|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Fotografie, odezwy, plakaty propagandowe i mapy dotyczące Bitwy Warszawskiej 1920 roku znalazły się na przygotowanej przez Muzeum Józefa Piłsudskiego z Sulejówka plenerowej wystawie "Wojna światów 1920" otwartej w nied... Bitwa graniczna z Niemcami została przegrana w ciągu kilku pierwszych dni. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Konflikt z Polską przekształcił się tym samym w wojnę światową. Wybuch wojny w krótkim cz... Po zawarciu przez Józefa Piłsudskiego polityczno-wojskowego sojuszu z przywódcą Ukraińskiej Republiki Ludowej Semenem Petlurą, 25 kwietnia 1920 r. ruszyła polsko-ukraińska ofensywa, wyprzedzająca uderzenie przygotowywane przez Armię Czerwoną. ... Do końca lutego można zgłaszać tematy wystąpień na jubileuszową konferencję "Broń i wojna w dziejach człowieka" poświęconą upamiętnieniu 600-lecia bitwy pod Grunwaldem. Sesja odbędzie się w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego 16 i 17 kwietnia ... Ogólnopolska konferencja studentów i doktorantów "Wojna i Pokój w Świecie Starożytnym" odbędzie się w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu w dniach 7-9 maja. Zgłoszenia można nadsyłać do końca marca.Organizatorami spotkania są: Instytut Historii Uniwe...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 BarkidziCzy wiesz że...? Ród – grupa społeczna oparta na wspólnocie krwi, obejmująca rodziny wywodzące swe pochodzenie od wspólnego antenata (przodka), posługująca się wspólną symboliką oraz nazwą, będącą najczęściej proklamą herbu rodowego. Często lecz nie koniecznie posługująca się wspólnym nazwiskiem, mówiąca przeważnie tym samym dialektem. Więź wewnętrzną rodu u ludów pierwotnych stanowiło pochodzenie macierzyste, a w bardziej rozwiniętych ustrojach pochodzenie ojcowskie. Tyr (obecny Sur) to miasto w południowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Jego nazwa znaczy "skała". W języku fenickim Ṣur, w akadyjskim Ṣurru, po hebrajsku צור Ṣōr, po grecku Τύρος Týros, po arabsku صور (as)-Ṣūr. Barkidzi - wpływowy ród punicki w Kartaginie. Najwybitniejszymi przedstawicielami rodu byli: Wywodzili się z tyryjskiej rodziny osiadłej w VII w p.n.e. w Afryce. Protoplastą rodu miał być Barkas, towarzysz lub brat Dydony, legendarnej założycielki Kartaginy. Prawdopodobnie ich rodowe włości znajdowały się wokół miejscowości Sullectum, w nadmorskiej prowincji Byzacjum - dzisiejszy Sahel. Początkowo Barkidzi znacznie ustępowali rodowi Magonidów i Hannonidów. Duże wpływy polityczne ród uzyskał dopiero za sprawą Hamilkara Barkasa. W panteonie rodowym Barkidów znajdowali się Baal, Tanit, Reszep, Gad i Melkart. Melkart, Baal-Melkart – bóg-opiekun fenickiego Tyru; (melek qart – „król miasta”), bóg słońca i odradzania się – wegetacji, podobnie jak bóg Sydonu Eszmun. Utożsamiany z Baalem, dlatego jest Baalem Tyru. Syn boga El. W tradycji biblijnej uznawany za Pana Zaświatów. Uważany również za boga morza i sztormu i z tego powodu często pokazywany na fenickich monetach, jako bóg jadący na grzbiecie morskich stworów. Identyfikowanie Melkarta z zaświatami pozwala łączyć początki jego kultu z akadyjskim bogiem Nergalem.
Kartagina Nowe Miasto (łac. Karthago, późn. Carthago, fenickie Kart Hadaszt – QRT HDŠT, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרת חדשת) – starożytne miasto-państwo w północnej Afryce na wybrzeżu Morza Śródziemnego w pobliżu dzisiejszego Tunisu, założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Bardzo ważny ośrodek handlowy.
Czy wiesz że...? beta Hamilkar Barkas (ok. 280 p.n.e. - 229 p.n.e.), przedstawiciel Barkidów - potężnego rodu kartagińskiego, wódz kartagiński, ojciec Hannibala Barkasa - wielkiego wodza kartagińskiego, Mago Barkasa i Hazdrubala; nazwisko rodowe używane było również w brzmieniu Barca lub Barak.
Hazdrubal Starszy (? - 221 p.n.e.) - Wódz kartagiński w I wojnie punickiej; przywódca stronnictwa demokratycznego. Wraz z teściem, Hamilkarem Barkasem, wyprawił się w 237 p.n.e. do Hiszpanii; tam po jego śmierci w 229 p.n.e. objął dowództwo. Rozszerzył zdobyte terytoria po rzekę Ebro i założył Nową Kartaginę jako stolicę prowincji. Zamordowany przez sługę jednego z wodzów iberyjskich, który zginął z rozkazu Hazdrubala Starszego.
Hazdrubal Barkas (? - 207 p.n.e.), wódz kartagiński, młodszy brat Hannibala. Walczył z Rzymianami w Hiszpanii podczas II wojny punickiej (218 - 202 p.n.e.). Po upadku Nowej Kartaginy w 209 p.n.e. wyruszył na pomoc Hannibalowi, który zamierzał oblegać Rzym - przeszedł Alpy, lecz nim jego posiłki dołączyły do zdziesiątkowanej długoletnią kampanią armii kartagińskiej, poniosły dotkliwą klęskę nad rzeką Metaurus, gdzie zginął sam Hazdrubal. Odciętą głowę wodza dostarczono Hannibalowi.
Dydona (również Elissa; łac. Dido, poetycki przydomek Didona nadał jej Wergiliusz) – według Eneidy Wergiliusza legendarna założycielka Kartaginy i jej pierwsza królowa.
Magonidzi – jeden z rodów kartagińskich, który obok Hannonidów i Barkidów był najbardziej wpływowym zarówno w Zgromadzeniach Ludowych jak i Radzie Stu (Stu Czterech). Miał znaczący udział w odmowie Hannibalowi wsparcia militarnego podczas podboju Rzymu (wojny punickie).
Tanit – fenicka bogini płodności, księżyca, wojny i śniegu czczona przede wszystkim w Kartaginie. Odpowiedniczka fenickej Asztarte. Żona Baal Hammona, boga nieba i wegetacji. Jej symbole - gołąb, owoc granatu, ryba, palma - znajduje się na wielu stelach i ołtarzach kamiennych. Do Tanit odnoszą się również wyobrażenia odwróconego w dół księżyca połączonego z dyskiem słonecznym; otwartej dłoni;znak Tanit - wizerunek betyla i dysku słonecznego przedzielonego na pół (podobny do egipskiego znaku anch. Tanit była najpopularniejszą boginią Kartaginy.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
