|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dnia 19.08.2008 oficjalnie ukazała się nowa wersja przeglądarki Opera, oznaczona numerem 9.52.
W nowej Operze poprawiono między innymi błąd z importowaniem kont POP z wersji 9.2x i tworzeniem nowych w domeni... Kierownik Dziecięcego Centrum Oparzeniowego w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, dr Jacek Puchała, został laureatem tegorocznej nagrody im. Giuseppe Whitakera. Uroczyste jej wręczenie odbędzie się w czwartek wieczorem w Palermo w obecności wład... Wiedza o elektrycznych właściwościach komórek i tkanek, obecnie kryjąca się pod etykietą elektrofizjologii, posiada długą i nieco mroczną historię. Rozbudzała ona nadzieje na opanowanie umiejętności wskrzeszania umarłych do życia, zaowocowała także zrodzeniem się w twórczości literackiej postaci potw... Przyczyna śmierci Adama Mickiewicza, której 155. rocznica przypada 26 listopada, nadal pozostaje zagadką. Wielu badaczy nie wierzy, że poeta zmarł na cholerę, a okoliczności zgonu mogą wskazywać na otrucie.Jesienią 1855 roku Mickiewic... Pochodzący z Polski prof. Adam Przeworski z Uniwersytetu Nowojorskiego otrzyma nazywaną politologicznym Noblem nagrodę Johana Skytte - poinformowała fundacja przy Uniwersytecie w Uppsali. Wyróżnienie przyznawane jest za osiągnięcia w dziedzinie nauk poli...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Bas - głos Czy wiesz że...? Baryton rodzaj głosu ludzkiego. Głos męski mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Zwykle pomiędzy G/A do g1. Don Giovanni, pełny tytuł: Il dissoluto punito ossia il Don Giovanni (Rozpustnik ukarany, czyli Don Giovanni) - opera w dwóch aktach Wolfganga Amadeusza Mozarta z librettem Lorenzo da Ponte na podstawie sztuki Moliera Don Juan. Premiera odbyła się 29 października 1787 w Pradze, natomiast premiera zmienionej nieco przez Mozarta wersji miała miejsce w Wiedniu 7 maja 1788 roku. Opera należy do gatunku dramma giocoso, czyli dramatu zawierającego elementy komiczne i nadnaturalne. Sam Mozart określił ją w manuskrypcie jako opera buffa. Wolfgang Amadeusz Mozart (ur. 27 stycznia 1756 w Salzburgu, zm. 5 grudnia 1791 w Wiedniu) – austriacki kompozytor i muzyk, razem z Haydnem i Beethovenem należący do grona klasyków wiedeńskich. Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Istnieje kilka rodzajów głosów basowych. Basso cantante (bas śpiewny) to rodzaj basu o przepięknej, szlachetnej barwie dźwięku i szerokiej skali. Basy cantante nierzadko wykonują też partie przeznaczone dla bas-barytonów czy nawet barytonów. Partie operowe dla basso cantante to m.in. Filip II w Don Carlosie G. Verdiego i Mefisto w Fauście Ch. Gounoda. Nikołaj Giaurow, ang. Nicolai Ghiaurov, bułg. Николай Гяуров (ur. 13 września 1929 w Welingradzie, zm. 2 czerwca 2004 w Modenie), śpiewak (bas) pochodzenia bułgarskiego, od 1985 obywatel austriacki.
Rigoletto – opera w trzech aktach. Libretto napisał Francesco Maria Piave na podstawie dramatu Król się bawi autorstwa Wiktora Hugo. Muzykę do niej skomponował Giuseppe Verdi. Prapremiera odbyła się w weneckim Gran Teatro La Fenice w 1851 r. Basso buffo (bas komiczny) to rodzaj basu o mniej szlachetnej barwie dźwięku, ale o dużej ruchliwości i umięjętnośći różnego zabarwiania głosu. Istnieją dwa rodzaje basso buffo: lżejszy i cięższy. Oba rodzaje charakteryzuje ruchliwość i elastyczność, jednakże basso buffo cięższy dysponuje większą skalą w dół i ma ciemniejsze zabarwienie, a basso buffo lżejszy jest barwą zbliżony do barytonu, jednakże głos jest bardziej okrągły i nie posiada takiego blasku w górze jak barytony. Typowe partie dla basów buffo to Dr. Bartolo w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego czy Taddeo we Włoszce w Algierze tego samego autora (te partie śpiewają też czasem barytony). Partie dla basso buffo cięższych to m.in. Osmin w Uprowadzeniu z seraju W. A. Mozarta i Don Basilio w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego. Istnieją też partie buffo których nie da się jednoznacznie skalsyfikować, np. Leporello w Don Giovannim W.A. Mozarta, czy Don Pasquale w Don Pasquale G. Donizettiego. Głos ludzki – wibracje wytwarzane przez struny głosowe człowieka (dźwięki o określonej częstotliwości). Fałdy głosowe w połączeniu z m.in. zębami, językiem i ustami mogą wytworzyć szerokie spektrum dźwięków, umożliwiając całkowitą zmianę znaczenia wypowiedzi poprzez manipulację tonu lub akcentowanie pojedynczych części.
