Krew (łac. sanguis, gr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową, oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.

Koncentrat krwinek czerwonych (KKCz, masa erytrocytarna, ME) – preparat stosowany w transfuzjologii powstały przez usunięcie z krwi pełnej części osocza. Przed przetoczeniem należy wykonać próbę zgodności. Wymagana jest zgodność w obrębie grupy krwi (AB0) oraz układu Rh. Preparat powinien być przechowywany w temperaturze +2 °C – +6 °C. W zależności od podłoża ma różny okres ważności: w płynie CDPA ważność wynosi 35 dni, a w płynie CPD z dodatkiem roztworów uzupełniających – 42 dni. Stosuje się go m.in. do leczenia niedokrwistości lub w transfuzji wymiennej u noworodków. Przetoczenie jednej jednostki KKCz powoduje wzrost hematokrytu o 3%, a poziomu hemoglobiny o 1 g%.