Barbara Kostrzewska (ur. 29 września 1915 w Jodłowej, zm. 14 października 1986 w Warszawie), polska śpiewaczka (sopran liryczno-koloraturowy), reżyser, dyrektor i kierownik artystyczny teatru.

Ukończyła seminarium nauczycielskie i rozpoczęła studia w Konserwatorium Muzycznym w Krakowie, po jej ukończeniu otrzymała tytuł nauczyciela muzyki i śpiewu dla szkół średnich. Zamieszkała w Przemyślu, występowała na scenie Teatru Fredreum. Równocześnie pracowała w seminarium nauczycielskim oraz jeździła na lekcje śpiewu do Lwowa u Augusta Dianniego. Pierwszy występ miał miejsce we Lwowie i był transmitowany przez lokalną rozgłośnię radiową. Wkrótce wystąpiła podczas lwowskich Targów Wschodnich. Następnie pojechała do Warszawy na organizowane przesłuchania wstępne do Teatru Wielkiego, otrzymała angaż z rąk ówczesnego dyrektora Adama Dołżyckiego. Debiutowała w 1937 r. w warszawskim Teatrze Wielkim. W czasie wojny występowała w repertuarze operetkowym i rewiowym w jawnych teatrach Warszawy i Krakowa, równocześnie należała do AK (ps. „Maria”), gdzie była łączniczką i sanitariuszką. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim. Po wojnie była solistką Opery Śląskiej w Bytomiu (1946–1949), Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu (do 1954 r.) i Opery Narodowej w Warszawie (do 1957 r.). Zagrała rolę Pauliny Rivoli w filmie Warszawskiej premierze (1951). Następnie była kierownikiem artystycznym i solistką Teatru Muzycznego Spółdzielczego w Warszawie (do 1959 r.), Teatru Muzycznego w Lublinie (do 1966 r.) i dyrektorem Operetki Dolnośląskiej we Wrocławiu (do 1979 r.). Po przejściu na emeryturę wróciła do Warszawy.

Przypisy

Linki zewnętrzne