Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Kwas foliowy- ile, dla kogo?
Sałata, szpinak, pietruszka. Co je łączy? Nie tylko zielony kolor. Wszystkie zawierają kwas foliowy, niezbędny w diecie każdego z nas. Dowiedz się co grozi w przypadku niedoboru kwasu foliowego i jak prawidłowo wprowadzić go do ...
 
Kwas moczowy może pomóc w leczeniu choroby Parkinsona
Podwyższony poziom kwasu moczowego w organizmie może spowalniać rozwój choroby Parkinsona, poważnego schorzenia, które stopniowo niszczy obszary mózgu odpowiedzialne za ruch i emocje - wynika z najnowszych analiz amerykańskich. Artykuł na ten temat ukaż...
 
"Człowiek w ekstremalnych środowiskach - fizjologia stosowana, od głębin morskich po przestrzeń kosmiczną", Trondheim, Norwegia
W dniach 16-17 grudnia 2010 r. w Trondheim, Norwegia, odbędzie się konferencja pt. "Człowiek w ekstremalnych środowiskach - fizjologia stosowana, od głębin morskich po przestrzeń kosmiczną". W wydarzeniu udział wezmą eksperci z całego świata, którzy zajmą się najnowszymi badaniami naukowymi w dziedzinie fizjologii stosowane...
 
Austriacki minister apeluje o badania podstawowe nad klimatem
Austriacki minister ds. nauki i badań naukowych Johannes Hahn zaapelował o przeznaczenie większych funduszy na badania podstawowe w dziedzinie zmian klimatu, a także rozszerzenie badań nad adaptacją do tych zmian. Przemawiając na konferencji prasowej w dniu 2...
 
Nauki podstawowe w służbie medycyny - konferencja na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym
III konferencja "Nauki podstawowe w służbie medycyny" odbędzie się 4 listopada na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Głównym celem spotkania jest zaprezentowanie możliwości prowadzenia innowacyjnych badań nad najczęściej występującymi chorobami cywilizacyjnymi w powstającym w...

Reklama:


Barwienie hematoksyliną i eozyną

Czy wiesz że...?
Hematoksylina (też Natural Black 1 lub C.I. 75290) – niebieski barwnik o charakterze zasadowych służący do wybarwiania kwasowych (bazofilnych, czyli lubiących zasady, od powinowactwa do zasadowych grup tego barwnika) cząstek struktur komórek, np. jądra komórkowego. Uzyskiwany z drewna Haematoxylum campechianum. Utleniona przekształca się w hemateinę o głębokim niebiesko-purpurowym kolorze. W takiej formie używa się jej do barwienia cytologicznego.

Zasady – jedna z podstawowych obok kwasów i soli grup związków chemicznych. Wodne roztwory silnych zasad nieorganicznych są nazywane ługami (np. ług sodowy). Istnieją trzy różne definicje tej grupy związków:

Jonatom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.

Barwienie hematoksyliną i eozyną, barwienie przeglądowe, zwyczajowo barwienie "zwykłe" (ang. H&E stain, hematoxylin and eosin stain) – najpopularniejsza metoda barwienia preparatów histologicznych, rutynowo stosowana w pracowniach histologicznych i histopatologicznych.

Barwienie polega na potraktowaniu preparatu - odparafinowanego lub mrożeniowego skrawka, hematoksyliną ałunową, która wybarwia zasadochłonne struktury na fioletowo, spłukaniu preparatu wodą i wybarwienie eozyną Y (żółtawą) wybarwiającą kwasochłonne struktury na różowo.

Szkiełko podstawowe, zwane też przedmiotowym, to prostokątna płytka szklana, która służy do umieszczenia na niej materiału obserwowanego przy pomocy mikroskopu. Może to być zwykły, gładki fragment szkła, lub też specjalnie przygotowany do określonych celów, jak np. hemocytometr, służący do liczenia komórek.

Kwas octowy (wg obecnej nomenklatury systematycznej IUPAC kwas etanowy lub kwas metanokarboksylowy) to związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych o wzorze CH3COOH.

