Barbara Bittnerówna - Polski Serwis Naukowy

Barbara Bittnerówna, właśc. Barbara Bittner-Finze (ur. 4 września 1924 we Lwowie) – polska tancerka, primabalerina opery w Poznaniu, Opery Śląskiej w Bytomiu i opery w Warszawie.

Życiorys

Nauki tańca brała na prywatnych lekcjach u Stanisława Faliszewskiego we Lwowie, później w prywatnej szkole Zygmunta Dąbrowskiego w Warszawie. Jako cudowne dziecko już w wieku 11 lat występowała na deskach Teatru Wielkiego we Lwowie. W latach 1939–1944 występowała w Warszawie. Po wojnie, od 1946 do 1949 była primabaleriną opery w Poznaniu, w latach 1949–1951 primabaleriną Opery Śląskiej w Bytomiu, a od 1951 do 1956 primabaleriną opery w Warszawie. Oprócz baletu klasycznego występowała w formach tańca współczesnego.

Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród trzech scen Teatru Narodowego.

Choreografia pierwotnie zajmowała się układem ruchów tanecznych w balecie, komponowaniem tańca; dziś pojęcie to rozszerzyło się na wszystkie dziedziny, w których ruch ludzki ma charakter artystyczny – na pokazowe walki, ruch gwiazd muzyki rozrywkowej, łyżwiarstwo figurowe czy gimnastykę artystyczną; coraz częściej także choreograf - będąc odpowiednikiem kompozytora na etapie tworzenia, czy dyrygenta albo reżysera w teatrze operowym, układa wyszukane sceny walk na potrzeby filmu.

W 1956 zdobyła I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Vercelli we Włoszech. W kolejnych latach tańczyła z Witoldem Grucą w znanym duecie estradowym. Jej partnerami byli również Stanisław Szymański, Jerzy Kapliński, Bronisław Kropidłowski i Wojciech Wiesiołłowski. W latach 1960–1963 występowała w Teatrze Małych Form „Arabeska”.

Primabalerina (wł. primaballerina - "pierwsza baletnica") - tytuł nadawany przez dyrektora teatru dla najlepszej tancerki w zespole baletowym, która charakteryzuje się nienaganną techniką, dyscypliną sceniczną, wielką charyzmą i niezwykłą osobowością. Słynne primabaleriny to np. Maja Plisiecka i Margot Fonteyn.

Wojciech Wiesiołłowski (ur. 11 października 1939 w Brześciu nad Bugiem, zm. 24 listopada 1995 w Warszawie). Polski tancerz baletu klasycznego, choreograf, pedagog. Występował za granicą pod pseudonimem Woytek Lowski.

W 1965 została primabaleriną Operetki Warszawskiej, od 1970 współpracowała z teatrami muzycznymi i dramatycznymi w zakresie reżyserii ruchu i choreografii.

Literatura

Irena Turska, Przewodnik baletowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2008, ISBN 978-83-224-0470-6.

Tacjanna Wysocka, Dzieje baletu, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1970.