizmu uznawany jest za ósmy awatar Wisznu. Inne tradycje podają, że jest manifestacją Szeszy- boskiego węża, na którym odpoczywa Wisznu.

Purany ( dewanagari पुराण, trl. purāṇa) - gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja. Niektóre z nich zawierają opowieści z mitologii indyjskiej.

1. Priśnigarbha (Syn Priśni) 2. Hajagriwa (Koń) 3. Hansa (Łabędź)

Pośród tych inkarnacji, inkarnacja Hamsa i Mohini nie są wiecznymi, natomiast Kapila, Dattatreja, Riśabha, Dhanwantari i Wjasa są pięcioma wiecznymi formami .

Gaudija wisznuizm, opierając się na interpretacji powyższego tekstu oraz Puran i Mahabharaty, twierdzi, że Ćajtanja Mahaprabhu (prorok i wizjoner z XV w.) jest również awatarą Wisznu (a właściwie Kryszny); określany jest jako "Złoty Awatara" (Gauranga).

Linki zewnętrzne

Nama-hatta, Biblioteka On-line

Narasinha (dewanagari नृसिंह, nara - człowiek, sinha - lew) - w hinduizmie czwarta awatara Wisznu pojawiająca się w postaci człowieka z głową lwa.

Paraśurama (Rama Dzierżący Topór) - postać, często wzmiankowana w literaturze, nie była jednak nigdy szczególnym przedmiotem kultu. Jak mówi mit, Dzierżący Topór, rozprawił się surowo z niegodziwym królem Kartawirją i rozzuchwaloną klasą kszatrijów, wojowników. W walce z nim Ganeśa stracił jeden ze swych kłów

Przypisy

Śrimad-Bhagavatam
Złoty Avatara, Rozdz. 8. Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada.
Bhagawatapurana, 01.02.34
Bhagawatapurana, 01.03.06
Bhagawatapurana, 01.03.07
Bhagawatapurana, 01.03.08
Bhagawatapurana, 01.03.09
Bhagawatapurana, 03.24.01-19
Bhagawatapurana, 01.03.11
Bhagawatapurana, 01.03.12
Bhagawatapurana, 01.03.13
Bhagawatapurana, 01.03.14
Bhagawatapurana, 01.03.15
Bhagawatapurana, 01.03.16
↑ Bhagawatapurana, 01.03.17
Bhagawatapurana, 01.03.18
Bhagawatapurana, 01.03.19
Bhagawatapurana, 01.03.20
Bhagawatapurana, 01.03.21
Śrimad Bhagavatam, 01.03.22
↑ Bhagawatapurana, 01.03.23
Bhagawatapurana, 01.03.24
Śrimad Bhagavatam, 10.03.41
Śrimad Bhagavatam, 02.07.11
Śrimad Bhagavatam, 11.13.19
Złoty Avatara. Rozdz. 7. Śrila Bhaktivedanta Swami Prabhupada