Baotou - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 40°39′N 109°50′E / 40.65, 109.833

Baotou (chin.: 包头, pinyin: Bāotóu; mong.: Buγutu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w Chinach, w regionie autonomicznym Mongolia Wewnętrzna, port nad rzeką Huang He. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 363 141. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 063 921 mieszkańców. Ośrodek przemysłu hutniczego, maszynowego i chemicznego; w regionie wydobywa się węgiel i rudy żelaza.

Mengjiang (chin: 蒙疆, Měngjiāng; W.-G.: Meng-chiang; jap.: Mōkyō) - marionetkowe państwo utworzone w 1936 r. przez Japonię na okupowanych przez nią obszarach Mongolii Wewnętrznej, w północno-wschodnich Chinach (obejmowało wówczas chińskie prowincje Chahar i Suiyuan).

Język mongolski – główny język z rodziny mongolskiej języków ałtajskich. W węższym znaczeniu nazwa ta odnosi się do dialektu chałchaskiego, będącego podstawą współczesnego standardu literackiego i języka urzędowego Mongolii (z tego względu język mongolski bywa czasem nazywany także chałcha-mongolskim albo po prostu chałchaskim). W szerszym znaczeniu nazwa ta obejmuje także szereg dialektów ludności mongolskiej z terenów niepodległego państwa mongolskiego, niektórych obszarów Rosji oraz niektórych prowincji Chińskiej Republiki Ludowej, m. in. dialekty: czacharski, uracki, chorczyn-tumucki, chorczyński, udżumczyński, ordoski. Całkowita liczba osób mówiących językiem mongolskim w szerszym znaczeniu szacowana jest na ok. 7 milionów.

Historia

W okresie dynastii Tang (618–907) tereny dzisiejszego Baotou zostały skolonizowane przez Chińczyków, którzy potem zostali jednak wyparci przez koczownicze ludy mongolskie. Aż do XVIII wieku Baotou było niewielką osadą, lecz po przejęciu kontroli nad regionem przez mandżurską dynastię Qing (1644–1911) zaczęło rozwijać się jako ośrodek handlu. Pod koniec XIX wieku rozpoczęła się ponowna kolonizacja chińska. W 1871 roku miejscowość została otoczona murem. W 1923 roku do Baotou doprowadzono linie kolejową łączącą z Pekinem a dwa lata później podniesiono miejscowość do rangi powiatu. W okresie drugiej wojny chińsko-japońskiej (1937–45) Baotou znajdowało się w granicach marionetkowego państwa Mengjiang utworzonego przez Japonię. W tym czasie Japończycy rozwinęli przemysł w mieście i odkryli pobliskie złoża surowców mineralnych, głównie węgla kamiennego. Po 1949 roku Baotou stało się ważnym węzłem kolejowym i dużym ośrodkiem przemysłowym i wydobywczym.

Dynastia Tang (chin.: 唐朝; pinyin: Táng Cháo; tʰɑ̌ŋ tʂʰɑ̌ʊ; język średniochiński: dhɑng) (18 czerwca 618 – 1 czerwca 907) – dynasta cesarska w Chinach, następczyni dynastii Sui i poprzedniczka Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw. Została założona przez ród Li (李), który przechwycił władzę w czasie upadku dynastii Sui. Rządy dynastii zostały na krótko przerwane przez tzw. drugą dynastię Zhou (8 października 690 – 3 marca 705), kiedy to tron objęła cesarzowa Wu Zetian, pierwsza i jedyna kobieta bezpośrednio (a nie np. jako regentka) rządząca Chinami.

Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej (mong.: Өвөр Монголын Өөртөө Засах Орон; chiń.: 内蒙古自治区; pinyin: Nèi Měnggǔ Zìzhìqū) – region autonomiczny ChRL obejmujący południowe ziemie historycznej Mongolii.

Podział administracyjny

Prefektura miejska Baotou podzielona jest na:

7 dzielnic: Kundulun, Donghe, Qingshan, Shiguai, Bayan Kuang, Jiuyuan, Binhe Xin,

powiat: Guyang,

2 chorągwie: prawa chorągiew Tumd, zjednoczona chorągiew Darhan Muminggan.

Przypisy

Baotou (ang.). World Gazetteer. [dostęp 2010-10-03].
China Prefectures (ang.). Statoids. [dostęp 2010-10-03].
Baotou. Encyklopedia PWN. [dostęp 2010-12-25].
Baotou (ang.). Britannica Online Encyclopedia. [dostęp 2011-10-06].