Czy wiesz że...?
Baldwin — imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów Bald- — "śmiałość, odwaga" i wini — "przyjaciel, miłośnik". Mogło ono zatem oznaczać "miłośnika odwagi", czy też po prostu "śmiałego, odważnego". Baldwin był jednym z imion rodowych hrabiów z Bouillon i hrabiów flandryjskich. W Polsce spotykane po raz pierwszy na przełomie XI i XII wieku jako imię Baldwina, biskupa krakowskiego. Pojawiało się także w formach Baldewin, Beldwin, Balwin, oraz lat. Baldwinus, Baldewinus, Balduwinus, Balwinus i fr.-lat. Bauduinus. Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia to: Bal, Bala (masc.), Balich.

Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.