Procedura barwienia

Procedura barwienia odparafinowanych lub mrożeniowych skrawków nałożonych na szkiełka podstawowe składa się z następujących etapów:

  1. kąpiel w kuwecie z hematoksyliną ałunową przez 7-10 min,
  2. kąpiel w kuwecie z wodą destylowaną,
  3. płukanie bieżącą wodą przez 15 minut,
  4. kąpiel w kuwecie z wodą destylowaną,
  5. kąpiel w kuwecie z 1% eozyna|eozyną Y z dodatkiem jednej kropli kwasu octowego,
  6. kąpiel w kuwecie z wodą destylowaną.

Fizykochemiczny opis procesu barwienia

Granatowa hematoksylina ałunowa jest substancją zasadową, zaś różowa eozyna Y jest słabym kwasem. Jon hematoksyliny wykazuje ładunek dodatni, zaś jon eozynowy ujemny, w konsekwencji czego cząsteczki te przyłączają się do struktur o przeciwnych ładunkach: hematoksylina do grup fosforanowych DNA jądra komórkowego, zaś eozyna do białek cytoplazmatycznych.

Eozyna - czerwony barwnik o charakterze kwasowym służący do wybarwiania zasadowych (acidofilnych lub kwasochłonnych, czyli lubiących kwasy) cząstek struktur komórek, takich jak:

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Przypisy

  1. Kazimierz Ostrowski: Histologia : praca zbiorowa. Warszawa: PZWL, 1988, s. 29. ISBN nie nadano.  (pol.)
  2. faktycznie ten barwnik to nie hematoksylina, a produkt jej odwodornienia - hemateina, powszechnie błędnie określany nazwą hematoksyliny.
  3. Hans Christian Burck: Technika histologiczna. Warszawa: PZWL, 1975, s. 140. ISBN nie nadano.  (pol.)
  4. kwas octowy zapobiega zobojętnieniu barwnika podczas płukania, czyli w konsekwencji utraty jego powinowactwa do struktur zasadowych

Bibliografia

  • Hans Christian Burck: Technika histologiczna. Warszawa: PZWL, 1975, s. 139-140. ISBN nie nadano.  (pol.)
  • Krystyna Bielnik, Dariusz Młoczkowski, Tadeusz Modrzewski, Dorota Snopkowska, Krzysztof W. Zieliński: Przewodnik do ćwiczeń z patomorfologii dla studentów Wydziału Wojskowo-Lekarskiego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Łódź.  (pol.)
  • Woda destylowana - woda pozbawiona metodą destylacji soli mineralnych oraz większości innych substancji ją zanieczyszczających. Zawiera rozpuszczone gazy (głównie dwutlenek węgla, także tlen i azot) oraz zanieczyszczenia lotnymi substancjami organicznymi.

    Kwas deoksyrybonukleinowy (dawn. kwas dezoksyrybonukleinowy), w skrócie DNA (od ang. Deoxyribonucleic acid) – wielkocząsteczkowy organiczny związek chemiczny należący do kwasów nukleinowych. Występuje w chromosomach i pełni rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych.





    Czy wiesz że...? beta

    Białka – wielkocząsteczkowe (masa cząsteczkowa od ok. 10 000 do kilku mln) biopolimery, a właściwie biologiczne polikondensaty, zbudowane z reszt aminokwasów połączonych ze sobą wiązaniami peptydowymi -CONH-. Występują we wszystkich żywych organizmach oraz wirusach. Synteza białek odbywa się w specjalnych organellach komórkowych zwanych rybosomami.
    Fosforany (nazwa systematyczna: fosforany(V)) – związki chemiczne, pochodne kwasu fosforowego. Nazwa obejmuje zarówno sole, jaki i estry kwasu fosforowego. W ogólniejszym ujęciu nazwa "fosforany" może dotyczyć także pochodnych innych kwasów fosforowych, m.in. metafosforanów i pirofosforanów.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.