Gioachino Antonio Rossini (ur. 29 lutego 1792, zm. 13 listopada 1868) – włoski kompozytor, twórca 39 oper. Mistrz stylu bel canto, szczególną popularnością cieszą się jego opery komiczne (Cyrulik sewilski, Włoszka w Algierze, Kopciuszek), choć również zyskał uznanie jako twórca oper seria (najwybitniejszym przykładem w tej dziedzinie jest opera Wilhelm Tell). Pisał również (zwłaszcza w późniejszym okresie) utwory religijne (Stabat Mater), kameralne oraz pieśni. Innym typem basu jest basso serioso (bas poważny), który ma ciemną barwę, niską skalę i niewielką ruchliwość. Typowymi partiami dla tego głosu są Sarastro w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta i Sparafucille w Rigoletcie G. Verdiego. Najniższym rodzajem basu jest basso profondo (bas głęboki), który jest właściwie odmianą basso serioso, jednakże o skali sięgającej poniżej C wielkiego. W operach nie wyróżnia się basów profondo, ale śpiewacy dysponujący takim głosem zwykle śpiewaja partie przeznaczone dla basów serioso. Faust (opera) - pięcioaktowa opera Charlesa Gounoda do libretta Julesa Barbier i Michela Carré, lużno oparta na pierwszej części dramatu Goethego o tym samym tytule. Prapremiera utworu miała miejsce 19 marca 1859 w Teatrze Lirycznym w Paryżu. Oryginalnym językiem libretta jest francuski.
Chór – zespół muzyczny składający się z wokalistów wykonujący utwór jedno- lub wielogłosowy, a capella bądź z akompaniamentem. Najczęściej prowadzony przez dyrygenta lub chórmistrza. Najsłynniejszymi śpiewakami w XX wieku dysponującymi głosami basowymi byli: Fiodor Szalapin, Ezio Pinza, Boris Christoff, Cesare Siepi, Nikołaj Giaurow, Ruggero Raimondi, Ferruccio Furlanetto, Samuel Ramey, Paata Burchuladze, a z polskich śpiewaków Adam Didur i Bernard Ładysz. Zobacz teżCesare Siepi (ur. 10 lutego 1923 w Mediolanie, zm. 5 lipca 2010 w Atlancie) - włoski śpiewak operowy, jeden z najwybitniejszych basów drugiej połowy XX wieku. Jego głos charakteryzowało głębokie i ciepłe brzmienie o rozbudowanej skali i dźwięcznym górnym rejestrze. Repertuar obejmował także role charakterystyczne dla bas-barytonu jak na przykład Don Giovanni, która to rola stała się później jego główną.
Adam Didur (ur. 24 grudnia 1874 w m. Wola Sękowa k. Sanoka, zm. 7 stycznia 1946 w Katowicach) – polski śpiewak; jeden z najznakomitszych basów przełomu XIX i XX w.
Czy wiesz że...? beta Bas-baryton to śpiewak obdarzony głosem łączącym w sobie cechy basu i barytonu. Często są to śpiewacy o niezwykle rozległej skali głosu umożliwiającej im śpiewanie zarówno partii barytonowych jak i basowych. Skala bas-barytonu obejmuje ponad dwie oktawy i sięga od F wielkiego do g razkreślnego. Bas-baryton jest głosem rzadko spotykanym. Często tym mianem mylnie określa się śpiewaków barytonów o słabo rozwiniętej górnej skali głosu lub basów o słabo rozwiniętej dolnej skali głosu.
Don Pasquale - opera buffa w trzech aktach autorstwa Gaetano Donizettiego. Libretto napisał Giovanni Ruffini. Premiera odbyła się 3 stycznia 1843 w Théâtre Italien w Paryżu.
Czarodziejski flet (Die Zauberflöte, KV 620) – dwuaktowa opera (a ściślej: singspiel) z librettem autorstwa Emanuela Schikanedera i muzyką skomponowaną przez Wolfganga Amadeusza Mozarta.
Sarastro – rządzący w Świątyni Mądrości arcykapłan Izydy i Ozyrysa z dwuaktowego singspielu Wolfganga Amadeusza Mozarta Czarodziejski flet (KV 620) z librettem Emanuela Schikanedera. Postać fikcyjna i zarazem jedna z centralnych postaci dzieła. Rola napisana dla operowych basów. Pierwszym wykonawcą tej partii podczas prapremiery, jaka miała miejsce w Theater an der Wien w Wiedniu 30 września 1791, był Franz Xaver Gerl.
Fiodor Iwanowicz Szalapin (ros. Фёдор Иванович Шаляпин) (ur. 13 lutego 1873, zm. 12 kwietnia 1938) – rosyjski bas; obok Enrico Caruso najwybitniejszy śpiewak przełomu XIX i XX wieku, a jednocześnie jeden z największych śpiewaków w historii opery. Geniusz sceny, łączył walory głosowe z wybitnymi zdolnościami aktorskimi.
Uprowadzenie z Seraju (Die Entführung aus dem Serail, KV 384), opera komiczna Wolfganga Amadeusza Mozarta z librettem autorstwa Gottlieba Stephanie napisanym na podstawie tekstu Christopha Friedricha Bretznera.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
